தனிமையான பண்ணை வீடு, உருவமற்ற குரல்கள், அடுத்தடுத்து நிகழும் மரணங்கள் என்று பேய்க் கதைக்குத் தேவையானவற்றை சுஜாதா அடுக்குகிறார். ஆனால் அவற்றை விசாரிக்கச் செல்வது வழக்கறிஞர் கணேஷ். அவர் பேயை நம்புவதற்கு முன், இந்தப் பயத்தால் யாருக்கு லாபம் என்று கேட்கிறார். அந்தச் சந்தேகத்தில்தான் "கொலையுதிர் காலம்" வேகம் பெறுகிறது. கணேஷின் அருகில் வழக்கம்போல் வசந்தும் இருக்கிறார்.
FlipTamil நூல் பதிவு இதன் முதல் வெளியீட்டை 1981 எனக் குறிப்பிடுகிறது.[1] Open Library-யின் 2007 இரண்டாம் பதிப்புக்கான நூலகப் பதிவு, இதற்கு முன் "குமுதம்" வார இதழில் தொடராக வந்ததாகச் சொல்கிறது.[2] அந்தத் தொடர்கதைத் தன்மை நாவலின் நடையிலும் இருக்கிறது: குறுகிய காட்சிகள், அடிக்கடி வரும் திருப்பங்கள், அடுத்த பகுதியை உடனே படிக்க வைக்கும் முடிவுகள்.
சுஜாதா என்ற பெயரில் எழுதிய எஸ். ரங்கராஜன், நாவல், சிறுகதை, அறிவியல் எழுத்து, திரைக்கதை எனப் பல வடிவங்களில் பணியாற்றியவர்; "குமுதம்" உள்ளிட்ட வார இதழ்களிலும் தொடர்ந்து எழுதியவர்.[4] அந்தப் பின்னணி இந்த நாவலில் வெறும் தகவலாகத் தெரியாது. இதழுக்கான வேகமும் பொறியாளரின் காரணம் தேடும் மனமும் ஒரே கதையில் சந்திக்கின்றன. அமானுஷ்யத்தை உடனே கேலி செய்து ஒதுக்காமல், அது எப்படி உருவாக்கப்படுகிறது என்று விசாரிப்பதில்தான் அவரது தேர்ச்சி தெரிகிறது.
மர்மம் தொடங்கும் இடம்
லீனாவைச் சுற்றிய சொத்து விவகாரத்தைப் பார்க்க கணேஷும் வசந்தும் ஒரு பண்ணை வீட்டுக்குச் செல்கிறார்கள். சட்ட ஆவணங்களில் தொடங்க வேண்டிய வேலை விரைவில் வேறு பாதையில் போகிறது. வீட்டில் நடக்கும் விசித்திரங்களுக்கு ஒரு பழைய ஆவிதான் காரணம் என்று அங்கிருப்பவர்கள் நம்புகிறார்கள். கணேஷுக்கு அந்த விளக்கம் போதவில்லை. அவர் கேட்பது எளிய கேள்விகள்: சம்பவத்தை யார் பார்த்தார்கள், யார் சொன்னதை மற்றவர்கள் மீண்டும் சொல்கிறார்கள், பயம் பரவுவதால் யாருடைய நோக்கம் நிறைவேறுகிறது?
இதற்கு மேல் கதையைச் சொன்னால் வாசிப்பு அனுபவம் குறையும். நாவலின் சுவை குற்றவாளியின் பெயரில் மட்டும் இல்லை; ஒரு அமானுஷ்ய விளக்கத்தை நம்பத் தொடங்கும் மனம், அடுத்த தடயத்தால் எப்படித் தடுமாறுகிறது என்பதிலும் இருக்கிறது. கணேஷ் தர்க்கத்தைப் பிடித்துக்கொள்கிறார். வசந்த் நகைச்சுவையையும் உள்ளுணர்வையும் நம்புகிறார். இருவரின் அணுகுமுறைகளுக்கு இடையில் வாசகர் தொடர்ந்து பக்கம் மாறிக்கொண்டே இருப்பார்.
பயம் எப்படி கட்டப்படுகிறது?
சுஜாதா பயத்தைப் பெரும்பாலும் காட்சிக்கு முன்பே தொடங்கிவிடுகிறார். ஏதோ நடந்துவிட்டது என்று ஒருவர் சொல்கிறார். இன்னொருவர் அதையே சிறிது மாற்றிச் சொல்கிறார். அடுத்த முறை ஒரு சத்தம் கேட்டவுடன், வாசகர் ஏற்கெனவே கேட்ட கதையை அந்தச் சத்தத்துடன் இணைத்துக்கொள்கிறார். பெரிய அரக்கனைவிட அந்த எதிர்பார்ப்பே போதுமானதாகிறது. இந்த முறை பழையதாகத் தோன்றலாம்; ஆனால் சரியான இடத்தில் அத்தியாயத்தை முடிப்பதால் அது பல முறை பலிக்கிறது.
பண்ணை வீட்டின் தனிமையும் இதற்கு உதவுகிறது. நகரத்தில் ஒரு விசித்திரமான சத்தத்துக்கு பத்து சாதாரண விளக்கங்கள் கிடைக்கும். இங்கே இரவு, நீர்நிலை, காலியான அறை, பழைய குடும்பக் கதைகள் என்று எல்லாமே ஒரே திசையில் மனத்தைத் தள்ளுகின்றன. கணேஷ் ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் தனித்தனியாகப் பார்க்க முயல்கிறார். மற்றவர்கள் அவற்றை ஒரே சாபத்தின் தொடர்ச்சியாகப் பார்க்கிறார்கள். மர்மம் அந்த இரண்டு வாசிப்புகளுக்கிடையில் உருவாகிறது.
இந்த அமைப்பில் சொத்து விவகாரம் சாதாரண துணைக்கதை அல்ல. யார் சட்டப்படி உரிமையாளர், யார் யாரைக் கட்டுப்படுத்த முடியும், ஒருவரை நம்ப முடியாதவர் என்று காட்டினால் யாருக்கு பலன் என்பவை திகிலின் அடியில் ஓடுகின்றன. அதனால் பேய் பற்றிய கேள்வி மெதுவாக அதிகாரம் பற்றிய கேள்வியாகவும் மாறுகிறது. பயத்தை நம்ப வைப்பவர் அதைத் தன் வசமாகப் பயன்படுத்த முடியுமா என்பதே கதையின் கூர்மையான பகுதி.
இன்னும் வேலை செய்யும் அம்சங்கள்
இந்த நாவலின் பெரிய பலம் வேகம். சுஜாதா நீண்ட சூழல் விளக்கங்களில் நேரம் செலவிடுவதில்லை. ஒரு அறை, ஒரு சத்தம், சந்தேகமான நடத்தை என்று தேவையான அளவு மட்டும் கொடுத்து அடுத்த காட்சிக்குச் செல்கிறார். பண்ணை வீடு பற்றிய முழு வரைபடம் நமக்குக் கிடைக்காது. ஆனாலும் இரவில் அங்கே தனியாக நடக்க விரும்பமாட்டோம். அந்த அளவுக்கு இடம் மனத்தில் பதிகிறது.
கணேஷ்-வசந்த் இணையும் புத்தகத்தைத் தாங்குகிறது. கணேஷின் நிதானம் கதைக்குத் தர்க்கத்தை அளிக்கிறது; வசந்தின் அவசரமும் கேலியும் அதை வெறும் புதிராக மாறாமல் காப்பாற்றுகின்றன. சில நகைச்சுவைகள் இன்று சரியாக அமையாவிட்டாலும், இருவருக்கிடையிலான உரையாடல் இன்னும் உயிருடன் இருக்கிறது. அவர்கள் தடயங்களை ஆராயும் முறையைவிட, ஒருவர் மற்றவரின் உறுதியைச் சோதிக்கும் தருணங்களே பல இடங்களில் ரசிக்க வைக்கின்றன.
அறிவியலைப் பயன்படுத்திய விதமும் கவனிக்கத்தக்கது. ஹோலோகிராம், மின்காந்தம் போன்ற கருத்துகள் கதைக்குள் வருகின்றன என்பதை நூலைப் பற்றிய வாசகர் பதிவுகளும் குறிப்பிடுகின்றன.[3] அவை தனி அறிவியல் பாடமாக நிற்காமல், பார்த்ததை நம்பலாமா என்ற மர்மத்தின் ஒரு பகுதியாகின்றன. தொழில்நுட்பச் சொல் வந்தவுடன் கதையை நிறுத்தி பெரிய விளக்கம் தராமல், அதன் விளைவை முதலில் காட்டுவது சுஜாதாவின் பலம். இன்றைக்கு அந்த உத்திகளில் சில பரிச்சயமாக இருக்கலாம். ஆனால் அவற்றை ஒரு பேய் வீட்டின் சூழலோடு சேர்த்த விதம் இன்னும் வேடிக்கையாகவும் பதற்றமாகவும் உள்ளது.
புதிரின் இன்னொரு பலம், கணேஷ் எல்லாவற்றையும் முன்கூட்டியே அறிந்த மேதை போல நடக்காதது. அவருக்கும் தவறான ஊகங்கள் வருகின்றன; ஒவ்வொரு புதிய தகவலும் பழைய விளக்கத்தைத் திருத்த வைக்கிறது. வசந்த் பல நேரங்களில் பொறுப்பற்றவராகத் தோன்றினாலும், கணேஷ் கவனிக்காத மனித எதிர்வினையை அவர் பிடித்துவிடுகிறார். இந்தப் பரிமாற்றம் விசாரணையை உயிரற்ற தடயப் பட்டியலாக மாறாமல் காப்பாற்றுகிறது.
அதே சமயம், எல்லா திருப்பங்களும் சமமாக வலுவானவை அல்ல. சில தடயங்கள் வாசகரை நியாயமாக வழிநடத்துகின்றன; சிலவை அத்தியாய முடிவில் அதிர்ச்சி தரவே சேர்க்கப்பட்டதுபோல் இருக்கும். மர்ம நாவலைக் குற்றவாளியை முன்கூட்டியே ஊகிக்கும் விளையாட்டாக மட்டும் வாசிப்பவருக்கு முடிச்சின் சில பகுதிகள் எளிதாகத் தெரியலாம். சூழல், உரையாடல், பயம் உருவாகும் முறை ஆகியவற்றையும் சேர்த்து வாசித்தால்தான் புத்தகம் முழுமையாகச் செயல்படும்.
வயது தெரியும் இடங்கள்
நாவல் பழையது என்பதைத் தொழில்நுட்பம் மட்டும் நினைவூட்டவில்லை. வசந்தின் பெண்களைப் பற்றிய சில வர்ணனைகளும் பாலியல் நகைச்சுவைகளும் இன்று சங்கடப்படுத்துகின்றன. சிறுமிகளைத் தொடும் நகைச்சுவை வரும் இடங்களை "அந்தக் காலம்" என்று எளிதாகக் கடக்க முடியாது; Goodreads-இல் இடம்பெற்றுள்ள ஒரு விரிவான தமிழ் மதிப்புரையும் இதையே நேரடியாகச் சுட்டுகிறது.[3] வசந்தின் குறும்பாக எழுதப்பட்டவை எல்லாம் இப்போது குறும்பாகப் படுவதில்லை.
லீனாவும் முழுமையான குரல் பெற்ற பாத்திரமாக வளரவில்லை. அவளைப் பற்றி மற்றவர்கள் தொடர்ந்து முடிவெடுக்கிறார்கள்: பாதிக்கப்பட்டவளா, ஆபத்தானவளா, நம்ப முடியாதவளா என்று. இதை அதிகாரம் பற்றிய நாவலின் விமர்சனமாக வாசிக்கலாம். அதே நேரத்தில், அவளுடைய உள்ளுணர்வுக்கும் முடிவுகளுக்கும் இன்னும் இடம் கொடுத்திருக்கலாம். மர்மத்தின் மையத்தில் இருக்கும் பெண், பல நேரங்களில் மர்மத்தை நகர்த்தும் கருவியாகவே சுருங்கிவிடுகிறார்.
தொடர்கதையாக வந்ததன் சுவடு சில பலவீனங்களையும் கொண்டுள்ளது. முன்பு வந்த சந்தேகம் மீண்டும் நினைவூட்டப்படுகிறது. ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அதிர்ச்சி தேவைப்படுவதால் சில திருப்பங்கள் இயல்பாக வளராமல் திடீரென வருகின்றன. இறுதிப் பகுதியில் விளக்கங்கள் வேகமாக அடுக்கப்படுவதால், பாத்திரங்களின் நோக்கங்களை இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாகப் பார்க்க விரும்பும் வாசகருக்கு ஏமாற்றம் இருக்கலாம். ஆனால் குறுகிய, வேகமான மர்ம நாவலாக வாசிக்கும்போது இந்தக் குறைகள் பெரிதாகத் தடை செய்யாது.
மொழியிலும் காலத்தின் தடம் இருக்கிறது. ஆங்கிலத் தொழில்நுட்பச் சொற்களும் நகரத்து பேச்சும் கலந்த நடை சுஜாதாவின் வாசகர்களுக்கு பரிச்சயமானது. இன்று சில உரையாடல்கள் மிக வேகமாகவும் சில விளக்கங்கள் பழைய பத்திரிகை மொழியிலும் தோன்றலாம். ஆனால் பக்கத்தை மெதுவாக ரசித்து வாசிக்கச் சொல்வது இந்த நூலின் இயல்பு அல்ல. ஓரிரு அமர்வுகளில் படித்தால் அதன் அத்தியாய முடிவுகளும் நகைச்சுவை இடைவெளிகளும் சரியான தாளத்தில் அமைகின்றன.
ஒரு வேறுபாட்டையும் மனதில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். இது முழுமையான பேய் நாவல் அல்ல; அறிவியல் புனைவு என்றும் சரியாகச் சொல்ல முடியாது. சட்ட மர்மம், குடும்பச் சொத்து நாடகம், திகில், தொழில்நுட்ப ஆர்வம் ஆகியவை கலந்து உருவான வெகுமக்கள் தொடர்கதை. எந்த ஒரு வகையின் விதிகளையும் கடுமையாக எதிர்பார்த்தால் குறை தெரியும். கலவையின் வேகத்துக்காக வாசித்தால் அதன் தன்மை புரியும்.
யாருக்கு இந்த நாவல் பொருந்தும்?
பேய் உண்மையா இல்லையா என்ற சந்தேகத்தை நீண்ட நேரம் வைத்திருக்கும் கதைகள் பிடித்தால் இது நல்ல தேர்வு. கணேஷ்-வசந்த் கதைகளைத் தொடங்க விரும்புபவர்களுக்கும் ஏற்றது; இந்த இருவரின் அடிப்படை குணங்களை அறிய முன் வாசிப்பு தேவையில்லை. தமிழ் குற்றப்புனைவில் இன்னும் என்ன படிக்கலாம் என்று தேடுபவர்கள் FlipTamil-இன் சிறந்த தமிழ் குற்றப்புனைவு நாவல்கள் பட்டியலையும் பார்க்கலாம். இதே இணையை வேறு அரசியல் பின்னணியில் வாசிக்க "கொலை அரங்கம்" பற்றிய கட்டுரை உதவும்.
ஆழமான உளவியல் பாத்திர வளர்ச்சி, இன்றைய பாலின உணர்வு, அல்லது கடுமையான அறிவியல் துல்லியம் எதிர்பார்ப்பவர்களுக்கு இது முழுமையாகப் பொருந்தாது. இதை நவீன அறிவியல் புனைவாக அல்ல, அறிவியல் கருவிகளைப் பயன்படுத்தும் பழைய மர்மத் தொடர்கதையாக அணுகுவது சரி. அப்போது இதன் வேகம், சூழல், கணேஷ்-வசந்த் உரையாடல் ஆகியவை நன்றாக வேலை செய்கின்றன.
முடிவை முன்கூட்டியே தெரிந்துகொள்ளாமல் வாசிப்பதே நல்லது. "கொலையுதிர் காலம்" நூல் பக்கத்தில் பதிப்பு விவரங்களையும் மற்ற வாசகர் மதிப்புரைகளையும் பார்க்கலாம். இரவில் தொடங்கினால் இன்னும் இரண்டு அத்தியாயம் மட்டும் என்று சொல்லிக்கொண்டே நீளக்கூடிய புத்தகம் இது. காலாவதியான பார்வைகள் உறுத்தும்; அவற்றை மறைக்கத் தேவையில்லை. இருந்தும், பேயை நம்பாத வாசகரைக்கூட அடுத்த சத்தம் எங்கிருந்து வருகிறது என்று கவனிக்க வைக்கும் திறன் இதற்கு இருக்கிறது.
