கோயில்களில் இன்று நாம் காணும் முருகன், மலர்களாலும் சந்தனத்தாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட சாந்தமான தெய்வம். ஆனால் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் தமிழ்நிலத்தில் வழிபடப்பட்ட முருகன் அப்படியானவன் அல்லன். அவன் குருதி தோய்ந்த வேலைத் தாங்கிய போர்வீரன்; மலைப் போரிலும் கடல் போரிலும் வென்ற தலைவன். "நேதாஜியாக இருந்த உன்னைக் காந்தியாக மாற்றிவிட்டார்கள்; இரத்தம் தோய்ந்த உனது இரும்பு வேல் தங்க வேலாக மாற்றப்பட்டுவிட்டது" என்று கவிஞர் அறிவுமதி தன் "தமிழ் முருகன்" நூலில் முருகனை நோக்கிக் குரல் எழுப்புகிறார். இந்த ஒரு வரி நூல் முழுவதன் ஆன்மாவையும் சுமந்து நிற்கிறது.
"இது புனைந்த கதையன்று, வாழ்ந்த வரலாறு" என்பதே இந்நூலின் அடிநாதம். புராணங்களில் நாம் கேட்டறிந்த சூரசம்ஹாரமும் தேவசேனை-வள்ளித் திருமணமும் அல்ல அறிவுமதியின் முருகன். சங்க இலக்கியத்தில் பதிவான முருகன் ஒரு குறிஞ்சி நிலத் தலைவன் என்றும், மலையையும் கடலோரத்தையும் ஆண்ட வீரமன்னன் என்றும், தன் போர்ச் சிறப்பால் இறந்த பிறகு தெய்வமாக உயர்த்தப்பட்டவன் என்றும் அவர் வாதிடுகிறார். பிற்காலத்தில் ஏற்றப்பட்ட வேத, புராணப் படிமங்களை உரித்தெறிந்து, தொல் தமிழரின் முழுமுதற் கடவுளை மீட்டெடுக்கும் முயற்சிதான் இந்நூல்.
இதை எழுதியவர் ஒரு துறவியோ பேராசிரியரோ அல்ல; திரையிசைப் பாடல்களால் தமிழகம் அறிந்த கவிஞர் அறிவுமதி. இயற்பெயர் மதியழகன். ஆனால் பாடலாசிரியர் என்ற முகத்திற்குப் பின்னால் ஒரு வரலாற்று மாணவன் இருக்கிறான். கல்வெட்டியலிலும் தொல்லியலிலும் பயின்று, அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அந்தப் பயிற்சிதான் முருகனை வெறும் நம்பிக்கையாக அல்லாமல் ஒரு வரலாற்றுச் சான்றாகக் கையாள அவருக்குத் துணிவைத் தந்திருக்கிறது. சங்கச் செய்யுள்களை ஒவ்வொன்றாக ஆதாரமாக வைத்து, ஒரு வழக்கறிஞனைப் போல அவர் தன் வாதத்தை அடுக்கிக்கொண்டே செல்கிறார்.
சங்க காலத்தில் முருகனை வழிபட்டவர்கள் வேத மந்திரங்களையோ அந்தணப் பூசாரிகளையோ நாடவில்லை. வேலைத் தாங்கி ஆடிய "வேலன்" என்பவனே அவர்களின் பூசாரி. வேலைத் தாங்கி ஆடியதால் அவனுக்கு அப்பெயர்; முருகு என்ற சொல்லுக்கே அழகு, இளமை, மணம் என்பது பொருள். அந்த வெறியாட்டம் ஒரு பேருணர்ச்சிக் கூத்து; அதில் ஆட்டுக்குட்டியின் தொண்டையை அறுத்துக் குருதியைப் படைத்தார்கள் என்று "மறிக்குரல் அறுத்து" என்ற சங்கத் தொடர் சொல்கிறது. இன்று மலரும் தூபமும் ஏந்தி நிற்கும் சைவ முருகன், ஒரு காலத்தில் குருதிப் படையல் கொண்ட போர்க் கடவுள் என்பதை அறிவுமதி மறக்காமல் நினைவூட்டுகிறார். "கொற்றவைச் சிறுவ" என்ற தொடரை முன்வைத்து, போர்வெறி கொண்ட கொற்றவையின் மகனாகவே முருகனை நிறுத்துகிறார்.
நூலின் மிகச் சர்ச்சைக்குரிய பகுதிகள் இங்குதான் தொடங்குகின்றன. சங்க இலக்கியத்தில் பிள்ளையாருக்கு இடமில்லை என்றும், இன்று முதற்கடவுளாக ஆன பிள்ளையார் பிற்காலத்து வரவே என்றும் அவர் வாதிடுகிறார். சிலப்பதிகாரத்தின் "பஃறுளி யாற்றுடன்... குமரிக் கோடும் கொடுங்கடல் கொள்ள" என்ற வரிகளை எடுத்து, முருகன் ஆண்ட தென்னிலம் கடலால் விழுங்கப்பட்டதாகச் சொல்கிறார். தெற்கே கால் நீட்டிப் படுக்கக் கூடாது என்ற தமிழர் மரபு கூட, கடலில் மூழ்கிய அந்தத் "தென்புலத்தார்" மீதான மரியாதைதான் என்று அவர் விளக்கும் இடம், ஒரு நடைமுறை வழக்கத்தை ஒரு தொன்மத்துடன் இணைத்து வியப்பூட்டுகிறது.
முருகனை "தமிழ்க் கடவுள்" என்று நாம் அழைப்பதற்குப் பின்னால் நீண்ட இலக்கிய மரபு உண்டு. தொல்காப்பியம் அவனைக் குறிஞ்சி நிலத்தின் தெய்வமாக "சேயோன்" என்று அடையாளப்படுத்துகிறது. நக்கீரர் பாடிய திருமுருகாற்றுப்படை அவனது ஆறுபடை வீடுகளையும் திருப்பரங்குன்றம், திருச்செந்தூர், பழநி, சுவாமிமலை, திருத்தணி, பழமுதிர்சோலை என வரிசைப்படுத்தி நிற்கிறது. பரிபாடல் பாடல்கள், ஔவையின் வழிபாடு, பிற்காலத்தில் அருணகிரிநாதரின் திருப்புகழ் என நீளும் இந்த மரபில் முருகன் தமிழோடு பிரிக்கமுடியாமல் பின்னிப்பிணைந்திருக்கிறான். இந்த மரபை அறிவுமதி மறுக்கவில்லை; மாறாக அதன் வேர் வேதத்தில் அல்ல, தமிழ் மண்ணில்தான் என்று வலியுறுத்துகிறார்.
இந்த வாதங்கள் அனைவரையும் ஏற்கவைத்துவிடவில்லை. முருகன் ஆரம்பத்திலிருந்தே தெய்வம்தான், இறந்த ஒரு மன்னன் அல்லன் என்று வாசகர்களில் ஒரு பகுதியினர் கடுமையாக மறுக்கிறார்கள்; புறநானூறும் திருமுருகாற்றுப்படையும் அவனை ஏற்கெனவே முழுத் தெய்வமாகவே காட்டுகின்றன என்பது அவர்களின் எதிர்வாதம். இதே நேரம், முருகன் வழிபாட்டின் சடங்குகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் மர்மத்தைத் திறந்துகாட்டும் நூல் என்று பலர் இதைப் பாராட்டுகிறார்கள். ஒரு சிறிய நூல் இப்படி ஒரு பெரிய விவாதத்தை மூட்டியிருப்பதே அதன் வெற்றி.
இப்போது இந்நூல் மேலும் ஒரு காரணத்தால் பேசப்படுகிறது. இயக்குநர் வெற்றிமாறனும் நடிகர் தனுஷும் இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு "தமிழ் முருகன்" என்ற திரைப்படத்தை உருவாக்கவிருக்கிறார்கள்; போர் யானையின் மேல் அமர்ந்து, புனிதமான வேலைத் தாங்கிய தலைவனாக முருகன் திரையில் வரப்போகிறான். ஒரு பாடலாசிரியர் எழுதிய மெல்லிய நூல், தமிழரின் வேர்களைப் புதிய கண்ணோட்டத்தில் புரட்டிப்பார்க்க விரும்பும் வாசகர்களுக்கு ஒரு அழைப்பாக இன்னும் நிற்கிறது. அறிவுமதியின் முருகன் யார் என்பதை, கடவுளா மன்னனா அல்லது இரண்டும் ஒன்றுகலந்த ஒரு தமிழ் நினைவா என்பதை, நீங்களே அந்நூலின் பக்கங்களில் கண்டுகொள்ள வேண்டும்.
