வாதாபியை வென்ற பல்லவப் படைத்தளபதி பரஞ்சோதி, அந்தப் போரில் கைப்பற்றிய ஒரு விநாயகர் சிலையைத் தன் சொந்த ஊரான திருச்செங்காட்டங்குடிக்குச் சுமந்து வந்தார் என்பது ஐதீகம். அந்தச் சிலை இன்றும் "வாதாபிக் கணபதி" என்ற பெயரில் வழிபடப்படுகிறது. முத்துசாமி தீட்சிதரின் புகழ்பெற்ற "வாதாபி கணபதிம்" கீர்த்தனையும் இந்த மூர்த்தியைக் குறித்ததுதான். ஏழாம் நூற்றாண்டின் ஒரு போர்க் கொள்ளைப் பொருள், பதினான்கு நூற்றாண்டுகள் கடந்தும் உயிர்ப்புடன் வழிபடப்படும் தெய்வமாக நிலைத்திருக்கிறது. அதே பரஞ்சோதி பிற்காலத்தில் வாளை விடுத்து, அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவரான சிறுத்தொண்டராக மாறியது வேறு கதை. இந்த வரலாற்றுத் தருணத்தின் மீது கல்கி கிருஷ்ணமூர்த்தி கட்டியெழுப்பிய காவியம்தான் "சிவகாமியின் சபதம்".

A vast 7th-century Pallava stone temple courtyard at dawn, Mamallapuram by the sea; an unfinished rock-cut sculpture of a dancing woman half-emerging from granite, chisel marks visible; a lone elderly

தமிழின் வரலாற்றுப் புதினங்களைப் பேசும்போது "பொன்னியின் செல்வன்" எப்போதும் முதலில் நினைவுக்கு வரும். ஆனால், கல்கியின் படைப்புகளிலேயே மிகச் சிறந்தது எது என்று கேட்டால், பல விமர்சகர்களும் தீவிர வாசகர்களும் தயக்கமின்றி "சிவகாமியின் சபதம்" என்றே சொல்வார்கள். பொன்னியின் செல்வனின் காதல் மனதை உருக்கலாம்; ஆனால் வரலாறு, கலை, உளவுப் பணி, தியாகம் ஆகியவை இணைந்து ஒரு சோகக் காவியமாக உருவெடுக்கும் இடத்தில் சிவகாமியின் சபதம் தனித்து நிற்கிறது. கல்கியின் கைவண்ணம் இங்கே முழுமையை எட்டுகிறது.

இந்த நாவல் 1944 ஜனவரி முதல் 1946 ஜூன் வரை, ஏறக்குறைய இரண்டரை ஆண்டுகள், "கல்கி" வார இதழில் தொடராக வெளிவந்தது. ஓவியர் மணியத்தின் காலத்துக்கேற்ற சித்திரங்கள் ஒவ்வொரு அத்தியாயத்துக்கும் உயிரூட்டின. வாசகர்கள் அடுத்த இதழுக்காகப் பொறுமையிழந்து காத்திருந்த அளவுக்கு அது வரவேற்பைப் பெற்றது. 1948-இல் நூல் வடிவம் பெற்ற இக்கதை, "பரஞ்சோதி யாத்திரை", "காஞ்சி முற்றுகை", "பிட்சுவின் காதல்", "சிதைந்த கனவு" என நான்கு பாகங்களாக விரிகிறது. எண்ணூறுக்கும் மேற்பட்ட பக்கங்கள் கொண்ட இம்மாபெரும் படைப்பு தமிழ் வரலாற்றுப் புனைவுக்கு ஒரு வரைபடமாகவே நிற்கிறது.

கதை ஏழாம் நூற்றாண்டுத் தென்னிந்தியாவில், பல்லவ-சாளுக்கியப் போரின் பின்னணியில் நிகழ்கிறது. வாதாபியை ஆண்ட சாளுக்கிய மன்னன் இரண்டாம் புலிகேசி, பல்லவர்களின் தலைநகரான காஞ்சியை நோக்கி எதிர்பாராத படையெடுப்பு நடத்துகிறான். கலையை நேசிக்கும் முதியவரான மகேந்திரவர்மன், தம் சிறிய படையுடன் இந்தப் பெரும் படையை எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலையில் சிக்குகிறார். அவருக்குப் புலிகேசியின் படையெடுப்பு மட்டும் கவலையல்ல; ஒரே மகனான இளவரசர் நரசிம்மவர்மனுக்கும், தலைசிறந்த சிற்பி ஆயனரின் மகளும் நடனமாதுமான சிவகாமிக்கும் இடையே மலர்ந்த நடைமுறைக்கு ஒவ்வாத காதலும், மாமல்லபுரத்தைக் கனவுலகமாக்கும் அவரது சிற்பத் திட்டமும் அவரது மனதில் கனக்கின்றன.

நாவலின் தலைப்புக்குப் பொருள் தரும் "சபதம்" அமைவது போரின் நடுவில்தான். போரின் சூழலில் வாதாபிக்குக் கொண்டு செல்லப்படும் சிவகாமி, நரசிம்மவர்மன் வாதாபியை அழித்துத் தன்னை மீட்கும் வரை அந்நகரை விட்டு வெளியேற மாட்டேன் என்று சபதம் ஏற்கிறாள். இந்த ஒரே சபதம்தான் கதையின் போர், காதல், தியாகம் அனைத்தையும் ஒன்றோடொன்று பிணைக்கிறது. கதை முழுவதும் கலைக்கும் கடமைக்கும், காதலுக்கும் தேசத்துக்கும் இடையிலான இழுபறி ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. ஏழாம் நூற்றாண்டின் சமயச் சலனங்களான பௌத்த மதத்திற்கும், எழுச்சி பெறும் சைவ பக்தி இயக்கத்திற்கும் இடையிலான முரணும் இக்கதையில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளன. வில்லனாக வரும் நாகநந்தி பிட்சு, இந்த முரண்களின் வடிவமாகவே நகர்கிறான்.

இந்தக் கதையின் வலிமை அதன் கற்பனைக்குப் பின்னால் நிற்கும் உண்மை வரலாற்றில் இருக்கிறது. மகேந்திரவர்மன் ஒரு வரலாற்று ஆளுமை ஆவார். அவர் "விசித்திரசித்தன்" என்ற பட்டம் பெற்றவர்; "மத்தவிலாச பிரகசனம்" என்ற நையாண்டி நாடகத்தை இயற்றியவர்; மரம், செங்கல், சுண்ணாம்பு, உலோகம் எதையும் பயன்படுத்தாமல் பாறையைக் குடைந்து கோயில் வடித்த குடைவரைக் கலையின் முன்னோடி ஆவார். அவரது மகன் முதலாம் நரசிம்மவர்மன் ஆகிய "மாமல்லன்", காஞ்சியைக் காத்து, பின்னர் வாதாபிக்குப் படையெடுத்து அதை வீழ்த்தி "வாதாபிகொண்டான்" என்ற பட்டம் பெற்றவர். மாமல்லபுரத்தின் பஞ்ச ரதங்களும், "அர்ஜுனன் தபசு" எனப்படும் கங்காவதரணச் சிற்பமும் இவனது காலத்தின் கொடை. ஆனால் சிவகாமி, ஆயனர், உளவுச் சதிகள் மற்றும் நாகநந்தி புலிகேசியின் இரட்டைச் சகோதரன் என்பது போன்றவை கல்கியின் கற்பனை. ஆவணப்படுத்தப்பட்ட போரின் மீது அவர் நெய்த காதலும் சபதமும் நாடகீயக் கட்டமைப்புகள் ஆகும்.

கல்கியின் எழுத்து நடை இங்கே வரலாறு, காதல், உளவு, நகைச்சுவை ஆகியவற்றைப் பின்னிப் பிணைக்கிறது. மகேந்திரவர்மனே வஜ்ரபாகு என்ற உளவாளியாக மாறுவேடத்தில் வாதாபிக்குள் நுழைகிறார்; நாகநந்தி காஞ்சிக்குள் ஊடுருவுகிறான். சத்ருக்னன், குண்டோதரன் போன்ற உளவாளிகளின் வழியே வரும் நகைச்சுவை, போரின் இறுக்கத்துக்கு இடையே ஒரு மூச்சு விடும் இடைவெளியைத் தருகிறது. தொடர்கதைக்கே உரிய அத்தியாயம் மற்றும் முடிவுப் பரபரப்பும், "பூர்வ கதை" என்ற சுருக்கங்களும், வாசகனிடம் நேரடியாகக் கேள்வி கேட்கும் உத்தியும் கதை நெடுகிலும் விரவிக்கிடக்கின்றன. எளிமையும் வாசிப்புச் சுவையும்தான் கல்கியின் கைமுத்திரை.

சிவகாமியின் சபதம் தமிழ் இலக்கியத்தில் ஒரு உச்சம். கூகுள், குட்ரெட்ஸ் போன்ற தளங்களில் ஆயிரக்கணக்கான வாசகர்கள் இதை வரலாற்றுப் புனைவு எழுதுவதற்கான பாடநூல் என்றே வாழ்த்துகின்றனர். நந்தினி விஜயராகவன் உள்ளிட்டோர் இதை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்துள்ளனர்; ஒலி வடிவ வாசிப்புகளாகவும் இது புதிய தலைமுறையை எட்டியிருக்கிறது. கதையின் முடிவை இங்கே சொல்லி உங்கள் வாசிப்பின் சுவையைக் கெடுக்க விரும்பவில்லை. ஆனால் இவ்வளவு மட்டும் சொல்கிறேன். சிவகாமியின் சபதம் நிறைவேறியதா, நரசிம்மவர்மன் வாதாபியை அழித்தானா, அந்தக் காதல் எங்கே சென்று நின்றது என்பதை அறிய, கல்கியின் இந்தக் காவியத்தை நீங்களே கையில் எடுக்க வேண்டும்.