Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

புராணப் புனைவுகளில் சிந்தனையைத் தூண்டும் சிறப்பான படைப்பு. ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட நம்பிக்கைகளையும் பழக்கங்களையும் கேள்விக்கு உட்படுத்தும் புதிய பார்வை வாசிப்பை ஈர்க்கிறது. முடிவை அறியும் ஆவலையும் கருத்துகளுக்கிடையிலான பதற்றத்தையும் தக்கவைக்கும் எழுத்து, சொல்ல வேண்டியவற்றைத் தயக்கமின்றிப் பேசுகிறது. சிக்கலான தத்துவங்களைச் சுருக்கமான மொழியில் பின்னும் ஆனந்த் நீலகண்டனின் திறன் குறிப்பாகப் பாராட்டத்தக்கது.

அரசனும் சாதாரண மனிதனும் சொல்லும் இதிகாசத்தின் மறுபக்கத்தில் சாதியமைப்பு முக்கிய இடம் பெறுகிறது. அசுர வாழ்க்கையை விளக்கும் பகுதிகள் நீண்டாலும், குறைகளுடன் படைக்கப்பட்ட இராவணனின் முடிவுகளில் மனித இயல்பை உணர முடிகிறது; அவனே வாசிப்பைத் தொடர வைக்கிறான். சாமானியனின் கசப்பான நிலையை வெளிப்படுத்தும் பத்ரன் அவ்வளவாக ஈர்க்கவில்லை. மண்டோதரி, மேகநாதன், பிரஹஸ்தன் ஆகியோர் விருப்பமான பாத்திரங்களாக அமைகிறார்கள்.

தொடக்கத்தில் ஈர்த்தாலும், இராவணனின் வீரமும் இசை, மருத்துவத் திறன்களும் விரிவாகப் பேசப்படாதது ஏமாற்றமளிக்கிறது. அதிகம் யோசித்துவிட்டு செயல்படத் தயங்கும் சாதாரண மனிதனாகவே அவன் தோன்றுகிறான்; பாத்திரத்தை இன்னும் செம்மைப்படுத்தியிருக்கலாம். பத்துத் தலைகளுக்கான விளக்கமும் கதையில் கலந்துள்ள கேரளச் சாயலும் குறிப்பிடத்தக்கவை. பல குறைகள் இருந்தாலும், வாசிப்பிலிருந்து ஏதாவது அறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பை நூல் முற்றிலும் பொய்யாக்கவில்லை.

தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையிலான மோதலை வேறொரு கோணத்தில் சொல்லும் துணிச்சலும் கதையைக் கட்டமைத்த விதமும் பாராட்டத்தக்கவை. ஆனால் புனைவு என்றாலும், பரிச்சயமான புராணக் கதையை மாற்றிய விதமும் இந்து தெய்வப் பாத்திரங்களை இழிவாகச் சித்தரிப்பதும் ஏற்புடையதாக இல்லை. இத்தகைய மாற்றுக் கற்பனை மத உணர்வுகளைப் புண்படுத்தக்கூடும் என்பதால், அதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியும் வாசகர்களே அணுகுவது நல்லது.

சாதி, அதிகாரம், மனித இயல்பு பற்றிய சிந்தனைகளுடன் தொடக்க நூறு பக்கங்கள் ஈர்க்கின்றன; எழுத்து நடையும் பாராட்டுக்குரியது. ஆனால் தேவையற்ற நீளம் சலிப்பூட்டுகிறது. இராவணனின் கலை, அறிவியல் ஆர்வமும் சிவபக்தியும் போதிய கவனம் பெறவில்லை. அவனது செயல்களை நியாயப்படுத்துவதற்காகவே பலவீனங்கள் பயன்படுத்தப்படுவதுபோல் தோன்றுகிறது. அசுரர்களின் தரப்பைச் சொல்வதைத் தாண்டி, பிராமணர்களையும் இராமனையும் தொடர்ந்து இழிவுபடுத்தும் தொனி நூலின் மீதான நம்பிக்கையைக் குறைக்கிறது.

இராவணனைப் பற்றிய ஆதாரபூர்வமான வரலாற்றை எதிர்பார்த்து அணுக வேண்டிய நூலல்ல; புராண நிகழ்வுகளை இணைத்துக் கட்டிய புனைவாகவே படிக்க வேண்டும். மன்னன் இராவணன், குடிமகன் பத்ரன் ஆகியோரின் பார்வைகள் ஒரே நிகழ்வுக்கு வெவ்வேறு முகங்களைக் காட்டுகின்றன. பாத்திரங்களின் குறைகள் சில நேரம் எரிச்சலூட்டினாலும், பரபரப்பான பகுதிகள் வாசிப்பை நகர்த்துகின்றன. தொடக்கநிலை வாசகர்களுக்குச் சொற்கள் கடினமாக இருக்கலாம். பொழுதுபோக்கு வாசிப்பாக மட்டும் பரிந்துரைக்கலாம்.

வென்றவர்களின் கதையைத் தாண்டி அசுரர்களின் தரப்பைச் சொல்வது ஈர்க்கிறது. சமத்துவம், ஆட்சி, போர் ஆகியவற்றைக் கதையுடன் நன்றாக இணைத்திருக்கிறார் ஆசிரியர். பத்ரனின் பாத்திரம் முழுமையாக உருவாகியுள்ளது; இராவணனின் நல்லியல்புகளும் மண்டோதரியை அணுகும் விதமும் கவனிக்க வைக்கின்றன. பிராமணியத்தையும் வர்ணாசிரமத்தையும் விமர்சிப்பதும் மதத்தின் அரசியலைக் கேள்விக்குள்ளாக்குவதும் சிறப்பு. இடையில் கொஞ்சம் இழுத்தாலும், பழக்கமான கதைகளை மறுபரிசீலனை செய்ய விரும்புவோருக்கு ரசிக்கத்தக்க வாசிப்பு.

இராவணனின் சிறுவயதையும் இளமையையும் சொல்லும் தொடக்கம் நன்றாக இருக்கிறது. ஆனால் அங்கிருந்து கதை வளராமல் மெல்லச் சுவையிழக்கிறது. விபீஷணன் போன்றவர்களின் வாயில் ஆசிரியர் வைக்கும் கற்பனைப் பேச்சுகள், அவர்களை மோசமாகக் காட்டக் கதையைத் திரிப்பதுபோல் தோன்றுகின்றன. இராவணனைவிடப் பத்ரனின் பார்வைக்கே அதிக இடம் கிடைக்கிறது. முயற்சியை மதிக்கலாம்; எதிர்பார்த்த அளவுக்கு நாவல் அமையவில்லை.

ஆங்கிலப் பதிப்பில் இராவணன், பத்ரன் ஆகியோரின் மாறுபட்ட வாழ்க்கைப் பாதைகள் வழியே கதை சொல்லப்படுவது ஆர்வமூட்டுகிறது. சமூக அமைப்பையும் மனிதர்கள் கடவுளாக உயர்த்தப்படுவதையும் நாவல் பேசுகிறது. ஆனால் வெளிப்படையான பதிப்பாசிரியப் பிழைகள் வாசிப்பை அடிக்கடி கெடுக்கின்றன; கதைக்குத் தேவையானதைவிட நீளமும் அதிகம். ஆசிரியரிடம் எழுதும் திறன் இருந்தாலும், இத்தகைய பெருங்கதையைச் செறிவாகக் கையாளும் ஆற்றல் போதவில்லை. தொடக்க எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றாத வாசிப்பு.

இராவணன், பத்ரன் வழியாகத் தோற்றவர்களின் தரப்பைச் சொல்லும் நாவலில் ஆசிரியரின் ஆய்வும் சார்பின்றி அணுகும் முயற்சியும் பாராட்டத்தக்கவை. மரபான கதையைத் துணிச்சலாகக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது; பத்ரனின் உணர்வுபூர்வமான பேச்சு வலுவாகப் பதிகிறது. சில பகுதிகள் மட்டும் தர்க்கத்துக்குப் பொருந்தவில்லை. மகாபலியின் ஆட்சியையும் இராவணனின் பயிற்சியையும் விரிவாகச் சொல்லியிருக்கலாம். கதையின் மறுபக்கத்தைக் கேட்கத் தயாராக இருப்பவர்கள் படிக்க வேண்டிய நூல்.