Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

பழங்கதையை அணுகிய விதத்தைவிட, நூலில் உள்ள அடிப்படைப் பிழைகளும் சிறுசிறு தவறுகளுமே அதிக ஏமாற்றத்தைத் தருகின்றன. இவற்றைத் திருத்தாமல் வெளியிட்ட பதிப்பகத்தின் பொறுப்பும் கேள்விக்குரியது. முதல் மூன்று அத்தியாயங்களே நேர விரயமாகத் தோன்றுகின்றன.

வடஇந்தியர்களை ஆரிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களாகவும் ஒடுக்குபவர்களாகவும் சித்தரிக்கும் நூலின் பார்வை ஏற்கத்தக்கதாக இல்லை. மனிதர்களிடையே ஒற்றுமையை வளர்ப்பதற்குப் பதிலாகப் பிரிவினையையே வலியுறுத்துவதாகத் தோன்றுகிறது.

முதல் நாவல் என்று தோன்றாத அளவுக்கு மொழியும் கதைசொல்லும் ஓட்டமும் சிறப்பாக உள்ளன. ஆனால் இராவணனின் பார்வையை முன்வைப்பதற்காக மூல இராமாயணத்தின் காலவரிசையையும் நிகழ்வுகளையும் மாற்றியிருப்பது ஏமாற்றமளிக்கிறது. இராவணனை உயர்த்தவும் இராமனைத் தாழ்த்தவும் விவரங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதாகத் தோன்றுகிறது. இந்தக் கற்பனையை வாசகர்கள் மூலக் கதையாக ஏற்கக்கூடும் என்பதும் கவலை. எழுத்துத் திறமைக்கேற்ற ஆழமான ஆய்வும் பொறுப்புணர்வும் தேவைப்பட்டிருக்கின்றன.

இராவணனின் மாற்றுப் பார்வையில் இராமாயணத்தைச் சொல்லும் முயற்சி ஆர்வமூட்டுகிறது. அவன் அரசனாக உயர்வதும் அதிகாரத்தால் மாறுவதும் கவனிக்க வைக்கின்றன. ஒடுக்கப்படும் எளிய மக்களின் பிரதிநிதியாக வரும் பத்ரன் மனதைத் தொடும் பாத்திரம். சாதியக் கொடுமைகளைச் சுட்டிக்காட்டுவது பொருத்தமானதே என்றாலும், பிராமணர்களைத் தொடர்ந்து மோசமாகச் சித்தரிப்பது சில இடங்களில் அளவுக்கு மீறுகிறது. நல்ல தொடக்கக் கருத்து இருந்தும், எதிர்பார்த்த அளவுக்கு வியப்பூட்டும் நாவலாக அமையவில்லை.

நம்பிக்கைகளில் உள்ள முரண்பாடுகளையும், பத்ரனின் வழியே வர்க்கப் போராட்டத்தையும் எடுத்துக்காட்டுவது சிறப்பு. இராவணனும் பத்ரனும் தங்கள் கதையைத் தாங்களே சொல்வது வலுவாக அமைந்துள்ளது. ஆனால் வடஇந்தியர், பிராமணர் மீதான கடுமையான எதிர்ப்பும், அன்போ நல்லியல்போ இல்லாத பாத்திரங்களும் வாசிப்பைக் கசப்பாக்குகின்றன. மனிதர்களைப் பற்றிய நம்பிக்கையற்ற பார்வையும் கடுமையான கேலியும் மேலோங்குவதால், யாரிடமும் ஈடுபாடு கொள்ள முடியவில்லை.

மூலக் கதைக்குப் பொருந்தாத கருத்துகளை வலிந்து திணிப்பதால் நாவல் ஏற்றுக்கொள்ளும்படி இல்லை. இதை உளவியல் நாவல் என்று சொன்னாலும், அந்த வகையிலும் பெரும் பிழையாகவே தோன்றுகிறது.

ராவணனின் தரப்பிலிருந்து கதையைச் சொல்லும் யோசனை ஈர்க்கிறது; எழுத்தோ பெரும் ஏமாற்றம். எழுத்து, இலக்கணப் பிழைகளுடன் பழங்காலக் கதாபாத்திரங்களுக்குப் பொருந்தாத நவீனச் சொற்பிரயோகங்களும் உறுத்துகின்றன. மெதுவான நடையும் சாதி குறித்த வாதங்களை மீண்டும் மீண்டும் சொல்வதும் சலிப்பூட்டுகின்றன. பாத்திரங்கள் உணர்ச்சிபூர்வமாக நெருங்கவில்லை; ராவணனின் மனநிலை மாற்றங்களும் நம்பும்படி அமையவில்லை. நல்ல கருவை மோசமான எழுத்து வீணாக்கியிருப்பதால் பரிந்துரைக்க முடியாத நூல்.

ராமாயணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகச் சொல்லிக்கொண்டே, சர்ச்சைக்குரிய கருத்துகளுக்குப் புனைவு என்ற விலக்கை முன்வைப்பது முரண்பாடாகத் தெரிகிறது. தேர்ந்தெடுத்த தகவல்களும் பொருந்தாத ஒப்பீடுகளும் கதையின் நம்பகத்தன்மையைக் குறைக்கின்றன. தேவர்களிடம் குற்றமாகக் காட்டப்படும் செயல்களே ராவணனிடம் வீரமாகப் போற்றப்படுவது இரட்டை அளவுகோல். பிராமணர்கள், இந்துக்கள், ராம பக்தர்களை இழிவுபடுத்துவதாகத் தோன்றும் சித்தரிப்புகளும் கடும் ஏமாற்றத்தைத் தருகின்றன.

வென்றவர்களின் கதைக்கு மாற்றாகத் தோற்றவர்களுக்குக் குரல் கொடுக்கும் எண்ணம் ஆர்வமூட்டுகிறது. ஆனால் ஐந்நூறு பக்கங்களுக்கு மேல் நீளும் மோசமான எழுத்து அந்த வாய்ப்பை வீணாக்குகிறது. இதிகாசத்தின் கவித்துவத்தையோ தத்துவத்தையோ அணுகாமல், சிக்கலான விஷயங்களை எளிமைப்படுத்தி, வடக்கு–தெற்கு மற்றும் சாதிப் பிளவுகளைத் தூண்டும் புனைவாகத் தோன்றுகிறது. வரலாற்று அநீதியை மையப்படுத்தும் இந்தச் சித்தரிப்பை வரலாற்று உண்மையாக ஏற்கக் கூடாது; பகைமையை வளர்க்கக்கூடிய அதன் அரசியல் பார்வையும் கடுமையாக உறுத்துகிறது.