Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

முதல் நாவலாக இது நல்ல முயற்சி. யார் நாயகன், யார் வில்லன் என்ற பழைய வரையறைகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் அணுகுமுறையும், சாதாரண மனிதனின் பார்வையைத் தரும் பத்ரனும் கவர்கின்றன. தொடக்கமும் முடிவும் மனதைத் தொடுகின்றன. சில முக்கிய நிகழ்வுகள் விடுபட்டதும், சில பகுதிகளில் விவரங்கள் போதாததும் குறைகள். எழுத்துப் பிழைகளும் இலக்கணப் பிழைகளும் நல்ல மெய்ப்புப் பார்வையில் களையப்பட்டிருக்கலாம். இவற்றையும் தாண்டிப் பரிந்துரைக்கக்கூடிய நாவல்.

மிகச் சிறந்த புராணப் புனைவாகத் தோன்றும் இந்த நாவலில் ராவணனின் பார்வை அழகாகவும் நம்பும்படியாகவும் அமைந்துள்ளது. இலங்கையும் அயோத்தியும் கண்முன் தோன்றுமளவுக்குக் காட்சிகள் உயிர்ப்புடன் விரிகின்றன. ஏழை எளிய மனிதனான பத்ரனின் பார்வை போரின் கொடுமைகளை உணர்த்துகிறது. இறுதி நூறு பக்கங்கள் திகைப்பையும் குழப்பத்தையும் ஏற்படுத்துகின்றன; இழப்புகள் மனதைப் பாதிக்கின்றன. வெற்றி பெற்றிருந்தால் ராவணனின் வரலாறு எப்படி எழுதப்பட்டிருக்கும் என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.

தோற்றவரின் தரப்பிலிருந்து ராவணனின் கதையைச் சொல்லும் யோசனை எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தினாலும், நாவல் அதை நிறைவேற்றவில்லை. நுட்பமான மறுபார்வைக்குப் பதிலாகப் பிராமணர்கள், வைணவம், ஆரியர்கள் மீதான எதிர்ப்பே மேலோங்கி, ஏற்கெனவே உள்ள சமூகப் பிளவுகளை மேலும் தீவிரப்படுத்துவதாகத் தோன்றுகிறது. தடுமாறும் நடையும் மீண்டும் மீண்டும் வரும் கருத்துகளும் வாசிப்பைச் சிரமமாக்குகின்றன. ஆழமும் உணர்வுபூர்வமான அணுகுமுறையும் கொண்டிருக்க வேண்டிய வாய்ப்பு தவறிவிட்டது; நேரத்தையும் பணத்தையும் செலவிடத் தகுதியற்ற வாசிப்பு.

ராவணனையும் அவன் மக்களையும் முற்றிலும் வேறொரு கோணத்தில் அணுகும் நாவல். இரண்டு குரல்களில் கதை சொல்லப்படும் விதமும், அதில் சாதாரண மனிதனின் பார்வைக்கு இடமிருப்பதும் சிறப்பு. ராவணனின் எண்ணங்கள், உணர்வுகள், கருணை, பழக்கவழக்கங்கள் குறித்த பார்வை ஆகியவை அழகாக வெளிப்படுகின்றன. அந்த நாகரிகத்தின் ஓர் அங்கமாக உணரச் செய்யும் எழுத்து, கதையோடு ஆழமாக ஒன்ற வைக்கிறது.

ராவணனின் பார்வையில் ஒரு நல்ல இலக்கியப் படைப்பை எதிர்பார்த்தால் பெரும் ஏமாற்றமே மிஞ்சுகிறது. திரும்பத் திரும்ப வரும் கருத்துகளும் முரண்பாடுகளும் வாசிப்பைக் கடினமாக்குகின்றன. ராவணனின் அறிவாற்றலுக்கேற்ற பாத்திர வடிவமைப்பும் இல்லை. புனைவு என்ற பெயரில் செய்யப்பட்ட மாற்றங்களும் அசுர ஆட்சியை நியாயப்படுத்தும் விதமும் ஏற்கும்படியாக இல்லை; தேவர்கள், அசுரர்கள் குறித்த அடிப்படைச் சித்தரிப்பிலேயே முரண்பாடுகள் உள்ளன.

ராவணனின் பெரும்பாலான முடிவுகளை நியாயப்படுத்தும் இந்த மறுகதையாடல், பொறாமை போன்ற குறைகள் வழியாக அவனை அணுகக்கூடிய மனிதனாகவும் காட்டுகிறது. கதையின் அடிப்படை யோசனை நன்றாக இருந்தாலும் செயலாக்கம் திருப்தியளிக்கவில்லை. சாதியைக் கண்டிக்கும்போது பிராமணர்களிடையே இருந்திருக்கக்கூடிய கருத்து வேறுபாடுகளைக் காட்டாமல் அனைவரையும் தீயவர்களாகச் சித்தரிப்பதும், ஆரியப் படையெடுப்புக் கோட்பாட்டைக் கொண்டு வடக்கு–தெற்கு பிரிவை வலுப்படுத்துவதும் குறைகள். போற்றப்படும் இதிகாசத்தின் இந்த மாற்றுச் சித்தரிப்பு சிலரது உணர்வுகளைப் புண்படுத்தலாம்.

எளிமையான, தடையின்றிச் செல்லும் நடையில் ராவணனின் மனவுலகுக்குள் அழைத்துச் செல்லும் சிறந்த மறுபார்வை. அவனது பின்னணியும் வளர்ந்த சூழலும் கொள்கைகளும் வழக்கமான வில்லன் சித்தரிப்பை மறுபரிசீலனை செய்ய வைக்கின்றன. கருமையான தோல் நிறம் குறித்த முன்முடிவுகளையும் சிந்திக்கத் தூண்டுகிறது. எல்லாத் தரப்பையும் கேட்காமல் ஒரு கதையை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது என்பதை உணர்த்தும், படித்துப் பார்க்க வேண்டிய நூல்.

ராவணன் மீது பரிவு ஏற்படுத்தும் மறுகதையாடலாக இது அமையவில்லை. சீதையைத் தனி மனிதராகப் பார்க்காமல் குறியீடாகவே நடத்துவதில் ராமனும் ராவணனும் ஒத்திருக்கிறார்கள்; சீதையின் சித்தரிப்பும் பெரிதாகப் பரிவைத் தூண்டவில்லை. பாத்திரங்களின் குறைகளே மேலோங்குவதால் ஏமாற்றம் ஏற்படுகிறது. ஆனால் ராமாயணத்தைச் சுற்றியுள்ள சமூக வாழ்வை, குறிப்பாகப் பத்ரனின் பார்வையில் சொல்லும் இடங்களில் நாவல் தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுகிறது.

ராவணனை மையமாக்கி, அவன் வில்லனா நாயகனா என்ற கேள்வியை எழுப்பும் துணிச்சலான முயற்சி. பெண்களுக்குச் சம உரிமையும் சுதந்திரமும் இருந்ததாகவும், சாதிப் பாகுபாடின்றி உழைப்பால் முன்னேற முடிந்ததாகவும் அசுரப் பண்பாட்டை நூல் சித்தரிக்கிறது. ராமன், ராவணன் பற்றிப் பழகிப்போன பார்வையை மாற்றிச் சிந்திக்க வைக்கும் இந்த அணுகுமுறை பாராட்டுக்குரியது.

ஐந்நூறு பக்கங்களுக்கு மேல் நீண்டும் ஆசிரியர் சொல்ல வருவது தெளிவாகவில்லை. ராவணனை உயர்த்துவதற்காக ராமனைத் தாழ்த்துவதே நோக்கமோ என்ற எண்ணம் ஏற்படுகிறது. ராமாயணத்தின் மாற்று விளக்கங்களைப் புனைவோடு சேர்த்திருப்பது ஒட்டுவேலையாகத் தெரிகிறது. ராவணனின் பார்வையையும் அவனது நல்ல குணங்களையும் அறியக் கிடைத்த வாய்ப்பு வீணாகியுள்ளது. ராவணன், பத்ரன் இருவருமே உறுதியற்ற, முழுமை பெறாத பாத்திரங்களாக நிற்கிறார்கள். ஏமாற்றமளிக்கும் மறுகதையாடல்.