Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

தொடர்ச்சியற்ற கதைசொல்லலும் பத்ரனின் பார்வை வலிந்து சேர்க்கப்பட்டதுபோல் இருப்பதும் ஏமாற்றமளிக்கின்றன. இராவணனைவிடப் பத்ரனே கதையின் மையமாகத் தோன்றுகிறான்; இராவணன்மீதான மதிப்பும் குறைகிறது. மெதுவாக நகரும் நாவல், பெரும் போர் தொடங்கும்போதுகூட வேகம் பெறாமல் தொய்வடைகிறது. இதிகாசப் புனைவுகளில் ஆர்வமிருந்தாலும் முடிப்பது சிரமம். இராவணனைப் பற்றிய வேறு நூல்களை நாடலாம்.

இராவணனின் வாழ்க்கையையும் மனவோட்டத்தையும் அறிய விரும்பும் இதிகாசப் புனைவு வாசகர்களுக்கு ஏற்ற கதை. அவனது எண்ணங்களிலும் செயல்களிலும் கட்டுப்பாடின்மை இருப்பதால் ஒருபுறம் வெறுப்பும் மறுபுறம் ஆதரவும் தோன்றுகின்றன. இராவணனின் தரப்பைக் கேட்கச் சுவாரசியமான வாசிப்புதான். எனினும் கதைசொல்லல் அவ்வளவாக ஈர்க்கவில்லை; ஏராளமான பிழைகளைக் களைய இன்னும் நல்ல நூல் செம்மையாக்கம் தேவை.

ஆர்வமூட்டும் கதை அடிப்படை இருந்தும் அளவுக்கு மீறிய நீளம் வாசிப்பைச் சலிப்பாக்குகிறது. குறிப்பாக அசுரப் பாத்திரங்கள் போதிய வளர்ச்சி பெறவில்லை. தேவர்களிடையேயான சாதியையும் பெண்களின் தாழ்ந்த நிலையையும் மீண்டும் மீண்டும் சுட்டுவதற்குப் பதில் ஆழமாக ஆராய்ந்திருக்கலாம். சில இடங்களில் எழுத்தும் உறுத்துகிறது. இன்னும் ஆழமான பார்வையோ, பாதியாகக் குறைக்கப்பட்ட நீளமோ, செம்மையான திருத்தமோ தேவைப்பட்ட நூல்.

இராவணன் தரப்பிலிருந்து சொல்லப்படும் இராமாயணத்தில் சமூகச் சிக்கல்களும் மறைமுகமாக இடம்பெறுகின்றன. காலவரிசையைப் பின்பற்றாத கதைசொல்லலும் நம்பவைக்கும் யதார்த்தமும் வாசிப்பில் ஈடுபடுத்துகின்றன. இராவணனை உயர்த்திப் போற்றாமல், இராமனும் அவனது படையினரும் போற்றப்படுவதையும் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. இராமாயணம் அறிந்தவர்கள் ரசிக்கக்கூடிய மாற்றுப் பார்வை; ஏற்கெனவே கொண்டுள்ள நம்பிக்கைகளுக்கு முரணாக இருப்பதால் சிலருக்கு ஏற்பில்லாமலும் போகலாம்.

நீண்ட வாசிப்பாக இருந்தாலும் ஒவ்வொரு பகுதியையும் ரசிக்க முடிகிறது. இராமனையோ இராவணனையோ விட பத்ரனின் கதையாகவே பல இடங்களில் தோன்றுகிறது. சிறுவயதிலிருந்து கேட்டுவந்த இராமாயணக் கருத்துகளைச் சோதிக்கும் புனைவுப் பார்வை இதன் ஈர்ப்பு. பழக்கமான கதையை வேறொரு கோணத்தில் அணுக விரும்புவோர் படித்துப் பார்க்கலாம்.

முன்னூறு பக்கங்களில் சொல்லக்கூடிய கதையை அறுநூறு பக்கங்களுக்கு நீட்டித்ததுபோல் இருக்கிறது. தேவையற்ற உரையாடல்கள் வாசிப்பைச் சிரமமாக்குகின்றன. மாறுபட்ட அணுகுமுறையும் முதன்மைப் பாத்திரத்தின்மீது ஏற்படும் பரிவும் ஆறுதல். ஆனால் பாத்திரங்கள் வாழும் நிலப்பரப்பைக்கூட கற்பனையில் காணும் அளவுக்கு எழுத்து உதவவில்லை. ஆழ்ந்து வாசிப்பதைவிட மேலோட்டமாகப் புரட்டிப் பார்க்கத்தான் ஏற்றதாகத் தோன்றுகிறது.

இராவணனும் அவனது மக்களும் பார்க்கும் இராமாயணமாக இந்த நாவல் விரிகிறது. வழக்கமான கதைக்கு மாறான பார்வையும் இராவணனின் செயல்களுக்குத் தரப்படும் காரணங்களும் கவனிக்க வைக்கின்றன. கதையில் வடக்கு–தெற்கு வேறுபாடும் தென்படுகிறது. ஆனால் தேவையற்ற விவரங்களும் ஆசிரியரின் நீண்ட விளக்கங்களும் வாசிப்பை இழுக்கின்றன; பல இடங்களை மேலோட்டமாகக் கடந்துவிடலாம். நீளத்தைக் குறைத்திருக்கலாம் என்றாலும் மொத்தத்தில் நல்ல வாசிப்பு.

தோற்றவர்களின் கதையை எதிர்பார்த்தால், தொடர்பற்ற கருத்துகளும் மோசமான எழுத்துமே கிடைக்கின்றன. ராவணனின் பார்வையை ஆழமாகச் சொல்வதற்குப் பதிலாகப் போரின் நாயகர்களை வில்லன்களாக்கி, அன்றைய துயரங்கள் அனைத்துக்கும் அவர்களையே பொறுப்பாக்குகிறது. அக்காலப் பழக்கங்களை ஒட்டுமொத்தமாகக் குற்றம்சாட்டுவதும் இனப் பிரிவினையைச் சேர்ப்பதும் கதையை மேலும் பாதிக்கின்றன. நேரம், பணம், முயற்சி ஆகியவற்றை வீணாக்கும் ஏமாற்றமான வாசிப்பு.

தோற்ற தரப்பான ராவணனின் பார்வையில் ராமாயணத்தை அணுகுவது படித்துப் பார்க்கத் தகுந்த முயற்சி. தீண்டாமைக்கு ஆளான மக்களின் வாழ்க்கையைச் சித்தரிப்பதும், ராவணனின் பத்து உணர்வுகளை விளக்குவதும் சிறப்பாக உள்ளன. பத்ரனின் வாழ்வு தனியாகச் சிந்திக்க வைக்கிறது. சில இடங்களில் ராவணனின் கருத்துகளோடு உடன்படவும் முடிகிறது. ராமாயணத்தை வழக்கமான பார்வையிலிருந்து விலகிப் பார்க்கத் தூண்டும் நூல்.

அசுரர்களின் பார்வையில் ராமாயணத்தைச் சொன்னாலும், முழு இதிகாசத்தையும் ஒரே நூலில் அடக்க முயல்வதால் நிகழ்வுகள் அவசரமாகக் கடந்துபோகின்றன. ராவணன், பத்ரன் தவிர மற்ற பாத்திரங்களை அறிந்துகொள்ள இடமே இல்லை; இவர்களையும் புரிந்துகொள்ள முயற்சி தேவைப்படுகிறது. ஏழையான பத்ரனைவிட அரசனான ராவணன் மீதே அதிகப் பரிவு ஏற்படுகிறது. காலமாற்றத்தோடு இருவரின் மனதில் எழும் எண்ணங்களை விவரிப்பது மட்டுமே குறிப்பிடத்தக்கது. மொத்தத்தில் சராசரியான நூல்.