Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

ராவணனின் பார்வையில் ராமாயணத்தைச் சொல்லும் முயற்சி ஆர்வமூட்டினாலும், நாவல் கடும் ஏமாற்றத்தைத் தருகிறது. பாத்திரங்கள் சரியாக வளர்க்கப்படவில்லை; நீண்ட புலம்பல்களும் முரண்பாடுகளுமே அதிகம். வரலாற்றைப் பொருள் கொள்வதிலும் தகவல்களிலும் பிழைகள் இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. ராமாயணத்தின் உட்பொருளைப் புரிந்துகொள்ளாமல் புனைந்திருப்பதுடன், ஏற்க முடியாத சிந்தனைகளையும் முன்வைக்கும் படைப்பாகவே இருக்கிறது.

வழக்கமான கதைக்கு எதிர்ப்புறத்திலிருந்து கதைசொல்வது பிடித்திருக்கிறது. ஆனால் வடக்கு–தெற்கு, மொழி, இனம், சாதி எனப் பல மோதல்களை ஒரே கதைக்குள் அடக்க முயல்வதால் மையக்கதை சிதறுகிறது. அதிகம் பேசப்படாத பத்ரன், வேதவதி, மாலா போன்ற பாத்திரங்கள் கவர்கின்றன. வழக்கமான அஸ்திரங்களையும் மந்திரங்களையும் தவிர்த்துச் சொல்லியிருப்பது பாராட்டுக்குரியது. திறந்த மனதுடன் அணுகுபவர்களுக்கு வலுவாகப் பரிந்துரைக்கலாம்.

ராவணனின் ஆளுமையையும் திறன்களையும் வேறொரு கோணத்தில் காட்டும் சுவாரசியமான நாவல். ராமன் கடவுளாகவும் ராவணன் அரக்கனாகவும் பார்க்கப்படுவதை மறுபரிசீலனை செய்கிறது. சாதி அமைப்பைப் பேசுவதோடு, அயோத்தியுடன் ஒப்பிட்டு அசுர அரசை நாகரிகமும் வளமும் கொண்டதாகச் சித்தரிக்கிறது. வென்றவர்களின் குரலுக்கு இணையாகத் தோற்றவர்களின் பார்வையும் முக்கியம் என நினைப்பவர்களுக்கு வாசிக்கத் தகுந்த கதை.

கடவுளாகவோ அரக்கனாகவோ அல்லாமல், குறைகளும் தன் கருத்துகளோடேயே முரண்பாடுகளும் கொண்ட மனிதனாக ராவணனைப் பார்க்க வைக்கிறது இந்த நாவல். தன் இனத்தை முன்னேற்ற விரும்பும் அரசனாக அவன் உருவாகிறான். சில சமூகக் குழுக்கள் மீதான விமர்சனம் கடுமையாக இருந்தாலும், நூல் எழுப்பும் நம்பிக்கைகள், சமூகப் பிரிவினைகள் பற்றிய கேள்விகளைப் புறக்கணிக்க முடியவில்லை. கதையின் உண்மைத்தன்மையைத் தாண்டியும் அதன் கருத்துகள் பொருத்தமுடையவை.

ராவணனைவிட பத்ரன் அனுபவிக்கும் துயரங்களுக்கே நாவல் அதிக இடம் தருகிறது. மெதுவான நகர்வும் சாதி வேறுபாடுகளை மீண்டும் மீண்டும் பேசுவதும் சலிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன. அதே நேரம், ஒவ்வொரு பாத்திரத்திலும் நல்லதும் கெட்டதும் இருப்பதாகக் காட்டுவது யார் சரி என்ற குழப்பத்தை உருவாக்குகிறது. ராமனை வழக்கத்துக்கு மாறாகச் சித்தரிப்பதும் கவனிக்க வைக்கிறது. எழுத்துப் பிழைகளும் அச்சுப் பிழைகளும் வாசிப்பைக் கெடுக்கின்றன.

மிகவும் பிடித்த நூல்களில் ஒன்றாக இடம்பிடிக்கும் அளவுக்கு இராவணன்மீதான பார்வையை மாற்றுகிறது. கொடியவனாக அறிமுகமானவன், வறுமையிலிருந்து உயரப் போராடிய மனிதனாக இங்கே தெரிகிறான். அவனது சிக்கல்களும் தோல்விகளும் குறைகளும் அவனை மேலும் மனிதனாக உணரச் செய்து நேசிக்க வைக்கின்றன. பழக்கமான இராமாயணக் கதையையும் கேள்விக்குள்ளாக்கும் இந்த அணுகுமுறை பெரிதும் கவர்கிறது.

உண்மை என்று நம்பப்படுவது அவரவர் பார்வையையும் அனுபவத்தையும் சார்ந்தது என்ற சிந்தனையை இந்த நூல் எழுப்புகிறது. ஏற்கெனவே ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட உண்மையை இழிவுபடுத்துவது இதன் நோக்கமாகத் தோன்றவில்லை. மாறாக, நிலவும் வாழ்வின்மீதான அதிருப்தியும் அனைவருக்கும் சமமான நல்ல வாழ்க்கை வேண்டும் என்ற கனவும் வெளிப்படுகின்றன. உலக அமைதி என்ற இலட்சியம் சாத்தியமா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.

இராவணனையும் அவனது மக்களையும் பற்றிய தொடக்கச் சித்தரிப்பு நன்றாக இருந்தாலும் போகப்போகக் கதை ஏமாற்றமளிக்கிறது. அசுரர்களிடமிருந்து கவனம் விலகி, தேவர்களையும் பிராமணர்களையும் குற்றம்சாட்டுவதிலேயே நிலைகொள்கிறது. அவர்களைச் சித்தரிக்கும் விதமும் அபத்தமாகத் தோன்றுகிறது. எழுத்துநடை சராசரிக்கு மேலிருந்தும், அசுரர்களின் கதையைவிடத் தேவர்களின் தவறுகளைப் பற்றிய நூலாக மாறிவிடுவதே முக்கியக் குறை.

பாத்திரங்களைக் கடவுள்களாக அல்லாமல் மனிதர்களாகச் சித்தரிப்பது இந்தக் கதையின் பிடித்த அம்சம். பழக்கமான கதையின் மறுபக்கத்தையும் கேட்க இடமளிக்கிறது. நிகழ்வுகளைத் திரித்ததாக மட்டும் அணுகாமல், இது தரும் வேறொரு பார்வையையும் கருத்தில் கொள்ளலாம். புதிய கோணத்தை ஏற்கும் திறந்த மனதுடன் வாசிக்கும்போது ரசிக்கக்கூடிய நூல்.

தோற்றவர்களான அசுரர்களின் தரப்பிலிருந்து இராமாயணத்தை அணுகும் வழக்கத்துக்கு மாறான நாவல். பத்ரனின் பாத்திரம் சிறப்பாக அமைந்துள்ளது. வறுமையிலிருந்து அசுர அரசனாக உயர்ந்த இராவணனின் பயணத்துடன், தேவர்களின் ஆட்சியில் சாதியம் நிலவியதாகவும் கதை சித்தரிக்கிறது. இராவணனின் பத்துத் தலைகளுக்கான விளக்கமும், தன் விதியைத் தானே எழுத முயலும் அவனது முனைப்பும் கவனிக்கத்தக்கவை.