Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

ராமாயணம் ஓரளவு தெரிந்தவர்களுக்கு ஏற்ற நூல். சில உரையாடல்கள் நீண்டாலும், ராவணனின் பார்வை ஈர்க்கிறது. ஒருவரிடமே நல்லதும் கெட்டதும் இருப்பதையும், அதிகாரமுள்ளவர்களின் ஆட்டத்தில் சாமானியர்கள் பலியாவதையும் காட்டும் பார்வை இதைத் தனித்துக் காட்டுகிறது. சமூகமும் வர்க்கமும் குறித்த ஆசிரியரின் இடதுசாரிச் சாய்வுடன் உடன்படுபவர்களுக்கு இது பிடிக்கும்; மற்றவர்களுக்கு இதிகாசத்தைத் தன் கருத்துகளுக்காகப் பயன்படுத்தும் பிரசாரமாகத் தோன்றலாம். மொத்தத்தில் மிகவும் பிடித்த நூல்.

ராவணன், சாமானியனான பத்ரன் ஆகியோரின் வழியாக ராமாயணத்தின் மறுபக்கத்தைச் சொல்லும் நாவல், எதிர்பார்ப்பையும் மிஞ்சுகிறது. ராவணனின் குறைகளை மறைக்காமல் காட்டி, அனுபவங்களால் அவன் மாறுவதையும் அழகாகச் சித்தரிக்கிறது. சீதா இடம்பெறும் பிற்பகுதியில் கதை வேகமெடுக்கிறது. ராமனின் செயல்களையும் கேள்விக்குள்ளாக்கி, நாயகன் யார், வில்லன் யார் என்று யோசிக்க வைக்கிறது. இன்றைய வாழ்க்கையோடு தொடர்புபடுத்தக்கூடிய எழுத்து; புராணங்களின் மாற்றுப் பார்வையில் ஆர்வமுள்ளவர்கள் படிக்கலாம்.

ராவணனின் பார்வையில் ராமாயணத்தைச் சொல்லும் முயற்சி பெரிய எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்துகிறது. ஆனால் எழுத்து முதிர்ச்சியின்றி, இந்தக் கதையின் பரப்புக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல் தடுமாறுகிறது. முதல் பத்து அத்தியாயங்களே தொடர்ந்து படிக்க முடியாத அளவுக்குச் சோர்வூட்டுகின்றன. நல்ல வாய்ப்பிருந்தும் அதைச் சரியாகப் பயன்படுத்தாத, நேரத்தை வீணாக்கும் வாசிப்பு.

ராவணனின் பார்வையும் அவனது மக்களின் பார்வையும் மாறிமாறி வருவதால் ஒரே கதையை இருமுறை படிப்பதுபோல் உள்ளது. மரங்கள், சாலைகள், வீடுகள் பற்றிய நுணுக்கமான விவரிப்புகளும் திரும்பத் திரும்ப வந்து ஐந்நூறு பக்க வாசிப்பைச் சிரமமாக்குகின்றன. இன்னும் சுருக்கமாகவும் செறிவாகவும் இருந்திருக்கலாம். இருந்தாலும், பழக்கமான ராமாயணத்தையும் அதன் பாத்திரங்களையும் புதிதாகப் பார்க்க வைத்து நம்பிக்கைகளை மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டுகிறது.

இதிகாசங்களை மறுபார்வை செய்யும் பிற நூல்களுக்கு இணையான நல்ல வாசிப்பு. வாமனன்–மகாபலியின் மூன்றடி நிகழ்வுக்கும் ராவணனின் பத்துத் தலைகளுக்கும் தரும் தர்க்கரீதியான விளக்கங்கள் சுவாரசியமானவை. புஷ்பக விமானத்தைத் தவிர மற்றவற்றை அமானுஷ்யமின்றி அணுகுகிறது. வட இந்தியாவுக்கு எதிரான நாவல் என்று பார்க்காமல், மனிதர்களை மையப்படுத்தி வேறொரு கோணத்தில் சொல்லப்பட்ட ராமாயணமாக இதைக் கருதலாம்.

இந்த நாவலின் சித்தரிப்பு ராவணன் மீதான மதிப்பை உயர்த்துகிறது. மகாபலி வகுத்த நீதியும் சமத்துவமும் நிலவும், பண்பாட்டு வளம் கொண்ட அசுர அரசு கவர்கிறது. பிறப்பும் சாதியும் அல்லாமல் உழைப்பும் விடாமுயற்சியும் முன்னேற்றத்துக்கு வழிவகுக்கும் அமைப்பாக அது காட்டப்படுகிறது. இதனுடன் ஒப்பிடும்போது தேவர்களின் ஆட்சியும் அறமும் குறுகியதாகத் தோன்றுகின்றன. வாசிக்க வலுவாகப் பரிந்துரைக்கத் தகுந்த நூல்.

மூலக்கதையை மாற்றிவிட்டதாகச் சொல்லலாம்; ஆனால் புனைவின் சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்திச் சமூகத்தில் வேரூன்றிய சாதி அமைப்பைத் தொடர்ந்து கேள்விக்குள்ளாக்குவது சிறப்பு. நிகழ்வுகளைக் காணும் சாதாரண மனிதனான பத்ரனின் பார்வை நல்ல கற்பனை. ராவணனின் பகுத்தறிவுச் சிந்தனையும் கவர்கிறது. கதையின் உண்மைத்தன்மை பற்றிய விவாதத்தைத் தாண்டி, ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் சிந்திக்க வைக்கும் நூலாக இருக்கிறது.

ராமாயணத்தைத் தோற்றவரின் பார்வையிலிருந்து சொல்லத் துணிந்த ஆனந்த் நீலகண்டனின் முயற்சி மிகவும் பிடித்திருக்கிறது. நல்லதும் தீயதும் பார்வைக்கு ஏற்ப மாறலாம் என்பதையும், வென்றவர்களின் குரலுக்கு வெளியிலும் கதைகள் இருக்கின்றன என்பதையும் இப்படைப்பு நினைக்க வைக்கிறது. ஆசிரியரின் மற்ற படைப்புகளையும் தொடர்ந்து வாசிக்க ஆர்வமூட்டும் நூல்.

ராவணனின் மறுபக்கத்தை எதிர்பார்த்தால் ஏமாற்றமே மிஞ்சுகிறது. அவனுடைய அறிவும் ஆளுமையும் வளர்வதற்குப் பதிலாகக் குழப்பமும் தன்னிரக்கமுமே மேலோங்குகின்றன; பத்ரனின் பயன்பாடும் செயற்கையாக உள்ளது. சாதிக் கொடுமையைப் பேசுவது தேவையென்றாலும், அதைச் சொல்லும் விதமும் வடக்கு–தெற்கு பிளவை வலியுறுத்துவதும் ஏற்க முடியவில்லை. மெதுவான நகர்வு, மறுபடியும் வரும் கருத்துகள், எழுத்து மற்றும் இலக்கணப் பிழைகள் சலிப்பூட்டுகின்றன. எளிய நடையிலும் துயரக் காட்சிகளின் உணர்வு வந்து சேரவில்லை.

ராவணனை நியாயப்படுத்துவதற்காகக் கதையை மாற்றியிருப்பது ஏற்க முடியவில்லை. பிராமண எதிர்ப்பும் தோல் நிற அடிப்படையிலான வேறுபாடுகளும் நூல் முழுவதும் வலியுறுத்தப்படுவது கடும் அதிருப்தியைத் தருகிறது. வடக்கு–தெற்கு இடைவெளியைத் திரும்பத் திரும்பப் பெரிதுபடுத்துவது பிரிவினையை ஊக்குவிப்பதாகத் தோன்றுகிறது. இளைஞர்களிடம் ராவணனைப் பற்றித் தவறான மதிப்பை உருவாக்கக்கூடிய இந்த நூலுக்காக நேரம் செலவிட வேண்டியதில்லை.