Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

பழக்கமான கதைகளிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்ட இராவணனைச் சித்தரிக்கிறது. ஆனால் அந்த விவரிப்பை நம்பவோ மனத்தில் காட்சியாக்கவோ முடியவில்லை. ஒரு கட்டத்துக்குப் பிறகு கதை பெரும் இழுவையாகி, முடிவுவரை அபத்தமாகவே தோன்றுகிறது. எதிர்பார்த்த வாசிப்பு அனுபவம் கிடைக்கவில்லை.

தோற்றவர்களின் தரப்பைச் சொல்லும் முயற்சி பெரும் ஏமாற்றமாகிறது. தவறான முடிவுகளும் சுயபரிதாபமும் நிறைந்த இராவணன் மீது மதிப்போ பரிவோ ஏற்படவில்லை. அசுரர்களைப் புகழ்ந்து தேவர்களைத் தாழ்த்தும் அணுகுமுறையில் சமநிலை இல்லை. நடை எளிமையானாலும் உணர்ச்சியற்றது; துயரக் காட்சிகள்கூடத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. ஒரே புலம்பல் மீண்டும் மீண்டும் வருகிறது. இராமாயணத்தின் அற்புதங்களுக்கு நம்பத்தகுந்த அறிவியல் விளக்கங்களை முன்வைப்பதே ஆறுதல். மற்றபடி தவிர்க்கக்கூடிய வாசிப்பு.

வில்லனாக அறியப்பட்ட இராவணனின் தரப்பைச் சொல்லும் நல்ல வாய்ப்பு இங்கே வீணாகிறது. அவநம்பிக்கையும் எதிர்மறைச் சிந்தனையும் ஒரே தொனியில் தொடர்வதால் வாசிப்பு சலிக்கிறது. இராவணனைப் பற்றிய புனைவைக் காட்டிலும் இன்றைய வாழ்க்கை குறித்த அரசியல் கட்டுரைபோல் தோன்றுகிறது. நேசிக்கவோ பரிவுகொள்ளவோ வைக்கும் பாத்திரங்கள் உருவாகவில்லை. எழுத்திலும் பாத்திரப் படைப்பிலும் பக்குவம் குறைவு; இந்தக் கதைக்குத் தேவையான கதைசொல்லும் கலை கைகூடவில்லை.

கட்டுக்கோப்பான தொடக்கத்துக்குப் பிறகு கதை இழுவையாகிறது. பத்ரனின் நீண்ட கதைப்பகுதி ஈர்க்கவில்லை; பிற்பகுதியில் நடை தளர்ந்து, பெயர்களில்கூடப் பிழைகள் வருகின்றன. தொடர்ந்து வாசிப்பது கடினம். இருப்பினும் கதைக்கருவும் கதைசொல்லும் விதமும் பாராட்டத்தக்கவை. ஆசிரியரின் ஆய்வு உழைப்பு, அட்டைப்படம், உள்ளே இடம்பெறும் ஓவியங்கள் ஆகியவையும் சிறப்பு. இந்தக் குறைகள் இருந்தாலும், இதே வகையைச் சேர்ந்த பல புராணப் புனைவுகளைவிட நல்ல வாசிப்பாக அமைகிறது.

இராவணனின் பார்வையில் இராமாயணத்தைச் சொல்லும் எண்ணம் ஆர்வமூட்டினாலும், அதைத் தாங்கும் கதையமைப்பு போதவில்லை. எழுத்துப் பிழைகளும் இலக்கணப் பிழைகளும் வாசிப்பை எரிச்சலூட்டுகின்றன. இன்றைய அரசியலையும் சமூகத்தையும் பற்றிய கருத்துகள் கதைக்குள் வலிந்து புகுத்தப்பட்டதுபோல் உள்ளன. இராமன், இலட்சுமணன் மீதான அதே குற்றச்சாட்டுகளை இராவணனும் பத்ரனும் திரும்பத் திரும்பச் சொல்வதும் சலிப்பூட்டுகிறது. சில பகுதிகள் நன்றாக இருந்தாலும், மொத்தத்தில் எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றாத நாவல்.

இராவணனைப் புகழ்வதுபோல் இழிவுபடுத்தும் சித்தரிப்பாகவே இந்த நாவல் தோன்றுகிறது. அவனது செயல்களிலும் குடும்ப உறவுகளிலும் குறைகளுக்கே இடமளிக்கப்படுகிறது. சிவபக்தியும் வீணையும் பெயரளவில் வருகின்றன; வீணை பற்றிய குறிப்புகள் வலிந்து சேர்க்கப்பட்டதுபோல் உள்ளன. இராவணனின் பக்தி, இசைத்திறன், போர்த்திறன் ஆகியவற்றுக்கு உரிய இடமில்லை. கம்பர் அவனது திறனை இதைவிடச் சிறப்பாகக் காட்டுகிறார்; இராவணனை நாயகனாகக் கொண்ட புலவர் குழந்தையின் இராவண காவியமும் நினைவுக்கு வருகிறது.

நல்ல மொழிநடையும் புராணத்தை யதார்த்தமாக மறுபுனைவு செய்யும் திறனும் தெரிகின்றன. ஆனால் வடஇந்தியாவை அணுகும் விதத்திலும் ஆரியப் படையெடுப்பை முன்வைப்பதிலும் ஆசிரியரின் முன்சார்பு மேலோங்குவதாகத் தோன்றுகிறது. தேவர்களின் படையெடுப்புக் காலம், அவர்களது வலிமை, இராவணனின் ஆட்சிப் பரப்பு ஆகியவற்றுக்கிடையே முரண்பாடுகள் உள்ளன. தாடகை, சுபாகு போன்ற பாத்திரங்களும் இடம்பெறவில்லை. ஆர்வமூட்டிய கதைக்கரு இருந்தும், இந்தச் சார்புகளும் கதை இடைவெளிகளும் ஏமாற்றமளிக்கின்றன.

வறுமையிலிருந்து அரசாட்சிவரை இராவணனின் பயணத்தை விரிவாகச் சொல்லும் நீண்ட நாவல். எல்லாப் பாத்திரங்களையும் மனிதர்களாகக் காட்டுவது சிறப்பு; இராவணனின் லட்சியமும் வளர்ச்சியும் ஏமாற்றவில்லை. இராவணனுடன் கதைசொல்லும் பத்ரன் மட்டும் தொடர்ந்து அவனது செயல்களால் பாதிக்கப்படுபவனாக வருவது ஒருதலைப்பட்சமாகத் தோன்றுகிறது. நன்மைக்கும் தீமைக்கும் இடையிலான போராக அல்லாமல், வெவ்வேறு நம்பிக்கைகளைக் கொண்ட இரு சமூகங்களின் மோதலாக இராமாயணத்தை அணுகும் புதிய பார்வைக்காக வாசிக்கலாம்.

சாதிக் கட்டுப்பாடுகள் நிறைந்த வேதச் சமூகத்தைக் கேள்விக்குள்ளாக்கி, ஆசை, பொறாமை, கோபம் உள்ளிட்ட உணர்ச்சிகளையும் மனித இயல்பின் பகுதியாக அணுகுவது இந்நாவலின் தனித்துவம். இரு வாழ்க்கைப் பார்வைகளின் மோதல் ஆர்வமூட்டுகிறது. ஆனால் காவியத்துக்குரிய மொழிநடை அமையவில்லை; நவீனச் சொற்றொடர்கள் சில இடங்களில் நகைப்புக்குரியதாகின்றன. செம்மையாக்கத்திலும் குறைகள் உள்ளன. அமிஷ், தேவ்தத் பட்டநாயக், அஸ்வின் சாங்கி போன்றோரின் புராண மறுகதையாடல்களை விரும்புபவர்களுக்கு இது பிடிக்கலாம்.

இராவணன், பத்ரன் வழியாகத் தோற்றவர்களின் பக்கமிருந்து இராமாயணத்தைப் பார்க்க வைக்கிறது அசுரன். இராமனையும் இராவணனையும் மனிதர்களாக அணுகுவதால், பழகிய நம்பிக்கைகளை மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டுகிறது. பத்ரன் மீது வெறுப்பும் பரிதாபமும் எழுவதுபோல, நல்ல தலைவனாக முயலும் இராவணனையும் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. ஆய்வும் நுணுக்கமான விவரிப்பும் வாசிப்பில் பிடிப்பைத் தருகின்றன. திறந்த மனதுடன் வாசிக்க வேண்டிய நூல்; மரபான கதையை மாற்றிப் பார்ப்பதை ஏற்காதவர்களுக்கு உகந்ததல்ல.