Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

ராவணனும் ஒடுக்கப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்த பத்ரனும் சொல்லும் கதை, பழகிய ராமாயணத்துக்கு மாற்றுப் பார்வை தருகிறது. குறைகளுள்ள ராவணனிடம் நெருக்கம் ஏற்பட, ராமனின் குறைகளும் வெளிப்படுகின்றன. சமய இலக்கியங்களில் சாதியப் பாகுபாட்டையும் பெண்களுக்கு இழைக்கப்படும் அநீதிகளையும் நியாயப்படுத்தும் பழக்கத்தைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. எழுத்துநடை சாதாரணமானதுதான்; அதற்காக அல்லாமல், புராணத்தை வேறு தரப்பிலிருந்து அணுகும் முயற்சிக்காக வாசிக்கலாம்.

தோற்றவர்களின் தரப்பிலிருந்து ராமாயணத்தைச் சொல்லும் எண்ணம் கவர்கிறது. ராவணன், பத்ரன் வழியாக நம்பிக்கைகளுக்குள் மறைந்திருக்கும் அநீதிகளையும் வர்க்க முரண்பாடுகளையும் வெளிக்கொணர்வது குறிப்பிடத்தக்கது. ஆனால் மோசமான நடை, பொருந்தாத உவமைகள், முதிர்ச்சியற்ற எழுத்து ஆகியவை வாசிப்பைக் கடினமாக்குகின்றன. எல்லாப் பாத்திரங்களும் மனிதநேயமற்ற கொடூரர்களாகவே தோன்றுகின்றன. ஆர்வமூட்டும் கதைக்கருவை எழுத்து வீணடித்துவிட்ட ஏமாற்றமே மிஞ்சுகிறது.

நூலின் வடிவமைப்பும் அச்சுத் தரமும் சிறப்பாக உள்ளன. தொடக்கமும் முதல் பாதியின் ஓட்டமும் ஈர்க்கின்றன; பத்ரனின் நகைச்சுவை கதைக்குச் சுவை சேர்க்கிறது. ஆனால் பழக்கமான நிகழ்வுகளுக்குள் நுழையும் இரண்டாம் பாதியில் பக்கங்களைத் தாண்டிச் செல்லத் தோன்றுகிறது. நாவலின் அடிப்படைக் கருத்துக்கான காரணங்கள் ஏற்கும்படியாக இல்லை. இந்திரன், தேவர்கள், வடஇந்தியர்கள் ஆகியோரைச் சித்தரிக்கும் விதமும் அசுரர்களுக்கு அளிக்கப்படும் உயர்வும் கடும் அதிருப்தியை ஏற்படுத்துகின்றன.

பாதிவரை வாசித்த அளவில், கதை சொல்லப்படும் விதம் நம்பும்படியாக இல்லை; தவறான புரிதலுக்கு வழிவகுப்பதாகத் தோன்றுகிறது. அறியப்படாத உண்மைகளை வெளிக்கொணரும் நூலாக அல்லாமல் புனைவாகவே இதை அணுக வேண்டும். இராவணனைப் பற்றி முன்பே அறிமுகமில்லாதவர்களுக்கு இது தவறான எண்ணத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதால் பரிந்துரைக்கத் தோன்றவில்லை.

உச்சக்கட்டம் அழுத்தமாகவும் சிறப்பாகவும் அமைந்துள்ளது. ஆனால் மற்ற பகுதிகள் பொருளற்ற பிரசாரமாகத் தோன்றுகின்றன; சில இடங்கள் மதநிந்தனையை நெருங்குகின்றன. கருத்துச் சுதந்திரத்தை ஏற்றாலும், நாவலின் பெரும்பகுதி திருப்தி தரவில்லை.

தோற்ற இராவணனின் பக்கத்திலிருந்து பழக்கமான இராமாயணத்தைச் சொல்லும் விதம் வியக்க வைக்கிறது. தனித்துவமான எழுத்துநடையும் பிடிப்பான கதைசொல்லலும் பலம். விரிவான விவரங்கள் இருந்தும் கதை வேகமாக நகர்கிறது. ஆனந்த் நீலகண்டனின் மற்ற நூல்களையும் தேடி வாசிக்கத் தூண்டும் இனிய வாசிப்பு.

இராவணனின் பார்வையில் இராமாயணத்தை வாசிப்பது, மனிதர்களைப் பற்றிய பழைய முடிவுகளை மறுபரிசீலனை செய்ய வைக்கிறது. ஒருவரின் வாழ்க்கையை எந்தக் கோணத்திலிருந்து பார்க்கிறோம் என்பது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை உணர்த்துகிறது. எவரையும் முழுக்க நல்லவர் அல்லது முழுக்கக் கெட்டவர் என்று பிரித்துவிட முடியாது என்ற புரிதலைத் தருவதற்காகவே அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

நாயகர்களை வில்லன்களாகவும் தோற்றவர்களை நாயகர்களாகவும் மாற்றிப் பார்க்கும் நல்ல வாசிப்பு. அறிவும் குறைகளும் ஒருங்கே கொண்ட மனிதர்களாகப் பாத்திரங்கள் அமைந்திருப்பதே இந்த மாற்றுப் பார்வையின் சிறப்பு.

இராவணன் தனது பேரரசையும் எடுத்த முடிவுகளையும் நினைவுகூரும் வகையில் இராமாயணத்தை அவனது பார்வையில் சொல்கிறது. ஆனால் கதை நகர நகர, அளவுக்கு மீறி இழுத்துச் செல்வதாகத் தோன்றுகிறது.

இராவணனைத் தீமையின் உருவமாக அல்லாமல் மனிதனாகக் காட்டுவதோடு, இராமனின் செயல்கள் எப்போதும் நியாயப்படுத்தப்படுவதையும் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. இந்த மாற்றுப் பார்வைக்கான காரணங்களை நாவல் நம்பும்படியாக முன்வைக்கிறது. சமூகத்தின் தீமைகளும் வென்றவர்களின் செயல்களே தர்மமாக ஏற்கப்படுவதும் சாதாரண மக்கள் தொடர்ந்து துன்புறுவதும் பொருத்தமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. பழைய கதையைப் புதிய கோணத்தில் அணுகுவதற்காக வாசிக்கத் தகுந்த நூல்.