Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

ராவணனையும் அசுரர்களையும் குறைகளுள்ள மனிதர்களாக அணுகி, வென்றவர்கள் உருவாக்கும் கதைகளைத் துணிவுடன் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. ராவணனின் லட்சியங்களும் பத்ரனின் அன்றாட அவலங்களும் இலங்கையின் ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் காட்டுகின்றன. ஆனால் நடுப்பகுதி மிகவும் மெதுவாக நகர்கிறது; மீண்டும் வரும் கருத்துகள் வாசிப்பைச் சோர்வாக்குகின்றன. சிந்தனையின் ஆழத்துக்கும் கதை நகர்வுக்கும் சமநிலை முழுமையாக அமையவில்லை. எளிதான வாசிப்பல்ல என்றாலும், தோற்றவர்களின் குரலுக்காகவும் புராணத்தின் மாற்றுப் பார்வைக்காகவும் வாசிக்கத் தகுந்த நூல்.

இறுதி அத்தியாயங்களும் சாதியமைப்புக்கு எதிரான விமர்சனமும் சமகால அரசியல் கிண்டல்களும் சிறப்பாக உள்ளன. ஆனால் பாதி நீளத்திலேயே சொல்லியிருக்கக்கூடிய கதையைத் திரும்பத் திரும்ப வரும் குற்றச்சாட்டுகள் நீட்டிக்கின்றன. பிராமணர்களுக்கும் வடஇந்தியர்களுக்கும் எதிரான சார்பு, எழுத்துப் பிழைகள், ஒரே சொற்றொடர்களின் மறுபயன்பாடு ஆகியவை உறுத்துகின்றன. பாலியல் வன்முறையும் தோல் நிறம் பற்றிய முரண்பாடான சித்தரிப்புகளும் எரிச்சலூட்டுகின்றன. மறுதரப்பின் கதையைச் சொல்லும் நல்ல வாய்ப்பு வீணாகியிருக்கிறது.

மிகுந்த ஏமாற்றம் தரும் நாவல். ராவணனும் பத்ரனும் தங்கள் துயரங்களை நீண்ட உரைகளில் திரும்பத் திரும்பச் சொல்வது கடும் சலிப்பை ஏற்படுத்துகிறது; பத்ரனின் பகுதிகள் இன்னும் சிரமம். முரண்படும் பேச்சுகளும் விளக்கமற்ற செயல்களும் பாத்திரங்களுடன் ஒன்றவிடுவதில்லை. பழகிய ராமாயணத்தின் நல்லவர்களைக் கெட்டவர்களாகவும் கெட்டவர்களை நல்லவர்களாகவும் மாற்றுவதற்கு உரிய நியாயம் தரப்படவில்லை. நேரத்தையும் பணத்தையும் செலவிடத் தகுதியற்றது; இதைவிட மூல ராமாயணமே சுவாரசியமானது.

எழுத்துப் பிழைகள், இலக்கணக் குறைகள், கதையின் ஓட்டைகள், காலவரிசை முரண்பாடுகள் எனப் பதிப்புச் செம்மையின் குறை எரிச்சலூட்டுகிறது. ராவணனின் அறிவையும் கலைரசனையையும் சொல்லிவிட்டால் போதாது; செயல்களில் காட்ட வேண்டும். பாத்திரங்களின் நோக்கங்களும் முடிவுகளும் நம்பும்படி அமையவில்லை. தோற்றவர்களின் குரலைக் கேட்கும் கரு ஈர்த்தாலும், அழுத்தமான வசனங்களால் பலவீனமான கதையையும் பாத்திரப் படைப்பையும் மோசமான கதைசொல்லலையும் மறைக்க முடியவில்லை.

ராவணனைப் பிழையற்ற நாயகனாக்காமல், அவனது பத்து தலைகளுக்குப் புதிய விளக்கம் தருவதும் பத்ரனின் பார்வையைச் சேர்ப்பதும் கவர்கின்றன. ஆனால் கடந்த காலத்தையும் ஆசைகளையும் இருவரும் மீண்டும் மீண்டும் பேசுவது சலிப்பூட்டுகிறது. ஆரம்ப ஆர்வம் குறைந்து கதை மெதுவாகவும் மந்தமாகவும் நகர்கிறது. நல்ல கரு இருந்தும் வாசிப்பைப் பிடித்துவைக்கும் படைப்பாற்றல் போதவில்லை. பொறுமையுடன் தொடர்ந்தால், குறிப்பாகப் பத்ரனிடம் பரிவு ஏற்படலாம்.

பழக்கமான பாத்திரங்களைப் புதிதாகக் கற்பனை செய்திருப்பதும், ராவணனை நிறைகுறைகளுடன் காட்டுவதும் பிடித்திருக்கின்றன. ஆனால் பத்ரனுக்குத் தனித்த ஆளுமை இல்லை; தலைவர்களின் பேச்சால் மாறிக்கொண்டே இருப்பது எரிச்சலூட்டுகிறது. கதைசொல்லலும் சுமார்தான். வடஇந்தியர்களையும் பிராமணர்களையும் இழிவாகச் சித்தரிப்பதை ராவணனின் அகந்தைப் பார்வையாகப் புரிந்துகொள்ளலாம்; இருந்தாலும் அது புண்படுத்தக்கூடியது. சொல்லப்படுவதுபோல் அவ்வளவு வெறுப்பூட்டும் நூலல்ல; மாற்றுப் பார்வைக்காக வாசிக்கலாம்.

ராவணனின் பார்வையில் கதை சொல்லப்படுவது பிடித்திருக்கிறது. குறிப்பாக 54-ஆம் அத்தியாயம் மிகவும் பிடித்த பகுதி.

அசுரர்களின் வாழ்வையும் ராவணனின் உணர்வுப் போராட்டங்களையும் நுணுக்கமாகச் சித்தரிக்கும் மறுகதை. புராண நிகழ்வுகளுக்குத் தர்க்கரீதியான விளக்கங்களைத் தரும் அணுகுமுறை கவர்கிறது; ராவணனின் உணர்வுகளையும் மனித வாழ்வோடு பொருத்திப் பார்க்க முடிகிறது. அரசனின் கதையிலிருந்து வேறுபடும் சாமானியன் பத்ரனின் அனுபவங்களும் முக்கியமானவை. கொடூரங்கள் நிறைந்திருந்தாலும், புராணத்தின் காரணங்களையும் பின்னணிகளையும் கேள்வியுடன் அணுக விரும்புவோருக்குப் பிடிப்பான வாசிப்பு.

எழுத்துநடையால் அடிக்கடி ஆர்வம் குறைந்து, முடிப்பதே சிரமமாகிறது. சாமானியனின் பார்வையில் வரலாறு நகர்வதுதான் பிடித்த அம்சம். குறைகள் இருந்தாலும் ஒட்டுமொத்தத்தில் நல்ல நூல்.

பல விமர்சகர்கள் அளவுக்கு அதிகமாகப் புகழ்ந்துள்ள நூல். புராணக் கதைகளில் விருப்பமில்லாதவர்கள் இதைத் தவிர்க்கலாம்.