Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

தோற்றவரின் பார்வையில் இராமாயணத்தை வாசிக்கும் ஆர்வத்தைத் தொடக்கம் ஏற்படுத்தினாலும், இராவணனின் குறைகள், தன்னம்பிக்கையின்மை, தோல்விகள் மீதே அதிக கவனம் செலுத்துவது ஏமாற்றுகிறது. பெரும் அரசனாகவும் வீரனாகவும் காட்ட முயன்றுவிட்டு, அவனது சாதனைகளைச் சொல்லத் தவறுகிறது. சுயமோகமும் முடிவுகளில் சந்தேகமும் கொண்டவனாகவே அவன் தெரிகிறான். கதையிலும் முரண்பாடுகளும் இடைவெளிகளும் உள்ளன. இருந்தாலும், பழைய கதைக்குப் புதிய பார்வை தருவதால் ஒருமுறை வாசிக்கலாம்.

வெற்றி பெற்றவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, போரில் தோற்று வாழ்வாதாரத்தை இழந்தவர்களுக்கும் தர்மமும் நியாயங்களும் உண்டு என்பதை வலுவாகச் சொல்கிறது. வறுமை, சாதிப் பாகுபாடு ஆகியவற்றைக் கடந்து பேரரசனாகும் இராவணனின் பயணம் சிலிர்ப்பூட்டுகிறது. சுயநலமும் குறைகளும் கொண்டவனாக இருந்தாலும், அவனது கலக உணர்வும் தொலைநோக்கும் தணியாத வேட்கையும் கவர்கின்றன. வலுவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும், தவறவிடக் கூடாத நூல்.

இராவணனைப் புகழ்ந்து இராமாயணத்தை விமர்சிக்கும் நூலாக இருக்கும் என்ற எண்ணத்தை மாற்றுகிறது. தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் இருதரப்பிலும் உள்ள நல்லதும் கெட்டதும் ஓரளவு சமநிலையுடன் காட்டப்படுகின்றன. இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் சாதி, இன வேறுபாடுகளையும் சமூகப் படிநிலைகளையும் புரிந்துகொள்ள ஓர் அறிமுகமாக அமைகிறது. படித்துப் பார்க்கத் தகுந்த நூல்.

இராமாயணத்தின் முக்கிய நிகழ்வுகளை இராவணனின் பார்வையில் சொல்லும் விதம் பெரிதும் கவர்கிறது. தெளிவாகவும் சுருக்கமாகவும் நகரும் கதை, தொடர்ந்து வாசிக்கத் தூண்டுகிறது. இணையாக வரும் சாமானியனான பத்ரனின் கதையும் முக்கியமானது; அவன் கதையின் போக்கை மாற்றுவதும், இராவணன், இராமன் ஆகியோருடன் அவனது பாதை இணைவதும் நன்றாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. அட்டைப்படமும் கவனத்தை ஈர்க்கிறது.

ராவணனின் வீரத்தையும் நற்பண்புகளையும் காட்டுவதற்குப் பதிலாக, ராமனும் மோசமானவன்தான் என்று நிறுவ முயல்வது ஈர்க்கவில்லை. தொடர்பில்லாத நிகழ்வுகளை இணைக்கப் பத்ரனை எல்லா இடங்களிலும் பயன்படுத்துவது செயற்கையாக இருக்கிறது. அசுரர்கள்மீதும் ராவணன்மீதும் அன்பை உருவாக்குவதைவிட, தேவர்கள்மீதும் ராமன்மீதும் வெறுப்பைத் தூண்டுவதிலேயே கதைசொல்லல் கவனம் செலுத்துவது கடும் ஏமாற்றம்.

ராவணனின் நற்பண்புகளை நியாயப்படுத்தாததோடு, தொடக்கத்துக்கும் முடிவுக்கும் தொடர்பில்லாமல் கதை செல்கிறது. ராமனை எதிர்மறையாகக் காட்டுவதற்கு வலுவான காரணம் தராமல், வட இந்தியர் என்ற அடையாளத்தையே குறையாக முன்வைப்பதுபோல் தோன்றுகிறது. வடக்கு–தெற்கு பிரிவினையை வலியுறுத்தும் அணுகுமுறை பெரும் ஏமாற்றத்தைத் தருகிறது. நேரமும் பணமும் வீணான வாசிப்பு.

அசுரர்களின் தரப்பையும், அதற்குள்ளேயே ராவணன் மற்றும் பத்ரனின் மாறுபட்ட பார்வைகளையும் முன்வைப்பது நாவலின் பலம். ஆனால் வாக்கியங்கள் தடுமாறுகின்றன; எழுத்துப் பிழைகளும் அதிகம். நிகழ்வுகளுக்கு இடையிலான திடீர் தாவல்கள் கதையோட்டத்தைக் குலைக்கின்றன. வழக்கமான கதைக்கு எளிமையான மாற்றுப் பார்வை வேண்டும் என்றால் வாசிக்கலாம்; மிகப் பெரிய எதிர்பார்ப்புகள் வேண்டாம்.

ராவணன், பத்ரன் என அதிகாரத்தின் உச்சியிலும் வறுமையின் அடியிலும் உள்ள இருவரின் பார்வையில் கதை சொல்லப்படுவது சுவாரசியம். ஒரே நம்பிக்கைகளுடன் தொடங்கும் இவர்களின் சிந்தனை, அதிகாரம் கிடைப்பதாலும் புறக்கணிக்கப்படுவதாலும் வெவ்வேறு திசைகளில் மாறுவது சிறப்பாக வந்துள்ளது. ஆனால் கதையின் வேகம் சீராக இல்லை; சில பகுதிகள் பிடித்துவைத்தாலும் மற்றவை நீண்டு இழுப்பதால் முடிப்பது சிரமமாகிறது.

மதத்தையும் பண்பாட்டையும் புராண மரபையும் இழிவுபடுத்தும் விதமாக நாவல் அமைந்துள்ளது என்ற கடும் அதிருப்தியே மேலோங்குகிறது. பாலியல் சித்தரிப்புகள் மலிவாகத் தோன்றுகின்றன; சமகாலச் சம்பவங்களையும் கதைக்குள் சேர்த்திருப்பது ஏற்கும்படியாக இல்லை. புராணத்தை வைத்து வணிக வெற்றியை நாடும் முயற்சியாகவே இந்தப் படைப்பு தெரிகிறது.

முடிவு தெரிந்த கதையையும் ஆர்வம் குறையாமல் எடுத்துச் செல்லும் கட்டமைப்பு சிறப்பு. சாதாரண மனிதனின் பங்களிப்பு மறக்கப்படுவதைப் பத்ரன் வழியாகச் சொல்வது மனதைத் தொடுகிறது. ஆனால் ராவணன் வலிமையான பேரரசனாக உயர்ந்த விதம் தெளிவாக இல்லை; அவனது முதிர்ச்சியற்ற முடிவுகளே அதிகம் தெரிகின்றன. மகத்தான அரசனை எதிர்பார்க்காமல், திறந்த மனதுடன் அணுகினால் வாசிப்பை ரசிக்கலாம்.