📖 அக்னிப்பிரவேசம் — ஜெயகாந்தன்
தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில் ஜெயகாந்தன் (JK) என்பவர் வெறும் எழுத்தாளர் மட்டுமல்ல; அவர் ஒரு சகாப்தம். 1960-களின் தமிழ் நடுத்தர வர்க்கச் சமூகத்தின் போலித்தனமான ஒழுக்க விழுமியங்களை நோக்கி நேரடியான வினாக்களைத் தொடுத்தவர் அவர். அவருடைய எழுத்துக்களில் அறச்சீற்றம் இருந்தது; அதே சமயம் மனிதநேயத்தின் ஈரமும் இருந்தது. குறிப்பாக, 'அக்னிப்பிரவேசம்' என்ற ஒரு சிறுகதை தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றையே இரண்டு காலங்களாகப் பிரித்தது எனலாம். இக்கதை வெளியானபோது நிலவிய அதிர்வுகளும், விவாதங்களும் இன்றும் கூட நம்மை வியக்க வைக்கின்றன. ஒரு கதை எவ்வாறு ஒரு சமூகத்தின் மனசாட்சியை உலுக்க முடியும் என்பதற்கு அக்னிப்பிரவேசம் ஒரு சிறந்த உதாரணம்.
ஜெயகாந்தன் தனது வாழ்நாளில் 40 நாவல்கள், 200-க்கும் மேற்பட்ட சிறுகதைகள் மற்றும் எண்ணற்ற கட்டுரைகளை எழுதியவர். கடலூரில் பிறந்து, பள்ளிப்படிப்பை ஐந்தாம் வகுப்போடு முடித்துக் கொண்டு, சென்னைக்கு வந்து கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டவர். அங்கிருந்த அறிவுச் சூழலே அவரை ஒரு மிகச்சிறந்த இலக்கியவாதியாக வார்ப்பித்தது. விளிம்புநிலை மக்களின் வலிகளையும், நடுத்தர வர்க்கத்தின் தர்மசங்கடங்களையும் அவர் ஒரே நேர்க்கோட்டில் வைத்துப் பார்த்தார். அவருடைய 'அக்னிப்பிரவேசம்' சிறுகதை, பாலியல் அத்துமீறலுக்கு ஆளான ஒரு பெண்ணை சமூகம் எவ்வாறு பார்க்க வேண்டும் என்பதற்கான புதிய பார்வையை முன்வைத்தது.
அந்த ஒரு மழைக்கால மாலையின் நிகழ்வு
கதை ஒரு மழைக்கால மாலையில், சென்னையின் ஒரு அமைதியான பகுதியில் தொடங்குகிறது. கல்லூரியிலிருந்து வீடு திரும்பக் காத்திருக்கும் கங்கா என்ற இளம்பெண், அடைமழையில் சிக்கிக் கொள்கிறாள். பேருந்துக்காக நீண்ட நேரம் காத்திருக்கும் அவளது இக்கட்டான நிலையைப் பயன்படுத்தி, ஒரு வசதியான வாலிபன் (பிரபு) தனது காரில் அவளுக்கு 'லிஃப்ட்' கொடுக்க முன்வருகிறான். அந்த காரின் உட்புற வர்ணனைகளை ஜெயகாந்தன் மிகத் துல்லியமாக எழுதியிருப்பார். கங்காவுக்கு அந்த கார் ஒரு வீட்டைப் போலவும், அதன் உட்புற விளக்குகள் தாமரை மலர் போலவும் தோன்றுகின்றன. இந்தத் துல்லியமான வர்ணனைகள், அந்தப் பெண்ணின் வெகுளித்தனத்தையும், அவள் எதிர்கொள்ளப் போகும் விபரீதத்தின் தீவிரத்தையும் நமக்கு உணர்த்துகின்றன.
காரின் கதவுகள் மூடப்படுகின்றன; மழையின் இரைச்சலுக்கு மத்தியில் ஒரு சபலமும், ஒரு பலவீனமும் இணைந்து கங்காவின் வாழ்வைத் தலைகீழாக மாற்றுகின்றன. பிரபு அவளை அவளுடைய வீட்டின் அருகே இறக்கிவிட்டுச் செல்கிறான். மழையில் நனைந்து, மனதளவில் சிதைந்து போய் வீடு திரும்பும் கங்கா, தனது தாயிடம் நடந்த உண்மையைக் கூறி அழுது துடிக்கிறாள். இங்கேதான் ஜெயகாந்தன் தனது புரட்சிகரமான திருப்பத்தை வைக்கிறார். கங்காவின் தாய், மழையில் நனைந்து வந்த மகளை அழைத்துச் சென்று, ஒரு வாளித் தண்ணீரைக் கங்காவின் தலையில் ஊற்றுகிறாள். "நீ புனிதமாகிவிட்டாய்; நடந்ததை ஒரு கனவாக மறந்துவிடு" என்று கூறுகிறாள்.
அற விழுமியங்களின் மோதலும் இலக்கியப் பரிணாமமும்
இந்த ஒரு செயல், அன்றைய தமிழ் சமூகத்தில் பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது. சீதையின் அக்னிப்பிரவேசம் அவளது தூய்மையை நிரூபிக்கத் தீயில் இறங்குவதாக இருந்தது; ஆனால் ஜெயகாந்தனின் கதையில், ஒரு தாய் தனது மகளின் ஆத்மா அழுக்காகவில்லை என்பதை உணர்த்தும் விதமாகத் தண்ணீரையே நெருப்பாகப் பாவித்து அவளைப் புனிதப்படுத்துகிறாள். இது சமூகக் கட்டுப்பாடுகளை உடைத்த ஒரு மனிதாபிமானச் செயல்.
ஜெயகாந்தனின் இந்த அணுகுமுறைக்கு வாசகர்களிடையே கடும் எதிர்ப்பு கிளம்பியது. "ஒரு பெண்ணின் கற்பு இவ்வாறு மீண்டும் பெறப்படக் கூடியதா?" என்ற கேள்விகள் அடுக்கப்பட்டன. இதற்குப் பதிலாகவே ஜெயகாந்தன் இந்தக் கதையை 'சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்' என்ற நாவலாக விரிவுபடுத்தினார். சிறுகதையில் தாய் காட்டிய அதே கருணையை நாவலில் அவர் காட்டவில்லை. மாறாக, நாவலில் கங்காவின் தாய் அவளைக் கண்டிக்கிறாள்; உறவினர்கள் அவளைத் தூற்றுகிறார்கள். இதன் மூலம் சமூகம் உண்மையில் எவ்வாறு ஒரு பெண்ணை நடத்தும் என்பதை ஜெயகாந்தன் யதார்த்தமாகப் படம்பிடித்துக் காட்டினார்.
ஜெயகாந்தனின் எழுத்து நடையும் மானுடச் சிக்கல்களும்
ஜெயகாந்தனின் எழுத்து நடை என்பது வாசகர்களுடன் ஒரு தீவிரமான உரையாடலை நிகழ்த்துவது போன்றது. அவர் தனது கதாபாத்திரங்களின் மூலமாகத் தனது கருத்துக்களைத் திணிப்பதில்லை; மாறாக, அவர்கள் வாழும் சூழலை விவரிப்பதன் மூலம் வாசகர்களைச் சிந்திக்கத் தூண்டுகிறார். அவருடைய கதைகளில் வரும் உரையாடல்கள் மிகக் கூர்மையானவை. பிராமணக் குடும்பங்களின் பேச்சு வழக்கு முதல் விளிம்புநிலை மக்களின் வழக்கு வரை அனைத்தையும் மிகத் துல்லியமாகப் பயன்படுத்தியவர் அவர்.
'அக்னிப்பிரவேசம்' கதையில், கங்கா எதிர்கொள்ளும் அந்த ஒரு மணி நேர நிகழ்வு, அவளது வாழ்நாள் முழுவதையும் பாதிக்கக் கூடிய ஒன்றாக மாறுகிறது. ஜெயகாந்தன் இந்தச் சிக்கலை வெறும் தனிப்பட்ட விபத்தாகப் பார்க்காமல், ஒரு சமூகப் பிரச்சனையாக மாற்றுகிறார். பெண்ணின் உடல் ஒரு புனிதப் பொருளாகக் கருதப்படும் சமூகத்தில், அவளது மனதின் விருப்பத்திற்கு மாறாக நடக்கும் ஒரு செயல் அவளை எவ்வாறு "அசுத்தப்படுத்துகிறது" என்ற போலித்தனமான வாதத்தை அவர் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறார்.
கங்கை எங்கே போகிறாள்? — ஒரு முழுமையான தேடல்
அக்னிப்பிரவேசம் சிறுகதையில் தொடங்கி, 'சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்' நாவலில் விரிந்து, 'கங்கை எங்கே போகிறாள்' என்ற நாவலில் இந்தத் தொகுப்பு நிறைவு பெறுகிறது. இந்த மூன்று படைப்புகளும் ஒரு முத்தொகுப்பாக (Trilogy) தமிழ் இலக்கியத்தில் போற்றப்படுகின்றன. நாவலில் கங்கா பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தனது வாழ்வைச் சிதைத்த பிரபுவைத் தேடிச் செல்கிறாள். இது ஒரு பழிவாங்கும் படலம் அல்ல; இது அவளது வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியைத் தன்னுள் இணைத்துக் கொள்ளும் ஒரு முயற்சி.
வாசகர்களுக்கான அழைப்பு
ஜெயகாந்தன் போன்ற ஒரு எழுத்தாளர் ஒருமுறைதான் பிறப்பார். அவருடைய 'அக்னிப்பிரவேசம்' சிறுகதை மற்றும் அதன் விரிவான நாவல்கள் அனைத்தும் மனித உறவுகளின் ஆழமான மர்மங்களை நமக்குப் புலப்படுத்துகின்றன. இன்று நாம் பெண்ணியம் பேசும் நவீன உலகில், அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்பே ஒரு எழுத்தாளர் இவ்வளவு துணிச்சலாக ஒரு கருத்தை முன்வைத்தார் என்பது வியப்பிற்குரியது.
இந்தக் கதையை நீங்கள் இன்னும் வாசிக்கவில்லை என்றால், இதுவே அதற்குச் சரியான தருணம். கங்காவின் கதையினூடாக உங்களது அற விழுமியங்களை நீங்கள் மீள்பார்வை செய்ய முடியும். ஜெயகாந்தனின் எழுத்துக்கள் உங்களை அமைதியாக இருக்க விடாது; அவை உங்களைச் சிந்திக்க வைக்கும், விவாதிக்கத் தூண்டும். தமிழ் இலக்கியத்தின் இந்த உன்னதமான படைப்பை வாசித்து, உங்களது கருத்துக்களைப் பகிருங்கள்.
வாசிப்பு என்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு அல்ல; அது ஒரு தேடல். அந்தத் தேடலில் ஜெயகாந்தன் உங்களுக்கான ஒரு சிறந்த வழிகாட்டி!
