Reviews for தோட்டியின் மகன்

சாதியால் மலம் அள்ளும் தொழிலுக்குள் முடக்கப்பட்ட சுடலைமுத்து, முன்னேற முயலும்போது மற்றவர்களுக்கும் தனக்குமே துரோகம் செய்கிறான். அவனது செயல்களைக் கண்டித்தாலும், அவன் நிலையில் இருந்தால் என்ன செய்வோம் என்ற கேள்வியைத் தவிர்க்க முடியவில்லை. இந்த முரண்பட்ட உணர்வுகளை எழுப்புவதில் தகழி சிறப்பாகச் செயல்படுகிறார். முதல் அத்தியாயத்தின் அவலத்துக்கிடையிலும் வெளிப்படும் நகைச்சுவை குறிப்பிடத்தக்கது.

சமூகத்துக்கு இன்றியமையாத வேலை செய்தும் மதிப்பற்றவர்களாக நடத்தப்படும் தோட்டிகளின் வாழ்க்கையை நிதர்சனமாகக் காட்டுகிறது நாவல். தன் மகனுக்கு வேறு எதிர்காலம் வேண்டும் என்ற தந்தையால், தன் தொழிலைப் பற்றிக்கூட அவனிடம் சொல்ல முடியவில்லை. சுரண்டலிலிருந்து விடுபட விருப்பம் மட்டும் போதாது, முன்னேற வாய்ப்புகளும் வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகிறது. கல்விக்காகப் போராடும் குடும்பங்களுக்கு உதவுவது அடுத்த தலைமுறையின் வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடும் என்ற சிந்தனையைத் தூண்டுகிறது.

ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்துக்கும் வலுவான இடமும் தனித்த பார்வையும் தந்திருக்கிறார் தகழி. தோட்டிகளின் அன்றாடப் போராட்டத்தையும் சமூகத்தின் புறக்கணிப்பையும் தயக்கமின்றிக் காட்டுகிறது நாவல். தன் மகன் இதே தொழிலுக்குள் தள்ளப்படக் கூடாது என நினைக்கும் சுடலைமுத்துவின் தந்தைமனம் கதையின் மையமாகிறது. உணர்வுகளும் கதாபாத்திரங்கள் வழி வெளிப்படும் கருத்துகளும் சிறப்பாக அமைந்து, சலிப்பின்றி வாசிக்க வைக்கின்றன. மலையாளத்தில் நல்ல நாவல் தேடுபவர்கள் படிக்க வேண்டிய நூல்.

ஆலப்புழைத் தோட்டிகளின் மூன்று தலைமுறைகளில், தன் மகனுக்கு வேறு வாழ்க்கையை அமைக்க முயலும் சுடலைமுத்துவின் கனவு கவனம் பெறுகிறது. கல்வியும் சேமிப்பும் அவனது நம்பிக்கைகள்; குழந்தையையும் விடாமல் தொடரும் சாதிய இழிவு வருத்தமளிக்கிறது. கொள்ளைநோய்கள் பற்றிய சித்தரிப்பு கொரோனா காலச் சூழலை நினைவூட்டுகிறது. ஊதியச் சுரண்டலும் அதிகாரமும் இந்த மக்களின் முன்னேற்றத்துக்குத் தடையாக நிற்பதையும் நாவல் பேசுகிறது.

தன் மகனாவது வேறு தொழில் செய்து கண்ணியமாக வாழ வேண்டும் என்ற ஒரு தந்தையின் கனவு ஆழமாகக் கலங்கவைக்கிறது. தோட்டிகளின் வீடுகளையும் அன்றாட வாழ்வையும் தாண்டி, அவர்களின் மனக்குமுறல்களையும் தகழி நெருக்கமாகப் பதிவு செய்கிறார். சாதிய ஒடுக்குமுறையும் தீண்டாமையும் அவர்களின் வாய்ப்புகளை எப்படிப் பறிக்கின்றன என்பது வலியுடன் வெளிப்படுகிறது. மொழிபெயர்ப்பு என்ற உணர்வே ஏற்படாதபடி சுந்தர ராமசாமியின் தமிழ் அமைந்திருக்கிறது.

ஆலப்புழைத் தோட்டிகளின் மூன்று தலைமுறைகள் வழியே, அடிமைப்பட்ட வாழ்விலிருந்து உரிமைகளைக் கேட்கும் நிலைக்கு வருவதைக் காட்டுகிறது நாவல். குழந்தைக்குப் பெயர் வைப்பது, கல்வி அளிப்பது போன்றவற்றில்கூட அவர்கள் சந்திக்கும் தடைகள் பதிவாகின்றன. தன் மகன் தன்னைப் போல் வாழக் கூடாது என்ற தந்தையின் முயற்சி கதையின் மையம். கடந்தகாலச் சுரண்டல்களையும் அநீதிகளையும் இன்றைய தலைமுறை அறிய உதவும் முக்கியமான படைப்பு.

வாழ்க்கையை இத்தனை இயல்பாகச் சொல்லத் தகழிக்கு நிகரில்லை என உணர்த்தும் நாவல்.

அதிர்ச்சியூட்டி மனசாட்சியைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.

ஆலப்புழையின் ஒடுக்கப்பட்ட உழைக்கும் மக்களுடைய வாழ்க்கை, போராட்டம், கையறுநிலை ஆகியவற்றைச் சிறப்பாகச் சித்தரிக்கும் தகழியின் அருமையான நாவல்.

கதை மேலோட்டமாகவே எழுதப்பட்டிருக்கிறது. ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தாமல், உண்மைத்தன்மையைக் காட்ட முயன்றாலும் உணர்வுத் தீவிரமற்ற நடையில் நகர்கிறது.