Reviews for தோட்டியின் மகன்

தான் படும் துயரைத் தன் மகன் அனுபவிக்கக் கூடாது; அவன் படித்து முன்னேற வேண்டும் என்பதே சுடலைமுத்துவின் கனவு. ஆனால் அவனது பிறப்பையும் தொழிலையும் காரணமாக்கிச் சமூகம் முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கிறது. இது ஒரு தந்தையின் ஏக்கம் மட்டுமல்ல, அடித்தட்டு மக்களை நசுக்கும் சமூக அமைப்பின் கதையும் கூட. எதிர்பாராத முடிவு, ஒருவரின் வாழ்க்கையைச் சமூகம் எவ்வளவு தூரம் தீர்மானிக்கிறது என்பதை உணர்த்துகிறது.

தமிழின் சிறந்த மொழிபெயர்ப்புகளில் ஒன்றாகக் கருதத்தக்க நாவல். ஆலப்புழைத் தோட்டிகளின் வாழ்வையும் அவர்களுக்கு மறுக்கப்படும் உரிமைகளையும் சொல்லும் இதன் தாக்கம், அந்த ஊரையோ காலத்தையோ தாண்டி நிற்கிறது. சமூக அவலங்களைப் பதிவு செய்வதோடு நின்றுவிடாமல், ஆசை, காதல், வஞ்சம், நன்றியின்மை போன்ற தனிமனித உணர்வுகளையும் நுட்பமாகக் கையாள்கிறது. சமூகத்தின் மீதான கோபத்தைத் தூண்டும் வலிமை இதற்கு இருக்கிறது.

ஆலப்புழையில் மனிதக் கழிவுகளை அகற்றும் தொழிலாளர்களின் கொடுமையான வாழ்க்கையை மூன்று தலைமுறைகளின் வழியே காட்டுகிறது இந்த நாவல். தந்தையின் தொழிலை மகன் தொடர்வது இயல்பாகக் கருதப்பட்ட நிலையிலிருந்து, தன் குழந்தைக்கு வேறு வாழ்க்கை வேண்டும் என்ற ஏக்கம் உருவாகிறது. இந்தத் தொழிலின் பின்னணியே தெரியாத இன்றைய தலைமுறைக்கு, ஒடுக்கப்பட்ட அந்த வாழ்வையும் மாற்றத்திற்கான எதிர்ப்புணர்வையும் அறிமுகப்படுத்துகிறது.

நகரப் பின்னணியில் ஒரு தொழில்சார் சமூகத்தின் வாழ்க்கையையும், அதிலிருந்து ஒருவர் மறைந்தால்கூட அக்கறை காட்டாத நிலையையும் பேசும் கதை. மனிதர்களின் மனதில் நிலைத்திருக்கும் நிலப்பிரபுத்துவச் சிந்தனையோடு, லட்சியம், உறுதி, விதி ஆகியவையும் கதையின் பொருளாகின்றன.

மலம் அள்ளும் தொழிலில் ஒடுக்கப்பட்ட மூன்று தலைமுறைகளின் வாழ்க்கையைச் சித்தரிக்கும் நாவல். அடையாள மறுப்பு, நிறைவேறாத கனவுகள், கண்ணியத்துக்கும் நீதிக்குமான போராட்டம் ஆகியவற்றின் வழியே தீண்டாமையையும் சாதி அமைப்பின் தீங்கையும் காட்டுகிறது.

தன் சந்ததி மலம் அள்ளும் தொழிலில் சிக்கக்கூடாது என்று சுடலைமுத்து எடுக்கும் முயற்சிகளே கதையின் மையம். சேமிப்பது முதல் அதிகாரிகளுக்குத் துணைபோய் சக தொழிலாளர்களுக்கு எதிராகச் செயல்படுவது வரை அவனது தேர்வுகள் நீள்கின்றன. ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் அறிவில் முன்னேறி அதிகாரத்தில் பங்குபெறாமல் அடிமைத்தனம் நீங்காது என்பதே நாவல் வலியுறுத்தும் கருத்தாகத் தெரிகிறது.

தகழியின் சிறந்த புதினத்துக்குச் சுந்தர ராமசாமியின் மொழிபெயர்ப்பும் அருமையாக அமைந்திருக்கிறது. அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

மலம் அள்ளும் தொழிலாளர்களை அவர்கள் அகற்றும் கழிவுடன் அடையாளப்படுத்தி, கண்ணியமின்றி நடத்தும் சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்ள உதவும் தேவையான நூல். எழுத்தாளரின் மேல்தட்டுப் பார்வை குறித்த விமர்சனங்கள் இருந்தாலும், சக மனிதர்கள்மீது காட்டப்படும் அவமதிப்பை இது உணர்த்துகிறது. அந்தச் சமூகத்தைச் சேர்ந்த எழுத்தாளர்களையும் வாசிப்பது, இந்நூலில் இருக்கக்கூடிய பார்வைச் சாய்வுகளைப் புரிந்துகொண்டு திருத்திக்கொள்ள உதவும்.

1930களின் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுடைய நிலையற்ற வாழ்வையும் அவர்களைச் சமூகம் ஒதுக்கி வைத்த விதத்தையும் தெளிவாகப் பதிவு செய்கிறது இந்நூல். பேரிடர்கள் அவர்களது வாழ்க்கையை எப்படிச் சிதைத்தன என்பதோடு, ஒரு தலைமுறையின் இடத்தை அடுத்தது நிரப்பும் நிலையையும் காட்டுகிறது. இடதுசாரி இயக்கங்கள் கொண்டுவந்த மாற்றங்களையும் முன்னேற்றங்களையும் இறுதிப் பகுதி ஆதரவுடன் எடுத்துரைக்கிறது.

சாதியும் தீண்டாமையும் இப்போது எங்கே இருக்கின்றன என்ற கேள்விகளுக்குச் சுடலைமுத்துவின் வாழ்க்கையே பதிலாகிறது. தன் மகனுக்காவது வேறொரு எதிர்காலம் வேண்டும் என்ற அவனது முயற்சிகளை அவமதிப்பும் கல்வி மறுப்பும் உழைப்புச் சுரண்டலும் தடுக்கின்றன. மலம் அள்ளும் தொழிலாளர்களை அதே நிலையில் வைத்திருப்பது அவர்களுடைய குறையல்ல, சமூகத்தின் சாதிய மனநிலையே என்பதை அழுத்தமாக உணர்த்தும் நாவல்.