Reviews for தோட்டியின் மகன்

ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் குரலை அருமையாகக் கதையாக்கியிருக்கிறது இந்த நூல். நாம் நினைத்துக்கூடப் பார்க்காத பலரது வாழ்க்கையை அறிமுகப்படுத்துகிறது.

சமூகத்தின் அடித்தட்டில் வாழ்பவர்கள் மீது தகழி கொண்ட ஆழ்ந்த அன்பையும் அக்கறையையும் வெளிப்படுத்தும் படைப்பு.

தன் மகனாவது சாதித் தொழிலிலிருந்து விடுபட வேண்டும் என்ற சுடலைமுத்துவின் முயற்சி வழியே, தனிமனித உழைப்பால் மட்டும் தகர்க்க முடியாத சமூகத் தடைகளை நாவல் வலுவாகக் காட்டுகிறது. ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பப் பாசத்தையும் உணர்வுகளையும் இயல்பாகச் சொல்லும் நேரடியான கதை சமூக நீதியின் தேவையை உணர்த்துகிறது. இறுதிப் பக்கங்கள் மட்டும் நீண்ட சோசலிசப் பிரசங்கத்தை நினைவூட்டி சற்றே உறுத்துகின்றன. மற்ற பகுதிகள் பெரிதும் ஈர்க்கின்றன.

எளிமையாகவும் பச்சையாகவும் கருத்தைச் சொல்லும் கதை. சமூக அமைப்புக்கும் தனிமனிதனுக்கும் உள்ள உறவை ஆராய்ந்து, நிலவும் ஒழுங்கைத் தக்கவைக்க அந்த அமைப்பு அவனை எப்படிப் பாதிக்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது.

கதாபாத்திரத்தின் வாழ்க்கைச் சூழலையும் முன்னேற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தையும் அவனது மனக்குரல் வழியே தெளிவாக வெளிப்படுத்தும் சிறப்பான எழுத்து. நிகழ்வுகள் கண்முன்னே நடப்பதுபோல் கதை சொல்லப்பட்டுள்ளது. தமிழ் நூல்களை விரும்புவோர் படிக்க வேண்டிய நூல்.

மனிதர்களாகவே மதிக்கப்படாத துப்புரவுத் தொழிலாளர்களின் மூன்று தலைமுறை வாழ்க்கையைச் சொல்கிறது நாவல். பரம்பரையாகத் தொடரும் தொழிலும், சுத்தத்துக்கும் சமூக அங்கீகாரத்துக்கும் ஏங்கும் சுடலைமுத்துவின் வாழ்வும் சாதிய ஒடுக்குமுறையை வெளிப்படுத்துகின்றன. மனிதத்தை மறுக்கும் சமூகத்தின் முகத்தைப் பதிவு செய்யும் படைப்பு.

ஒன்றிணைந்து செயல்படுவதன் தேவையையும் வர்க்கப் போராட்டத்தையும் சமூகத்தின் அடித்தட்டில் இருப்போர் தொடர்ந்து சந்திக்கும் பாதகமான நிலையையும் சிறப்பாக எடுத்துரைக்கும் நூல். எளிதாக வாசிக்க முடிந்தாலும், நம்பிக்கையும் விரக்தியும் கலந்த உணர்வை விட்டுச் செல்கிறது. கதையைப் போலவே சுந்தர ராமசாமியின் முன்னுரையும் கவர்கிறது. வலியுறுத்திப் பரிந்துரைக்கத்தக்க புத்தகம்.

ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தின் கனவுகளையும் இன்னல்களையும், மனிதனின் இயல்பான அச்சத்தையும் அதன் விளைவுகளையும் சுடலைமுத்துவின் பார்வையில் தகழி விவரிக்கிறார். எதிர்காலத்துக்காக அவன் திட்டமிடுவதும் செயல்படுவதும், அடுத்த தலைமுறையைப் பற்றி வள்ளியுடன் பேசுவதும் சிறப்பாக அமைந்துள்ளன. அவனது முன்னேற்றத்துக்குத் தடையாக நிற்கும் சமூகத்தையும் காட்டும் கதையில், கம்யூனிசச் சிந்தனையின் தாக்கம் தென்படுகிறது.

ஒடுக்கப்பட்டோரின் துயரத்தைச் சிறப்பாகச் சொல்வதாகப் புகழப்பட்டாலும், அவர்களைப் பற்றிய படித்த மேல்தட்டு மனிதரின் கற்பனையாகவே இந்த நாவல் தோன்றுகிறது. அவர்களின் வாழ்க்கையைச் சொல்வதில் போதிய ஈடுபாடு இல்லாத உணர்வு ஏற்படுகிறது. ஒடுக்கப்பட்டவனாக அமைக்கப்பட்ட நாயகனின் சிந்தனையும் உணர்வும் மேல்தட்டுப் பார்வையிலேயே இருப்பதாகத் தெரிகிறது. முதலாளி வர்க்கத்துக்கு எதிரான முழுமையான கிளர்ச்சியை நாவல் தவிர்ப்பதிலும் அந்தப் பார்வையின் வரம்பு வெளிப்படுகிறது.

மூன்று தலைமுறைகளின் வழியாகத் தோட்டிகள் எதிர்கொள்ளும் அவமதிப்பையும் ஒதுக்குதலையும் நிஜத்துக்கு நெருக்கமாகச் சித்தரிக்கிறது. பிறரிடம் தன்னலத்துடன் நடந்துகொள்ளும் சுடலைமுத்து, தன் மகனின் எதிர்காலத்துக்காகத் தன்னையே அர்ப்பணிக்கும் முரண்பாடு நன்கு வெளிப்படுகிறது. கதாபாத்திரங்கள் சிறப்பாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. சுந்தர ராமசாமியின் எளிய தமிழாக்கம், கடினமான சொற்களோ வாக்கியங்களோ இடையூறாக இல்லாமல் வாசிப்பைச் சீராகக் கொண்டு செல்கிறது.