Reviews for ஏழாம் உலகம்

நான் கடவுள் திரைப்படத்தைவிட இந்த நாவல் சிறப்பாக இருக்கிறது. பிச்சைக்காரர்களின் வாழ்வை ஜெயமோகன் இவ்வளவு யதார்த்தமாக எழுதியிருப்பது வியப்பளிக்கிறது; குமரி வட்டார மொழியும் அருமை. மனதில் அருவருப்பை எழுப்பும், எதிர்பாராத வாசிப்பனுபவம். அனைவரும் படிக்க வேண்டிய நாவல்.

அதிகம் அறிமுகமில்லாத உலகைக் கடுமையான தாக்கத்துடன் முன்வைக்கும் நாவல். ஜெயமோகனின் சொற்களும் உருவகங்களும் வியக்க வைக்கின்றன. சில உரையாடல்கள் படைப்பை மேலும் உயர்த்துகின்றன; அவற்றைத் திரும்பத் திரும்ப வாசிப்பதிலும் புத்துணர்ச்சி கிடைக்கிறது.

நரகத்தைவிட மோசமான சூழலில் வாழ்ந்தாலும் துயரங்களைச் சிறிது நேரம் மறந்து சிரிக்கவும் காதலிக்கவும் மகிழவும் தெரிந்த மனிதர்களின் கதை. அவர்களின் வாழ்க்கை வாசித்து முடித்ததோடு மனதிலிருந்து விலகுவதில்லை. சில நாட்களுக்காவது வேறு எதிலும் கவனம் செலுத்த முடியாத அளவுக்குத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் ஜெயமோகனின் படைப்புகளில் இதுவும் ஒன்று.

முதலில் விலகத் தோன்றும் இந்த இருண்ட உலகம் பிறகு வாசகரைத் தன்னுள் இழுக்கிறது. ஜெயமோகனின் துணிச்சலான எழுத்து மனிதர்களின் கொடுமை, நன்மை, பொறாமை, வாழும் விருப்பம் ஆகியவற்றை ஆழமாக ஆராய்கிறது. எவ்வளவு மோசமான நிலையிலும் வாழ்வைப் பற்றிக்கொள்ளும் மனித இயல்பு மனதில் நிற்கிறது. முடிவு உலுக்குவதோடு, பிச்சைக்காரர்களைப் பார்க்கும் பார்வையிலும் குற்றவுணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. கடினமான வாசிப்பாக இருந்தாலும் படிக்க வேண்டிய நூல்.

பண்டாரம், அவனது குடும்பம், தொழிலில் உதவுபவர்கள், பிச்சைக்காரர்கள் ஆகியோரின் உறவுகள் வழியாகப் பாத்திரங்களைச் சுவாரசியமாக அறிய முடிகிறது. எழுத்தும் மொழிபெயர்ப்பும் நன்றாக இருக்கின்றன. நீண்ட இடைவெளிகளுடன் வாசிக்கையில் ஏராளமான பாத்திரங்களை நினைவில் வைத்துக்கொள்வதில் சில நேரங்களில் சிரமம் ஏற்படலாம். அந்தச் சிரமம் இருந்தபோதிலும், மொத்தத்தில் ரசிக்கத்தக்க நாவல்.

மனிதர்களைப் பொருட்களாகக் கருதிச் சுரண்டுவதைச் சாதாரணத் தொழிலாக ஏற்றுக்கொள்ளும் உலகின் கொடூரம் முதலில் அதிரவைக்கிறது. பாத்திரங்களுடன் பழகும்போது அவர்களின் அன்பும் நகைச்சுவையும் ஆசைகளும் நமக்கு நெருக்கமாகின்றன. உடற்குறைபாடுகளைத் தாண்டி அவர்களுக்குள் இருக்கும் மனிதத்தன்மையை உணரச் செய்வதே நாவலின் வெற்றி. பரிதாபத்தைவிடப் புரிதலைக் கோரும் படைப்பு இது. பழமொழிகளும் கேலிப் பேச்சுகளும் நிறைந்த சவாலான நடையைச் சுசித்ராவின் மொழிபெயர்ப்பு சிறப்பாகக் கொண்டுவந்திருக்கிறது.

திரைப்படத்தில் பார்ப்பதைவிட வாசிப்பில் கொடூரத்தைத் தாங்க முடிகிறது. விரிவான எழுத்தும் மனதில் தங்கும் பாத்திரங்களும் இறுதிவரை ஈடுபடுத்துகின்றன. நகைச்சுவையே பண்டாரத்தால் விற்பனைப் பொருளாக்கப்பட்டவர்களின் துயர வாழ்வைத் தொடர உதவுகிறது. திரைப்படம் நாவலின் அசல் கதையைத் தக்கவைத்திருக்கலாம் என்ற ஏக்கம் இருக்கிறது. செய்த தீமை திரும்பிவரும் என்ற நம்பிக்கையையும், ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் தொடரும் துயரத்தைப் பற்றி வாசகரே சிந்திக்க இடமளிக்கும் திறந்த முடிவையும் கொண்ட படைப்பு.

பிச்சைக்காரர்கள் சுரண்டப்படும் உலகை அதன் சிக்கல்களோடு காட்டும், மனதைத் தொந்தரவு செய்யும் நாவல். கடுமையான துயரங்களுக்கு நடுவே வரும் அவல நகைச்சுவை அதிர்ச்சியளிக்கிறது. எஜமானர்களை எதிர்த்துப் பேசுவதிலும் தங்களுக்குள் கேலி செய்துகொள்வதிலும் பாத்திரங்களின் மனிதத்தன்மை தெரிகிறது. ராமப்பனின் அறிவுக்கூர்மையும் குய்யனின் அப்பாவித்தனமும் நகைச்சுவையில் வெளிப்படுகின்றன. வெறுமனே பரிதாபப்படாமல், அவர்களின் இடத்திலிருந்து வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொள்ளச் சொல்கிறது.

நாம் கவனிக்காமல் கடக்கும் பிச்சைக்காரர்களையும் அவர்களை வாங்கி விற்கும் உலகையும் வேகமாகச் சொல்லும் நாவல். வன்முறையுடன் தொடங்கினாலும் முழுக்கச் சோகத்தில் ஆழ்த்துவதில்லை; அவர்களின் அன்பு, அரசியல் புரிதல், கேலி, விளையாட்டுத்தனம் நம்மை அவர்களோடு நெருங்க வைக்கின்றன. வறுமைக்கு நடுவிலும் வலுவான பிணைப்பும் மகிழ்ச்சியும் இருக்கின்றன. குய்யனின் அப்பாவித்தனம் மிகவும் கவர்கிறது; அவனையும் சாமியையும் சித்தரிக்கும் இறுதிப்பகுதி படைப்புக்குச் சிறப்பு சேர்க்கிறது.

பிச்சைத் தொழிலில் மனிதர்கள் விற்கப்படும் கொடுமையையும் அவர்களுக்குள் உருவாகும் குடும்பப் பிணைப்பையும் இருண்ட சூழலில் காட்டுகிறது. பண்டாரத்தின் தொழிலும் குடும்பச் சிக்கல்களும் வறுமை, சாதி, வர்க்க வேறுபாடுகளோடு பின்னிப் பிணைகின்றன. கிராமப்புறத் திருவிழாக்கள்கூட வருமானத்துக்குப் பயன்படுத்தப்படும் விதம் கவனிக்க வைக்கிறது. முடிவு கடுமையாக உலுக்குகிறது; இத்தகைய கொடூரங்களைத் தாங்கி வாசிக்க முடிந்தவர்களுக்குப் பரிந்துரைக்க வேண்டிய நாவல்.