Reviews for ஏழாம் உலகம்

பிச்சைக்காரர்களின் வாழ்வை மனிதநேயத்துடனும் இடையிடையே நகைச்சுவையுடனும் காட்டினாலும், நாவல் பெரிதாகக் கவரவில்லை. ஏராளமான பாத்திரங்களும் உரையாடல்களும் நாடகத்தைப் படிப்பதுபோல் தோன்றுகின்றன. ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பின் சொற்கள் பழமையானவையாகவும் இயல்பற்றவையாகவும் உணரப்படுகின்றன; அது மூலத்தின் நடையா என்பது தெளிவில்லை. பண்டாரத்தின் கதையில் வளர்ச்சியின்றி நிகழ்வுகள் சுற்றிச் சுற்றி வருவதுபோல் இருக்கிறது. இறுதிப்பகுதியின் கொடூரமும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத அளவுக்குச் செல்கிறது.

நான் கடவுள் படத்தில் வரும் பிச்சைக்காரர்களின் கதைக்குப் பின்னணியான நாவல். வட்டார வழக்கு அதிகமிருந்தாலும் கதையோட்டத்தைப் புரிந்துகொள்வதில் சிக்கலில்லை.

பிறருக்காகப் பிச்சையெடுத்துச் சித்திரவதைகளைச் சந்திக்கும் மனிதர்களிடமும் வாழ்வைக் கொண்டாடும் மனம் இருக்கிறது. குய்யனுக்குப் பாயாசம், முத்தம்மைக்குத் தன் குழந்தை, எருக்குக்குத் திருமண உறவு என ஒவ்வொருவருக்கும் மகிழ்ச்சிக்கான காரணங்கள் இருக்கின்றன. மாங்காண்டி சாமியின் பாடலிலும் அந்த உணர்வு வெளிப்படுகிறது. துயரங்களுக்கு நடுவே இவர்கள் காணும் சிறு சந்தோஷங்கள்தான் இந்தக் கதையில் மனதில் நிற்கின்றன.

மனிதர்களையும் அவர்களின் துயரத்தையும் விற்பனைப் பொருளாக்கும் பிச்சைத் தொழிலின் கொடூரத்தை ஜெயமோகன் தீவிரமாக எழுதுகிறார். மாற்றுத்திறனாளிகள் சுரண்டப்படும் விதமும் அவர்கள் அனுபவிக்கும் வலியும் வாசிப்பை உலுக்குகின்றன. நாம் பார்க்க மறுக்கும் இந்த உலகில் ஆழமான உறவுப் பிணைப்புகளும் இருக்கின்றன. செய்த வினை திரும்பிவரும் என்ற கருத்தை மிகுந்த யதார்த்தத்துடன் சொல்லும் நாவல்; அதன் கொடுமைகளுக்குப் பழகி உணர்வற்றுப் போக முடிவதில்லை.

மனதைப் பிழியும் வேதனையும் அன்பின் இதமும் சமமாகக் கலந்த அருமையான நாவல். மொழிபெயர்ப்பும் சிறப்பு.

நுழையவே அஞ்சும் ஓர் அறிமுகமற்ற உலகைத் திறந்துகாட்டுகிறது. எச்சரிக்கையுடன்தான் வாசிக்க வேண்டும்.

பிற மனிதர்களைச் சிதைத்து, அவர்களை வைத்து லாபம் ஈட்டும் கொடூரத்தை நுட்பமாக எழுதுகிறது. இதன் யதார்த்தம் அதிர வைக்கிறது; மென்மையான மனம் கொண்டவர்களுக்குச் சிரமமான வாசிப்பாக இருக்கலாம்.

சுரண்டப்படும் பிச்சைக்காரர்களின் கொடிய வாழ்க்கையிலும் அன்பு, கனவு, அக்கறை இருப்பதை நுட்பமாகக் காட்டுகிறது. இயல்பான உரையாடல்களும் வட்டார மொழியும் அந்த உலகுக்குள் அழைத்துச் செல்கின்றன. கன்னட மொழிபெயர்ப்பு முதலில் சிரமமாகத் தோன்றினாலும், மூலத்தின் பேச்சுவழக்கைக் காக்கும் தேவையாகப் புரிகிறது. மனதை அசைக்கும் காட்சிகளும் சிந்திக்க வைக்கும் விவாதங்களும் கொண்ட கடினமான வாசிப்பு; விளிம்புநிலை மக்களை அறிய விரும்புவோர் படிக்க வேண்டியது.

புலிநகக் கொன்றைக்குப் பிறகு இவ்வளவு தாக்கம் தரும் நூல். தொடக்கத்தில் நம்ப மறுக்கும் மனம், பின்னர் மனிதர்களின் கொடுமைக்குப் பழகி, இறுதியில் தனக்குக் கிடைத்த வாழ்வின் மதிப்பை உணர்கிறது.

மாற்றுத்திறனாளிகளை வெறும் பொருட்களாகக் கருதிச் சுரண்டும் வாழ்க்கை, கடுமையான அறக் கேள்விகளை எழுப்புகிறது. அந்த மனிதர்களின் உணர்வுலகையும் தனித்துவமான கதைக்களத்தையும் நாவல் உணர்த்துவது பிடித்திருக்கிறது. ஆனால் சாந்தி கே. அப்பண்ணாவின் கன்னட மொழிபெயர்ப்பு எதிர்பார்ப்பைப் பூர்த்திசெய்யவில்லை. மொழிபெயர்ப்பின் உழைப்பு மதிப்புக்குரியதே என்றாலும், பல இடங்களில் மூலத்தின் பொருளும் உணர்வும் முழுமையாகக் கடத்தப்படாததுபோல் தோன்றுகிறது.