Reviews for ஏழாம் உலகம்

வலுவான உணர்வுகளை எழுப்பி, நீண்ட நேரம் சிந்திக்க வைக்கும் கதை. மீண்டும் மீண்டும் திரும்பிப் பார்க்கத் தோன்றும் அரிதான வாசிப்பு.

முதல் ஐம்பது பக்கங்களில் வட்டார வழக்கைப் புரிந்துகொள்வது சிரமம். பழகிய பிறகு நடை மிகவும் ரசிக்க வைக்கிறது. தனியாகக் கதை என்று பெரிதாக இல்லாவிட்டாலும் எழுத்துநடை சிறப்பு. ஆசிரியர் உணர்த்த விரும்பும் குறியீடுகள் தெளிவாகப் பிடிபடவில்லை; அதற்கு மேலும் வாசிப்புப் பயிற்சி தேவைப்படலாம்.

பிச்சையெடுக்க வைக்கப்படும் மனிதர்களின் அறியப்படாத கொடிய வாழ்க்கை வேதனையும் அச்சமும் தருகிறது. பண்டாரத்தின் குடும்பப் பாசத்தைக் காட்டி அவனது மறுபக்கத்தை ஆசிரியர் முன்வைத்தாலும், பிறரைச் சுரண்டும் கொடுமைக்குப் பிறகு அவனை இளகிய மனமுள்ளவனாக ஏற்க முடியவில்லை. நெல்லை, நாகர்கோவில் வட்டாரச் சொற்களின் சிறப்பான பயன்பாடே கதைக்கு உயிரூட்டுகிறது.

மாற்றுத்திறனாளிகளை வாங்கி விற்றுப் பிச்சையெடுக்க வைக்கும் பண்டாரத்தின் உலகம், தொடக்க அத்தியாயங்களிலேயே வாசிப்பைச் சங்கடமாக்குகிறது. சிறப்பாக உருவான பாத்திரங்களும் தெளிவாகத் தீர்ப்பளிக்க முடியாத அறச் சிக்கல்களும், இருண்ட நகைச்சுவையிலும் வெளிப்படும் அன்பும் கவனிக்க வைக்கின்றன. தமிழின் மொழி, பண்பாட்டுத் தன்மைகளைத் தக்கவைக்கும் முயற்சியை விளக்கும் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பாளர் குறிப்பை முதலில் படிப்பது நல்லது.

பிச்சையெடுப்பவர்களும் அவர்களை ஆள்பவனும் வாழும் அறியாத உலகை அதிர்ச்சியுடன் எதிர்கொள்ள வைக்கிறது. வெறும் துயரக் கதையாக இல்லாமல், உரையாடல்களிலேயே மனித மனத்தையும் அதன் விருப்புவெறுப்புகளையும் ஜெயமோகன் சிறப்பாகக் காட்டுகிறார். பாத்திரங்கள் வாசிப்புக்குப் பிறகும் மனதில் நிற்கின்றன. சாந்தி கே. அப்பண்ணாவின் மொழிபெயர்ப்பு கன்னடத்திலேயே எழுதப்பட்டதுபோல் இயல்பாக இருக்கிறது. மென்மனத்தினருக்குக் கடினமானாலும் அறிய வேண்டிய உலகம் இது.

கோவில்களுக்கு வெளியே பிச்சையெடுக்க வைக்கப்படும் மாற்றுத்திறனாளிகளின் சுரண்டலை வெளிக்கொணர்வது பாராட்டுக்குரியது. வாசிப்பைக் கைவிடத் தோன்றும் அளவு வேதனை இருந்தும் கதை பிடித்து வைத்திருக்கிறது. கொடுமைக்குப் பாத்திரங்களும் வாசகரும் பழகிவிடுவது அச்சமூட்டுகிறது. ஜெயமோகனின் பார்வையில் குறுகிய மனப்பான்மை இருப்பதாகத் தோன்றினாலும், இந்த நாவல் பரவாயில்லை; மகத்தான இலக்கியம் என்று சொல்ல முடியாது. ஆன்மிக மர்மங்களில் அதிகம் தங்காமல், துயரம் தொடரும் சுழற்சியை முடிவு நன்கு உணர்த்துகிறது.

வேலு பண்டாரத்தை மட்டுமல்லாமல், அவனைச் சுற்றியுள்ளவர்களையும் அவனுக்காகப் பிச்சையெடுப்பவர்களையும் மையமாக்குகிறது. மனிதர்கள் நடத்தப்படும் கொடூரத்தை ஏற்றுக்கொண்டு வாசிப்பதே கடினம். உரையாடல்களாகவே நகரும் கதையில், பலர் பேசும்போது யார் சொல்கிறார்கள் என்ற குழப்பம் ஏற்படுகிறது. அந்தச் சிரமம் இருந்தாலும் படிக்க வேண்டிய நூல்; கன்னடத்தில் தந்த சாந்தி கே. அப்பண்ணாவின் முயற்சி பாராட்டுக்குரியது.

பிச்சையெடுக்கும் தொழிலில் மனிதர்கள் விலங்குகளைவிட மோசமாக நடத்தப்படும் உலகை மிகக் கடுமையாகக் காட்டுகிறது. வழக்கமான தொடக்கம், முடிவு இல்லாத கதைசொல்லலும் உரையாடல்களால் விஷயங்களை உணர்த்தும் முறையும் சிறப்பாக உள்ளன. சாந்தி கே. அப்பண்ணாவின் கன்னட மொழிபெயர்ப்பும் நன்றாக இருக்கிறது. இனிமையான வாசிப்பை எதிர்பார்ப்பவர்களுக்கான நூல் அல்ல; நாம் ஒதுக்கிவைக்கும் மனிதர்களை அறியப் படிக்க வேண்டியது.

பண்டாரத்தின் கட்டுப்பாட்டில் பிச்சையெடுப்பவர்களின் கொடிய வாழ்க்கையைச் சொன்னாலும், அவர்களின் நகைச்சுவையும் அக்கறையும் தாராளமும் நாவலை முழுவதும் நம்பிக்கையிழக்கச் செய்வதில்லை. உரையாடல்கள் வழியே ஒவ்வொருவரின் துயரும் மகிழ்ச்சியும் வெளிப்படுகின்றன. பரிதாபத்தை வேண்டாமல், அவர்களையும் நம்மைப் போன்ற மனிதர்களாக உணரச் செய்கிறது. ஆங்கிலப் பதிப்பில் சுசித்ரா ராமச்சந்திரன் ஜெயமோகனிடம் நடத்திய நேர்காணலை முதலில் படிப்பது உதவும்; நாவலின் சிந்தனைகள் நீண்ட நேரம் மனதில் தங்குகின்றன.

பிச்சையெடுக்க வைக்கப்படும் மாற்றுத்திறனாளிகளின் சுரண்டலையும், அவர்களை வியாபாரமாக்குபவனின் குடும்பப் பாசத்துக்கும் கொடுமைக்கும் இடையிலான முரணையும் நேரடியாகக் காட்டுகிறது. தொய்வில்லாத கதை, பழகிய மனிதர்களையே அந்நியமாகப் பார்க்க வைக்கிறது. கடுமையான யதார்த்தத்தைத் தாங்க முடியாதவர்களுக்குச் சிரமமான வாசிப்பு. விளிம்புநிலை மக்களைப் பற்றிப் பேசும் ஆசிரியர், அவர்களுக்காகப் போராடும் தோழர்களை ஏன் விரும்புவதில்லை என்ற கேள்வி மட்டும் எஞ்சுகிறது.