Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

ராவணன், சாதாரண மனிதனான பத்ரன் ஆகியோரின் இரட்டைப் பார்வை ராமாயணத்திற்கு ஒரு புத்துணர்ச்சியான அணுகுமுறையைத் தருகிறது. மனித உணர்வுகளையும் பலவீனங்களையும் காட்டும் விதமும், அவற்றை இன்றைய சமூகத்தோடு தொடர்புபடுத்திப் பார்க்க முடிவதும் சிறப்பு. ராமனைச் சில இடங்களில் அளவுக்கு மீறிக் கடுமையாகச் சித்தரித்திருப்பது உறுத்துகிறது. இருந்தாலும் பழைய முன்முடிவுகளை மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டும், தகவல்களும் சுவாரசியமும் கொண்ட நல்ல வாசிப்பு; இறுதிச் சில பக்கங்கள் படிக்கப்படாத நிலையிலான மதிப்பீடு இது.

நீலகண்டனின் பிற்காலப் படைப்புகளையும் அமிஷின் ராவணன் நாவலையும் ஒப்பிடும்போது இந்த அறிமுக நாவல் ஏமாற்றமளிக்கிறது. கதையில் எதிர்பார்த்த வலுவில்லை; பத்ரனின் பார்வை மற்ற நிகழ்வுகளை நிரப்புவதற்காகச் சேர்க்கப்பட்டதுபோல் உள்ளது. ராவணன், பத்ரன் ஆகியோரின் நீண்ட தனிமொழிகள் சலிப்பையும் எரிச்சலையும் தருகின்றன. இன்றைய அரசியலை மனதில் வைத்தே சாதி, நிறம், சமய மோதல்கள் கையாளப்படுவதாகத் தெரிகிறது. குறிப்பாக ராவணனின் ஆளுமை எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றவில்லை.

பழக்கமான புராணக் கதையை வேறுவிதமாகச் சிந்திக்க வைக்கும் விறுவிறுப்பான நாவல். படைப்புச் சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்தினாலும் பாத்திரங்களை ஏற்கக்கூடிய வகையில் அமைத்திருப்பதும், அவர்களோடு உணர்வுபூர்வமாக ஒன்றச் செய்வதும் ஆனந்த் நீலகண்டனின் பலம். வெற்றி பெறாதவர்களை வரலாறு எப்படிப் பார்க்கிறது என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது. தெரிந்த கதையையே மற்றொரு பார்வையில் அணுகச் செய்து, வாசிப்புக்குப் பிறகும் சிந்தனையைத் தொடர வைக்கும் சிறப்பான நூல்.

ராவணனின் பார்வையில் ராமாயணத்தை அறியலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பை இந்நாவல் ஏமாற்றுகிறது. நிறம், சாதி, வடக்கு–தெற்கு வேறுபாடுகளையே வலியுறுத்துவதால் கதை பிரச்சாரமாகத் தோன்றுகிறது; விவரங்களிலும் முரண்பாடுகள் உள்ளன. மரபில் அறியப்படும் ராவணனின் அறிவும் ஆளுமையும் இங்கு சிதைக்கப்பட்டதாக உணர வைக்கும் சித்தரிப்பு. சாதியைக் கண்டிக்க ராமாயணத்தை இவ்வாறு மாற்ற வேண்டியதில்லை என்ற எதிர்ப்பையே எழுப்புகிறது. நீளமான, ஆழமற்ற எழுத்தால் இதைப் பரிந்துரைக்க முடியவில்லை.

ராவணனும் அசுரர்களும் சொல்லும் கதையாக அமைந்த அடிப்படை யோசனை எதிர்பார்ப்பைத் தூண்டுகிறது. ஆனால் நவீன அலுவலகச் சொற்கள் புராணச் சூழலோடு ஒன்றவிடாமல் தடுக்கின்றன; தொடரும் முரண்பாடுகள் பாத்திரங்களைப் புரிந்துகொள்வதையும் கடினமாக்குகின்றன. ராவணனின் பெருமை சொல்லப்படுகிறதே தவிர, அவனது செயல்களில் வெளிப்படவில்லை. பிராமணர்களுக்கு எதிரான விமர்சனமும் நுட்பமின்றித் திரும்பத் திரும்ப வருகிறது. துயரங்களுக்கிடையே வாழ்வைத் தொடரும் பத்ரன் மட்டுமே ஓரளவு மனதைத் தொடுகிறான். நல்ல தொடக்கக் கருத்தை எழுத்து தாங்கவில்லை.

தெய்வீக சக்திகளை ஒதுக்கி, ராமனையும் ராவணனையும் நன்மையும் தீமையும் கலந்த மனிதர்களாக அணுகுவது மிகவும் பிடிக்கிறது. போரின் வெற்றி மட்டுமே ஒருவரை நல்லவராக நிர்ணயிக்குமா என்ற கேள்வி தொடர்ந்து சிந்திக்க வைக்கிறது. பேரரசன் ராவணனுக்கும் எளிய மனிதன் பத்ரனுக்கும் இடையே மாறும் கதை, எந்த ஆட்சியிலும் அன்றாட உணவுக்காகப் போராடும் மக்களின் நிலையை வெளிப்படுத்துகிறது. பழகிய கதையை மனிதர்களை மையப்படுத்திய புதிய பார்வையிலும் சுவாரசியமான திருப்பங்களுடனும் சொல்லும் ஈர்ப்பான வாசிப்பு.

ராவணன் சிறந்த ஆளுமையாக உருவான பயணத்தை எதிர்பார்த்தால் ஏமாற்றம்தான்; அவனது வளர்ச்சியில் முக்கியமான இடைவெளிகள் நிரப்பப்படவில்லை. ஆனால் இலங்கையின் உருவாக்கத்துக்குப் பின்னிருந்த சாதாரண அசுர மக்களின் துயரங்களைச் சொல்வதில் நூல் வலுப்பெறுகிறது. தேவர்களையும் அவர்களது சமூகத்தையும் அசுரர்கள் பார்க்கும் விதமும், பல்வேறு பாத்திரங்களின் பார்வைகளும் சிந்திக்க வைக்கின்றன. நீளமான நூலில் கதை சொல்லும் முறையும் மொழியும் இன்னும் செம்மையாக அமைந்திருந்தால், இந்த முயற்சி சிறப்பாக இருந்திருக்கும்.

சமத்துவத்தையும் நீதியையும் போற்றுபவர்களாக ராவணனையும் அசுரர்களையும் முன்வைக்கும் நாவல், அவர்களது செயல்களில் அதைக் காட்டவில்லை. தேவர்களிடம் கண்டிக்கும் கொடுமைகளையே ராவணனும் பத்ரனும் செய்யும்போது, சூழ்நிலையைக் காரணமாக்கி அவர்கள்மீது அனுதாபம் கோருவது உறுத்துகிறது. இரு தரப்புக்கும் ஒரே அளவுகோல் இல்லாததால் பாத்திரங்களுடன் எந்தப் பற்றும் ஏற்படவில்லை. இவர்களது முரண்பாடுகளை நம்பகமற்ற கதைசொல்லிகளின் தன்மையாக மட்டும் ஏற்க முடியவில்லை. இதற்குப் பதிலாக ராமாயணத்தையே படிக்கலாம்.

தோற்றவர்களின் தரப்புக்கு இடமளித்து ராவணனை வேறுவிதமாக அணுகும் தொடக்கம் கவர்கிறது. ஆனால் தன்னம்பிக்கையுள்ளவனாக அறிமுகமாகும் ராவணன் தொடர்ந்து தன்னைப் பாதிக்கப்பட்டவனாகக் காட்டுவது பாத்திரப்படைப்பில் முரண்பாடாகிறது. இலக்கணப் பிழைகளும் நீளும் உரையாடல்களும் வாசிப்பைச் சோர்வடையச் செய்கின்றன. ஆரிய–திராவிடப் பிரிவைத் தூண்டும் சார்புநிலையும் உறுத்துகிறது. சிவபக்தனாக அறியப்படும் ராவணனின் நம்பிக்கைகள் இங்கு கையாளப்பட்ட விதமும் ஏமாற்றம் தருகிறது. ஆர்வமூட்டிய அடிப்படை யோசனை போகப்போக வலுவிழக்கிறது.

ராவணனின் பார்வையில் ராமாயணத்தை அறியலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பை இந்த நூல் நிறைவேற்றவில்லை. அட்டையின் வாக்குறுதியே தவறாக வழிநடத்துவதாகத் தோன்றுகிறது. ஆரியப் படையெடுப்புக் கோட்பாட்டையும் ஆசிரியரின் விருப்பங்களையும் முன்னிறுத்தி, பாத்திரங்களையும் நிகழ்வுகளையும் மாற்றியமைத்திருக்கிறார். ராவணனைத் தமிழ் நாயகனாக்குவதும், தேவர்களையும் அயோத்தியையும் இழிவாகச் சித்தரிப்பதும் கடும் அதிருப்தியை ஏற்படுத்துகின்றன. மாற்றுப் பார்வையாக அல்லாமல், ஏற்க முடியாத திரிபுகளின் தொகுப்பாகவே தெரிகிறது.