Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

விறுவிறுப்பான தொடக்கமும், தர்மம் மற்றும் ராவணனின் பத்துத் தலைகள் குறித்த சிந்தனைகளும் எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகின்றன. ஆனால் அவை பின்னர் விரிவடையவில்லை; முக்கியமான மாற்றங்களுக்கு விளக்கமின்றிக் கதை நிகழ்வுப் பதிவாகச் சுருங்குகிறது. ராவணனின் பாத்திரப்படைப்பு ஏமாற்றுகிறது; பத்ரனின் குரலும் ஒரே துயரத்தை மீண்டும் சொல்வதாகிறது. இதிகாசப் பாத்திரங்களை மனிதர்களாக அணுகும் முயற்சி பாராட்டத்தக்கது. அளவான மொழிநடையும் சொல்லும் விதமும் வாசிப்பைத் தக்கவைத்தாலும், பாத்திரங்களும் கருத்துகளும் அந்தத் தரத்தை எட்டவில்லை.

பெரிதும் பேசப்பட்ட இந்த நூல் கடும் ஏமாற்றத்தையே தருகிறது. தொடக்கத்தில் ஓரளவு பிடிக்கும் கதை, பின்னர் பழைய இலக்கியங்களையும் நாட்டுப்புறக் கதைகளையும் விருப்பம்போல் கலந்து மாற்றியதாகத் தோன்றுகிறது. பிற்பகுதி நிகழ்வுகள் நம்பும்படியாக இல்லை. சாதியையும் சமூக அமைப்பையும் விமர்சிக்கும் முயற்சியில் ராமனை வில்லனாகச் சித்தரிக்கும் விதம் ஏற்க முடியாததாக உள்ளது. நூலுக்குக் கிடைத்த வரவேற்புக்கு ஏற்ற வாசிப்பனுபவம் அமையவில்லை.

ராவணனின் பார்வையும், மாயங்களுக்குப் பதிலாக அறிவியல் சார்ந்த விளக்கங்களை நாடுவதும் ரசிக்க வைக்கின்றன. ஆட்சி எப்படியிருந்தாலும் ஏழைகள் படும் துயரத்தைப் பத்ரனின் கதை நெருக்கமாகச் சொல்கிறது. ஆனால் பல இடங்களில் ராவணனை மீறி ஆசிரியரின் சொந்தக் கருத்துகள் முன்வருகின்றன. வடக்கு–தெற்கு சித்தரிப்பு பிராந்தியப் பாகுபாட்டைத் தூண்டுவதாகவும், சாதி குறித்த வாதங்கள் போதிய நுணுக்கமின்றி அமைந்ததாகவும் தோன்றுகின்றன. ராவணனின் பார்வையில் நிலைக்கும்போது சிறப்பாக இருக்கும் நூல், அதிலிருந்து விலகும்போது ஏமாற்றுகிறது.

ராவணனின் தரப்பிலிருந்து ராமாயணத்தைச் சொல்லப் பெரும் படைப்புச் சுதந்திரத்தை எடுத்திருக்கிறார் ஆசிரியர். நிகழ்வுகளுக்குத் தனது பார்வையில் நம்பத்தகுந்த காரணங்களை அமைப்பதும், எவரையும் குறைகளற்றவராகக் காட்டாததும் பாராட்டத்தக்கவை. ஆனால் ராமனின் கடுமையான எதிர்மறைச் சித்தரிப்பும், வெளிப்படையான வடக்கு–தெற்கு அரசியல் பிரிவும் சர்ச்சைக்குரியவை. சிலரைச் சங்கடப்படுத்தினாலும், விவாதத்தைத் தூண்டும் துணிச்சலான முயற்சி இது.

அதிகாரமும் அகந்தையும் கொண்ட ராவணனின் குரலுடன், எளிய மனிதனான பத்ரனின் குரலும் இணைவது கதைக்கு ஆழம் தருகிறது. இருவரது பலவீனங்களும் உணர்ச்சிகளும் அவர்களை மனிதர்களாக நெருங்கிப் பார்க்க வைக்கின்றன. அதிசயங்களுக்குத் தர்க்கரீதியான விளக்கங்களைத் தேடும் அணுகுமுறையும், ஆட்சி மாறினாலும் அடித்தட்டு மக்களின் நிலை மாறுகிறதா என்ற கேள்வியும் சிறப்பு. திருப்பங்கள் உறுத்தாமல் பொருந்துகின்றன; தோற்றவர்களின் தரப்பை அழுத்தமாகச் சொல்லும் சிறந்த முதல் முயற்சி.

இராவணனை உணர்ச்சிகளும் இலட்சியங்களும் குறைகளும் கொண்ட மனிதனாக வடிவமைத்திருப்பது கவர்கிறது. சீதையைச் சார்ந்த புதிய விளக்கம் மட்டும் அவ்வளவாக ஒட்டவில்லை. பத்ரனின் பார்வை வழியாக இரு தரப்பினரின் முரண்பாடுகளும் பாசாங்குகளும் வெளிப்படுகின்றன. இராமாயணம் ஓரளவு தெரிந்தவர்களுக்கு இது நல்ல வாசிப்பு. அறிமுகமே இல்லாதவர்கள் முதலில் இதிகாசத்தைப் புரிந்துகொள்வது நல்லது; இல்லாவிட்டால் இந்த மறுகதையாடல் தவறான புரிதலுக்கு வழிவகுக்கலாம்.

தெய்வீக அம்சங்களுக்கு உலகியல் விளக்கங்கள் தரும் அணுகுமுறையும் சில புதிய திருப்பங்களும் சுவாரசியமானவை. பத்ரன் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் குரலாக நன்றாக அமைந்துள்ளான். ஆனால் இராவணனின் முதிர்ச்சியின்மையும் இருவரின் திரும்பத் திரும்ப வரும் தத்துவப் புலம்பல்களும் சலிப்பூட்டுகின்றன. அசுரச் சமூகத்தைப் பற்றிய கூற்றுகளிலும் முரண்பாடுகள் உண்டு. எழுத்துப் பிழைகள், இலக்கணக் குறைகள், காலத்துக்குப் பொருந்தாத சொற்கள் எனச் செம்மையாக்கமும் மோசம். நல்ல தொடக்கமுள்ள இக்கதையை வாசிப்புப் பட்டியலில் கடைசியாகவே வைக்கலாம்.

இராவணனை மையமாக்குவதும் பத்ரன் வழியாக எளிய மக்களின் குரலைச் சேர்ப்பதும் நல்ல யோசனைகள். ஆனால் கதை செயற்கையாக அமைந்துள்ளது; பாத்திரங்களின் செயல்களுக்கு நம்பத்தகுந்த காரணங்கள் இல்லை. இராவணன் முதிர்ச்சியற்றவனாகவும் மற்றவர்கள் ஒற்றைப் பரிமாணத்துடனும் சித்தரிக்கப்படுகின்றனர். தேவர்–அசுரர் பிரிவுக்கு அளிக்கப்படும் இனச்சாயலும் உறுத்துகிறது. தேவையின்றி நீளும் இந்த நாவலைக் கணிசமாகச் சுருக்கியிருக்கலாம். வாசிக்கும் நேரத்துக்கும் முயற்சிக்கும் தகுந்த பலன் இல்லாததால் தவிர்க்கலாம்.

தோற்றவர்களின் பார்வையில் இராமாயணத்தைச் சொல்வதே ஆர்வத்தைத் தூண்டுகிறது. இராவணனைப் போற்றவோ இராமனை இழிவுபடுத்தவோ முயலாமல், இருவரையும் குறைகளுள்ள மனிதர்களாக அணுகுவது சிறப்பு. மாய அம்சங்களை விலக்கி நிகழ்வுகளுக்கு யதார்த்தமான விளக்கங்கள் தரப்படுகின்றன. இராவணன், பத்ரன் ஆகியோரின் குரல்களில் வறுமை, சாதி, இனப் பாகுபாடு, அதிகாரத்தின் பாதிப்புகள் வெளிப்படுகின்றன. பாத்திரங்களின் குறைபாடுகளே இந்த மறுகதையாடலை நம்பத்தகுந்ததாகவும் சிந்திக்கத் தூண்டுவதாகவும் ஆக்குகின்றன.

இராவணனும் பத்ரனும் மாறிமாறிக் கதை சொல்லும் அமைப்பு, பழக்கமான இதிகாசத்தை வேறொரு கோணத்தில் பார்க்க வைக்கிறது. இராவணனின் வாழ்க்கை, உறவுகள், எண்ணங்கள் வழியாக அசுரர்களின் உலகம் விரிகிறது. அவனது துயரமும் வெற்றியும் வாசிப்பின் உணர்வோட்டத்தைத் தீர்மானிக்கின்றன. நீண்ட நாவலாக இருந்தாலும் கதைப்பின்னல் தொடர்ந்து படிக்கத் தூண்டுகிறது. புனைவுத் திருப்பங்களும் பாத்திரங்களுக்குத் தரப்படும் புதிய விளக்கங்களும் சுவாரசியத்துடன் சுயபரிசோதனைக்கும் இடமளிக்கின்றன.