Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

ராவணனை உயர்த்தி ராமனைத் தாழ்த்துவதைவிட, இருவரையும் மனிதர்களாகப் பார்க்க வைப்பதே இந்நூலின் சிறப்பு. ராவணன், பத்ரன் ஆகியோரிடம் நம்மையும் அடையாளம் காண முடிகிறது. தங்கள் முடிவுகளுக்கான காரணங்களை இருவரும் எண்ணிப்பார்க்கும் இணையான பகுதிகள் குறிப்பாக ஈர்க்கின்றன. ஒருவன் அரசனாகவும் மற்றவன் பொருட்படுத்தப்படாதவனாகவும் ஆனது ஏன் என்ற கேள்வியுடன், தர்மத்தைப் பற்றிப் புறக்கணிக்கப்பட்ட மறுபக்கத்திலிருந்து சிந்திக்க வைக்கிறது.

ராவணனின் பார்வையில் ராமாயணத்தை அணுகுவது புதிய வாசிப்பு அனுபவமாக இருக்கிறது. கொடிய அரக்கனாக மட்டும் அல்லாமல், உணர்வும் கருணையும் கொண்ட, தன் மக்களுக்காகப் போராடும் அரசனாக அவனைச் சித்தரிக்கிறது. சாதாரண அசுரனான பத்ரனின் பார்வையும் கதைக்கு ஆழம் சேர்க்கிறது. பழைய இதிகாசங்களை மாற்றுப் பார்வையில் வாசிக்க விரும்புபவர்களுக்கு ஏற்ற நல்ல நூல்.

ஓரளவு நல்ல வாசிப்பு. சீதையின் பின்னணி குறித்து நாவல் முன்வைக்கும் கதை ஆச்சரியமளிக்கிறது; அதை முடிவாக ஏற்காமல் மேலும் ஆராய வேண்டியுள்ளது. லஞ்சத்தை இயல்பாக்கும் பண்பாடு குறித்த கருத்தும் சிந்திக்க வைக்கிறது. ஆனாலும் இதைவிட எழுத்தாளரின் அஜயா தொடர் அதிகம் பிடிக்கிறது. ராவணனுக்குப் பத்துத் தலைகள் என்று சொல்லப்படுவதற்கான விளக்கத்தை எதிர்பார்த்தால், அது இந்நூலில் இல்லை.

வடஇந்தியர்களையும் பிராமணர்களையும் நோக்கிய தேவையற்ற வெறுப்பும் இழிவுபடுத்தலும் நிறைந்திருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. கொச்சையான மொழியும் பெண்களைப் பொருளாகச் சித்தரிப்பதும் கடுமையாக உறுத்துகின்றன. இவற்றுக்கு இடையில் பொருளற்ற பகுதிகளைச் சேர்த்துக் கதையை நீட்டியிருக்கிறார். எதிர்பார்ப்புக்கு மாறாக நேர விரயமாகவே அமையும் நூல்; இந்த எழுத்தாளரின் மற்ற நூல்களை வாசிக்கும் விருப்பத்தையும் இல்லாமல் செய்கிறது.

ராவணனும் பத்ரனும் தங்கள் கதையைச் சொல்லும் அமைப்பு முதலில் ஈர்த்தாலும் போகப்போக ஆர்வம் குறைகிறது. அசுரர்களின் அருவருக்கத்தக்க செயல்களைக்கூட வர்க்கப் போராட்டம் என்று நியாயப்படுத்துவது ஏற்க முடியவில்லை. பாத்திரங்களுக்கு ஆழம் தராமல் நல்லவர், கெட்டவர் இடங்களை மாற்றியதோடு நின்றுவிடுகிறது. தேவர்களும் முழுக்க நல்லவர்கள் அல்ல என்பதுபோன்ற சில கூர்மையான கருத்துகள் இருந்தும், மொத்தத்தில் எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றாத நூல்.

ராவணனும் சாதாரண மனிதனும் சொல்லும் ராமாயணம் என்ற கரு ஈர்க்கிறது. ஆனால் நீளமும் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லப்படும் விஷயங்களும் வாசிப்பைக் கடினமாக்குகின்றன; பாதி அளவிலேயே சொல்லியிருக்கக்கூடிய கதை. சாதி, வறுமை, கல்வியறிவின்மை, அரசியல் போன்ற இன்றைய இந்தியாவின் சிக்கல்களும் இடம்பெறுகின்றன. ராமன், ராவணன் இருவரையும் நாயகன் அல்லது வில்லன் என்று முடிவுகட்டாமல், அவர்களின் நல்லதும் கெட்டதும் காட்டப்படுவது பாராட்டுக்குரியது.

ஆரம்பம் ஆர்வமூட்டினாலும் அந்தப் பிடிப்பு நீடிக்கவில்லை. காட்சிக்குக் காட்சி தாவும் கதைசொல்லலில் சீரான ஓட்டம் இல்லாதது பெரிய குறை. ராவணனை எப்படிச் சித்தரிக்க விரும்புகிறார் என்பதிலும் தெளிவோ தொடர்ச்சியோ இல்லை. பத்ரனின் பார்வையில் சொல்லப்படும் பகுதிகள் சிறப்பாக அமைந்துள்ளன. இறுதிப்பகுதியில் கதை மேம்படுவதால், மொத்தத்தில் பரவாயில்லை என்ற உணர்வுடன் முடிகிறது.

தேவர்களையும் அசுரர்களையும் முழுக்க நல்லவர்களாகவோ கெட்டவர்களாகவோ பார்க்காமல் எதிரெதிர் குழுக்களாக அணுகும் கரு சுவாரசியமானது. ராவணனைப் புகழ்வதில்லை என்றாலும் ராமனைப் பற்றியும் நல்ல அபிப்பிராயம் தராத இந்த மறுகதை, தீவிர பக்தர்களுக்கு ஏற்புடையதாக இல்லாமல் போகலாம். ஆனால் கருவுக்கேற்ற எழுத்து அமையவில்லை. மொழி, வாக்கிய அமைப்பு, கதையோட்டம் என எல்லாவற்றிலும் குறைகள் இருப்பதால் வாசிப்பு பெரிதும் ஏமாற்றுகிறது.

மாயாஜாலங்களை விலக்கி, பலவீனங்களும் அகந்தையும் கொண்ட மனிதர்களாக ராமாயணப் பாத்திரங்களைச் சித்தரிப்பது நல்ல முயற்சி. பத்ரன் வழியாகச் சாதாரண மனிதனின் பார்வையும் கிடைக்கிறது. ஆனால் தேவையற்ற நீளம் சலிப்பூட்டுகிறது; முக்கிய நிகழ்வுகள் அனைத்திலும் பத்ரன் இருப்பது நம்பும்படியாக இல்லை. ராவணனைப் புகழ்வதும் அடுத்த பகுதியில் அவனையே குறைசொல்வதுமாக எழுத்தாளர் முரண்படுகிறார். தெளிவான நிலைப்பாடின்றி இரட்டை அளவுகோல்களோடு எழுதப்பட்டதாகத் தோன்றுகிறது.

சில இடங்களில் அழகான வாக்கியங்கள் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. ஆனால் புராணக் கதையுடன் பொருந்தாதபடி சேர்க்கப்படும் கற்பனை அம்சங்கள் உறுத்துகின்றன; எழுத்தாளரின் திறனைப் பற்றி உறுதியாக முடிவுசொல்ல முடியவில்லை. இதிகாசத்தை யதார்த்த வாழ்வுக்கு நெருக்கமாகச் சொல்லும் கடினமான முயற்சியில் ஆனந்த் நன்றாகவே செய்திருக்கிறார். ராவணனின் மனதையும் சாதாரண அசுரனின் பார்வையையும் அறிய ஒருமுறை வாசிக்கலாம்.