Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

ராவணனின் பார்வையில் சொல்லப்படும் இந்த ராமாயண மறுகதை, நல்லவர் கெட்டவர் என்ற எளிய பிரிவுகளை உடைக்கிறது. முழுவதும் சரியானவர்களாகவோ தவறானவர்களாகவோ இல்லாத மனிதர்களாகப் பாத்திரங்கள் அமைகின்றன. உலகால் ஒதுக்கப்பட்டு, காயமும் கோபமும் சுமந்து பழிவாங்கத் துடிக்கும் ராவணன், மில்டனின் பாரடைஸ் லாஸ்ட் படைப்பின் லூசிஃபரை நினைவூட்டுகிறான். வழக்கமாக வில்லனாகவே அறியப்பட்டவனுக்குக் குரல் கொடுக்கும் அருமையான மறுகதை.

ஆசிரியரின் கற்பனையில் உருவான இந்தக் கதை சுவாரசியமானது; ஆனால் ஐநூறு பக்கங்களுக்கு மேல் நீள்வது தேவையற்றது. செம்மைப்படுத்தினால் இருநூற்றைம்பது பக்கங்களுக்குள் அடக்கலாம். ராவணனும் பத்ரனும் ஆழமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டிருந்தாலும் மற்ற பாத்திரங்களின் உருவாக்கம் ஏமாற்றமளிக்கிறது. குறிப்பாக விபீஷணன், பிரஹஸ்தன் ஆகியோருக்காவது கூடுதல் கவனம் தந்திருக்க வேண்டும்.

பழைய புராணக் கதையின் சுவையைத் தரும் நல்ல நூல். புரோகிதர்களும் தர்மக் கட்டுப்பாடுகளும் ராமனை இயக்குவதாகக் காட்டி, சாதியமைப்பின் தோற்றம் குறித்த ஒரு பார்வையை முன்வைக்கிறது. சீதை, லட்சுமணன் தொடர்பான நிகழ்வுகள் மனதைத் தைக்கின்றன; விபீஷணனின் துரோகம் கடும் வெறுப்பை ஏற்படுத்துகிறது. கதைக்காக மட்டுமல்லாமல், அது முன்வைக்கும் பார்வைக்காகவும் படித்துப் பார்க்கலாம்.

ராவணன், பத்ரன் ஆகிய இரு அசுரர்களின் பார்வையில் ராமாயணத்தைச் சொல்வது ஆர்வமூட்டும் தொடக்கம். ராவணனின் எழுச்சியை விவரிக்கும் முதல் கால் பகுதி விறுவிறுப்பாகவும் இருக்கிறது. பின்னர் சாதியமைப்பின் குறைகளை விரிவாகச் சாடுவதிலேயே கவனம் திரும்ப, கதை பிடிப்பை இழந்து அலைபாய்கிறது. எப்போது முடியும் என்று தோன்றவைக்கும் அளவுக்கு நீள்வதோடு, மிகுந்த மனச்சோர்வையும் தரும் மறுகதை இது.

சாதியையும் சடங்குகளையும் பற்றிக்கொள்ளும் தேவர்களின் பண்பாட்டைவிட அசுரர்களின் வாழ்க்கை மேம்பட்டதாக இந்தப் புனைவு காட்டுகிறது. ராவணனை மகிமைப்படுத்தாமல் மனிதனாகச் சித்தரிப்பதும் பத்ரனின் மனதைத் தொடும் பாத்திரமும் சிறப்பு. ஆனால் ராமன் சுயமாகச் சிந்தித்துச் செயல்படாத இயந்திரத்தனமான பாத்திரமாகத் தோன்றுகிறான். ஏற்கெனவே பரிச்சயமான ராமாயணக் கதை என்பதால் இன்னும் சுருக்கமாகச் சொல்லியிருக்கலாம்.

நாயகன், வில்லன் இருவரையும் தெய்வீக அடையாளங்களின்றி ஒரே அளவுகோலில் அணுகுவதும் பழகிய நம்பிக்கைகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்குவதும் பாராட்டத்தக்கவை. ஆனால் ராவணன், விபீஷணனின் நீண்ட தனியுரைகளும் ராவணனின் செயல்களைத் தொடர்ந்து நியாயப்படுத்துவதும் வாசிப்பைச் சோர்வாக்குகின்றன. ராமனின் பாத்திரமும் வலுவாக இல்லை. சொல்ல வந்ததில் இன்னும் கவனம் இருந்திருந்தால் சிறந்திருக்கக்கூடிய நூல், சராசரி வாசிப்பாகவே நின்றுவிடுகிறது.

அசுரர்களின் பார்வையில் இராவணனின் வாழ்வையும் இராமாயணத்தையும் சொல்லும் எழுத்து மிகவும் சிறப்பாக அமைந்திருக்கிறது. இது ஆசிரியரின் முதல் படைப்பு என்று நம்ப முடியாத அளவுக்குக் கதைசொல்லலில் நேர்த்தி தெரிகிறது. கதையின் ஏற்றத்தாழ்வுகள், கோபம், வலி என ஒவ்வொன்றையும் ரசிக்க வைக்கும் நடை. அருமையான கதையும் நிறைவான வாசிப்பும் கொண்ட நூல்.

தலைப்பும் விமர்சனங்களும் இராவணனை நாயகனாக முன்னிறுத்தும் கதையை எதிர்பார்க்க வைத்தாலும், நூல் அந்த எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றவில்லை. தேவர்களின் இன, சாதிப் பாகுபாட்டைக் கண்டிக்கும் இராவணனே பத்ரனிடம் அதேபோல் நடந்துகொள்வதால், அவன் இரட்டைநிலை கொண்டவனாகத் தெரிகிறான். இராவணனைவிட பத்ரனே கதையின் மையமாக இருக்கிறான்; பத்ரன் ஒடுக்கப்படுபவனாகவும் இராவணன் ஒடுக்குபவனாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள்.

இராவணனையும் அவனது மக்களையும் மையப்படுத்திப் புராணத்தை மறுபார்வைக்கு உட்படுத்தும் சவாலான முயற்சி சிறப்பாக நிறைவேறியுள்ளது. துணிச்சலான, சிலருக்கு அதிர்ச்சியளிக்கக்கூடிய இந்தக் கதை, பெருமிதங்களை விலக்கி மனிதர்களின் வரலாறாகப் புராணத்தைப் பார்க்க வைக்கிறது. இந்தியப் புராணம் உண்மையில் வரலாறாக இருக்கக்கூடுமோ என்ற எண்ணத்தையும் எழுப்புகிறது. புதிய பார்வையை ஏற்கும் திறந்த மனத்துடன் படிக்க வேண்டிய நூல்.

இராவணனின் தனித்திறனை வெளிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, திறமையானவர்களால் சூழப்பட்டு அதிர்ஷ்டத்தாலும் பிறரைப் பயன்படுத்தியும் உயர்ந்தவனாகக் காட்டுவது ஏமாற்றமளிக்கிறது. பாராட்டத்தக்க பெருமை அவனிடம் புலப்படவில்லை. போரில் மட்டுமல்லாமல், வாழ்நாள் முழுவதும் தனிப்பட்ட போராட்டங்களிலும் தோற்றவனின் கதையாகவே நாவல் அமைந்திருக்கிறது. ஒரு சிறந்த ஆளுமையின் கதையை எதிர்பார்த்தால் பெரும் ஏமாற்றமே கிடைக்கும்.