Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

இதிகாசத்தை வேறொரு கோணத்தில் சொல்லும் விதம் சிறப்பாக இருக்கிறது. கதையின் ஓட்டத்தை ஆசிரியர் திறம்படக் கையாள்வதால் தொடர்ந்து வாசிக்கத் தூண்டுகிறது. வாசித்து முடித்த பின்னரும் கதையைப் பற்றிய திகைப்பும் குழப்பமும் நீடிக்கின்றன. மாறுபட்ட பார்வைக்காகவும் அதைச் சுவாரசியமாகச் சொல்லியிருப்பதற்காகவும் பாராட்டத்தக்க நூல்.

எதிர்பார்த்த அளவுக்கு அமையாத நூல். ராவணனின் பார்வையில் வன்முறையே மேலோங்குகிறது; பிள்ளைகளிடம் காட்டும் பரிவுக்கு மிகக் குறைந்த இடமே கிடைக்கிறது. பெரும்பகுதி வாசிப்பு வேதனையாக இருந்தாலும் சில பகுதிகள் நன்றாக உள்ளன. ஆசிரியரின் ஆராய்ச்சி உழைப்பைப் பாராட்டலாம்; ஆனால் ஒட்டுமொத்தமாக இந்த நூலைப் பரிந்துரைக்க முடியவில்லை.

முதல் 200 பக்கங்கள் வரை கதை இழுவையாகவே செல்கிறது. நீண்டு வளைந்து செல்லும் வாக்கியங்களும் வர்ணனைகளும் சொல்ல வந்ததைத் தெளிவுபடுத்தாமல் குழப்புகின்றன. முக்கிய நிகழ்வுகள் அவசரமாகச் சுருக்கிச் சொல்லப்பட, அத்தியாயங்கள் பலவற்றில் தேவையற்ற விரிவான விளக்கங்கள் நிறைந்துள்ளன.

கதைக்கரு நம்பிக்கையளித்தாலும், கதைசொல்லலில் உள்ள இகழ்ச்சித் தொனி புனைவின் கற்பனைச் சுவையைக் குறைக்கிறது. வாமன அவதாரம், மகாபலியின் தோல்வி பற்றிய சில கருத்துகள் நன்றாக உள்ளன. ஆனால் புராண நிகழ்வுகளுக்குத் தரப்படும் பெரும்பாலான காரணங்களை ஏற்க முடியவில்லை. ஏற்கெனவே கேள்விக்குள்ளாகும் ராமாயணத்தின் இறுதிப் பகுதியிலிருந்து எடுத்த நிகழ்வுகள் இங்கும் மேலும் சந்தேகத்தையே எழுப்புகின்றன.

அருமையான மையக்கருத்தும் சில நல்ல கற்பனைகளும் இருந்தாலும், மொத்தத்தில் சுமாரான நூல்தான். 504 பக்கங்கள் தேவைக்கு அதிகமாக நீள்கின்றன. பத்ரனின் பாத்திரத்துக்குப் போதிய ஆழமில்லாததால், அவனது பகுதிகளைத் தாண்டி ராவணனின் பகுதிகளுக்குச் செல்லத் தோன்றுகிறது. கணிசமான செம்மையாக்கமும் பிழைத்திருத்தமும் தேவை. மையக்கருத்துக்காக மட்டுமே தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

அரசனின் பார்வையையும் சாதாரண மனிதனின் பார்வையையும் இணைத்து ஆனந்த் கதை சொல்லியிருக்கும் விதம் மிகவும் ரசிக்கத்தக்கது. அசுரர்களின் சமூகம் இன்றைய சமூகத்தைப் பிரதிபலிப்பதுபோல் தோன்றுகிறது; தேவர்களின் சமூகமோ மரபுகளில் இறுகிப் பழமைவாதத்துடன் காணப்படுகிறது. மொத்தத்தில் மிக நல்ல வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தருகிறது.

வரலாற்றை எழுதுவது வென்றவர்களே என்ற கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ராமாயண நிகழ்வுகளை அசுரர்களின் பார்வையில் மறுகதை செய்கிறது. ஆனால் எழுத்தில் ஒரே விஷயங்கள் திரும்பத் திரும்ப வருவதோடு முரண்பாடுகளும் உள்ளன. கதைசொல்லிகள் நம்பகமற்றவர்களாகத் தோன்றுவது திட்டமிட்ட உத்தியா, தற்செயலான குறையா என்பதும் தெளிவில்லை.

ராமன் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் சில கருத்துகளின் குறைகளை ஆசிரியர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஆனாலும் புராணத்துக்குப் புதிய வரலாற்றுப் பார்வை தந்த சிவா தொடரின் அளவை இது எட்டவில்லை. சில இடங்களில் ராவணனை நல்லவனாகக் காட்டவும், சாதியமைப்பின் கொடுமைகளை வென்றவர்களின் தரப்போடு இணைக்கவும் அளவுக்கு மீறி முயல்வதாகத் தோன்றுகிறது.

கொடூரமும் வன்முறையும் அதிகம்; வாசிப்பிலும் பெரிய பிடிப்பு இல்லை. புராணப் பாத்திரங்களை முன்பே அறிந்திருக்காவிட்டால் யார் யார் என்பதைப் பின்தொடர்வது கடினம். ஓர் அத்தியாயத்தில் நிகழ்வுகளைக் குவித்துவிட்டு, மற்றவற்றை இழுத்துச் செல்வது சலிப்பூட்டுகிறது. ராவணனின் தரப்பிலிருந்து கதையைப் பார்க்கும் ஆசிரியரின் அணுகுமுறை மட்டும் பிடித்திருக்கிறது.

வாசித்து முடிக்க நீண்ட நேரம் பிடிக்கும் நூல். ராவணனின் பார்வை வழியாக, பழங்காலத்திலிருந்து இன்றுவரை தொடரும் சமூக விதிகளையும் பழக்கவழக்கங்களையும் பேசுகிறது. சமூகம் வகுத்த சில கட்டுப்பாடுகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்குவதோடு, அவை இல்லாமல் இருந்தால் நம் வாழ்க்கை எப்படி மாறியிருக்கும் என்று சிந்திக்கவும் வைக்கிறது.