Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

துணிச்சலான கற்பனை முயற்சி. ஆனால் எம்.டி. வாசுதேவன் நாயரின் சிறந்த படைப்பான ‘ரண்டாமூழம்’ உடன் ஒப்பிடும்போது இது சிறிதும் ஈர்க்கவில்லை. ஆனந்த் நீலகண்டனிடமிருந்து இன்னும் சிறப்பான படைப்பை எதிர்பார்க்கத் தோன்றுகிறது.

இராமாயணத்தின் மறுபக்கத்தை ஆராய்ந்து சொல்லும் நூலாக எதிர்பார்த்தால் ஏமாற்றமே. புராணங்களுக்கு ஆசிரியர் தன் விளக்கங்களை அளிக்கும் புனைவாகவே இது இருக்கிறது. புரிந்துகொள்ளக் கடினமாகவும் அளவுக்கு அதிகமாக நீண்டதாகவும் தோன்றுகிறது.

போரை இராவணனின் பார்வையில் சொல்வதாக எதிர்பார்த்தால், வடக்கு–தெற்கு பிளவுக்கே அதிக இடம் கொடுக்கிறது. பல பகுதிகள் முதிர்ச்சியற்றதாகத் தோன்றுகின்றன. குறைந்தது ஐம்பது முதல் எழுபது பக்கங்களையாவது குறைத்திருக்கலாம்.

எதிர்பார்த்த அளவுக்கு அமையவில்லை. கதை இருந்தாலும், நீண்ட நேரம் அங்குமிங்கும் சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறது. விரிவாகப் பேச வேண்டுமெனத் தோன்றும் பகுதிகளையோ அவசரமாகக் கடந்து செல்கிறது. மேலோட்டமாகப் படித்துவிட்டுப் போவதற்கு ஓரளவு பரவாயில்லை.

மெதுவாக நகரும் கதை; நூறு பக்கங்களுக்குப் பிறகுதான் வேகம் எடுக்கிறது. அமிஷின் நூல்களில் இருக்கும் சாகசப் பரபரப்போ, சித்ராவின் எழுத்தில் இருக்கும் நுண்ணுணர்வும் சிந்தனையைத் தூண்டும் தன்மையோ இதில் இல்லை. கடைசியில் இராவணனைப் பற்றிய ஒருவரின் கருத்தாக மட்டுமே எஞ்சுகிறது.

இராமாயணத்தில் வில்லனாக அறியப்படும் இராவணனின் மறுபக்கத்தை அறிமுகப்படுத்துகிறது. அவனுடைய பத்துத் தலைகளாகக் கருதப்படும் பத்துக் குணங்களின் தேவையை விளக்கும் இராவணன்–மகாபலி உரையாடல் ரசிக்கும்படி இருக்கிறது.

இராவணனை நாயகனாகவும் இராமனைப் படையெடுத்து வரும் வில்லனாகவும் சித்தரிக்கும் அடிப்படைக் கருத்து மிகவும் ஈர்க்கிறது. கதையோட்டத்தில் ஈர்ப்பு இருந்தாலும், பல பகுதிகள் நீண்டு இழுவையாகவும் தோன்றுகின்றன. மோசமான வாசிப்பு அல்ல; ஆனால் சிறந்த வாசிப்பாகவும் சொல்ல முடியவில்லை.

இராவணனின் பார்வையில் வாழ்க்கையைச் சொல்லும் பாராட்டத்தக்க முயற்சி. எழுத்து இன்னும் மேம்பட்டிருக்கலாம்; செம்மையாக்கத்தில் அதைவிட அதிகக் கவனம் தேவை. இலக்கணப் பிழைகளும் பல உள்ளன. குறைகள் இருந்தாலும், இதுபோன்ற முயற்சிகள் மேலும் வரவேண்டும்.

கதையின் மறுபக்கத்தைக் காட்டும் முயற்சியாகத் தொடக்கம் நன்றாக இருக்கிறது. ஆனால் போகப்போகச் சலிப்பு மேலோங்கி, வாசிப்பைத் தொடர்வதே கடினமாகிவிடுகிறது. பாதிக்குப் பிறகு பல பகுதிகளைத் தாண்டிவிட்டுப் படித்து முடிக்கத் தோன்றும் அளவுக்கு இழுவை. எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றவில்லை.

வழக்கமான இராமாயணக் கதையிலிருந்து விலகி, இராவணன் எப்படி உருவானான் என்பதைச் சொல்கிறது. அவன் மீது அன்பு, வெறுப்பு, பரிவு, கடும் கோபம் என மாறுபட்ட உணர்வுகளை எழுப்பும் வலுவான கதைசொல்லல். காட்சிகளை அமைத்திருக்கும் விதமும் சிறப்பு. வியப்பையும் வேதனையையும் தரும் இந்தக் கதை மெதுவாகவே விரிகிறது; வேகமான வாசிப்பை விரும்புவோருக்கு ஏற்றதல்ல.