Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

ராமாயணத்தை மறுபார்வை செய்யும் முயற்சி பெரும் ஏமாற்றமளிக்கிறது. எளிமையான கதைசொல்லலில் கற்பனை வளமோ, மூலக் காப்பியத்தின் தத்துவ ஆழமோ இல்லை. வடஇந்தியர்களை எதிர்மறையாகச் சித்தரிப்பதும், அசுரர்களைப் பற்றிய வரலாற்று ஆதாரமற்ற கருத்துகளும் பிரிவினையை வலுப்படுத்துவதாகத் தோன்றுகின்றன. எழுத்து ஈர்க்கவில்லை; கதையின் போக்கும் பாத்திர வளர்ச்சியும் பலவீனமாக உள்ளன. புதிய பார்வையைத் தருவதற்குப் பதிலாகத் தவறாக வழிநடத்தும் இந்த நூலைப் பரிந்துரைக்க முடியாது.

ராவணனை நல்லதும் கெட்டதும் கலந்த மனிதனாகக் காட்டும் பார்வையும் கதையும் பிடிக்கின்றன. பெண்களின் சித்திரிப்பு சிறப்பாக இல்லை; நிறப்பாகுபாடும் உண்டு. இவற்றைக் கதை நிகழும் காலத்தின் மனப்போக்காகப் புரிந்துகொள்ளலாம். முக்கிய நிகழ்வுகளைத் தவிர்த்து உணர்வுகளுக்கே அதிக இடமளித்திருப்பதால் பல பகுதிகள் சலிப்பூட்டுகின்றன. எழுத்துப் பிழைகளும் உண்டு; பக்கங்கள் அதிகமில்லாவிட்டாலும் வாசிப்பு நீள்கிறது. இதிகாசங்களுக்கு மாற்றுப் பார்வையை விரும்புபவர்களுக்கு இந்த நூல் பிடிக்கக்கூடும்.

பழக்கமான இதிகாசக் கதைக்கு முற்றிலும் வேறொரு பார்வையைத் தருகிறது இந்த நூல். கதைகள் காலப்போக்கில் சிலருக்குச் சாதகமாக மாற்றப்படுவதையும், சீதை நடத்தப்பட்ட விதத்தையும் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. புராண நிகழ்வுகளுக்கு இயல்பான விளக்கங்களைத் தேடும் துணிச்சலான முயற்சியும் நேர்த்தியான கதைசொல்லலும் பாராட்டத்தக்கவை. மாற்றுப் பார்வையை விரும்புவோர் படிக்கவும் மறுவாசிப்பு செய்யவும் பரிந்துரைக்கக்கூடிய படைப்பு.

ராவணனை மட்டும் புகழும் கதையாக இல்லாமல், ராமன், ராவணன் இருவரையும் விமர்சிக்கும் நாவலாக அசுரன் அமைகிறது. மன்னனின் உணர்வுகளுடன் சாதாரண மக்களின் குரலையும் இணைத்திருப்பது கதைக்கு மனிதத்தன்மையையும் சுவாரசியத்தையும் தருகிறது. பத்து முகங்கள் பற்றிய விளக்கம் சிறப்பு. வென்றவர்களின் கதைகளில் ஒதுக்கப்பட்ட மக்களின் தரப்பை முன்வைத்து, தெய்வங்களாகப் பார்க்கப்படும் பாத்திரங்களை மறுபரிசீலனை செய்ய வைக்கும் வெற்றிகரமான முயற்சி.

முதல் நூறு பக்கங்கள் வரை ராவணனின் பார்வையில் விரியும் கதை ரசிக்க வைக்கிறது. அதன்பிறகு நாடகத்தனம் மிகுந்து சலிப்பூட்டுகிறது.

ராவணனின் தரப்பையும் அவனது சிறப்புகளையும் அறிய விரும்பினால் இந்த நூல் பெரும் ஏமாற்றம் தருகிறது. இந்துக் கடவுள்கள், சடங்குகள், வழக்கங்களை இழிவுபடுத்துவதும் பிராமண எதிர்ப்புக் கருத்துகளுமே மேலோங்குவதாகத் தோன்றுகிறது. மாற்றுப் பார்வை என்ற பெயரில் வந்துள்ள இந்த மறுகதையாடல் பொறுப்பற்றதாகவே இருக்கிறது. வாசிக்கப் பரிந்துரைக்க முடியாது.

ராமாயணத்தின் மறுபக்கத்தைச் சொல்ல முயன்ற ஆசிரியரின் உழைப்பு மதிக்கத்தக்கது. மொழி எளிமையாக இருந்தாலும் இது இலகுவான வாசிப்பல்ல; ஏற்கெனவே மனதில் பதிந்திருக்கும் ராமாயணக் கதை இந்தப் புதிய பார்வையை அணுகுவதில் குறுக்கிடலாம். அதை ஆசிரியரின் குறையாகச் சொல்ல முடியாது. சிவா முத்தொகுப்பை ரசித்தவர்களுக்கும் பிடிக்கக்கூடும்; ஆனால் அதன் நினைவுகள் இந்த நூலை மறைக்காதபடி சிறிது இடைவெளிவிட்டுப் படிப்பது நல்லது.

ராவணனின் பார்வையில் ராமாயணத்தை மறுபரிசீலனை செய்யும் இந்த நாவல், அவனது குறைகளையும் மறைப்பதில்லை. பத்ரனின் குரல் வழியே அவனது ஆட்சியில் ஏழைகள் பட்ட துயரங்களும் வெளிப்படுகின்றன. எந்த அரசும் முழுமையானதல்ல; அயோத்தியை மட்டும் உயர்த்தி இலங்கையை அரக்கர்களின் இடமாக ஒதுக்க முடியாது என்ற பார்வை கவனிக்க வைக்கிறது. எடுத்தால் முடிக்கும் வரை தொடர்ந்து படிக்கத் தூண்டும், வாசிக்கப் பரிந்துரைக்கத்தக்க நூல்.

ராவணனின் உணர்வுகள், போராட்டங்கள், அவனது மக்களின் வாழ்க்கை ஆகியவற்றைச் சித்திரிக்கும் விதத்தில் அசுரன் தனித்து நிற்கிறது. முக்கியத் திருப்பங்களில் ஒரு சாதாரண மனிதனையும் பங்கேற்க வைக்கும் கதைசொல்லல் சிறப்பு. விறுவிறுப்புடன் சிந்திக்கவும் வைக்கும் இந்த மறுகதையாடலைச் சிவா முத்தொகுப்புடன் நேரடியாக ஒப்பிடுவது பொருத்தமில்லை. சமூக விமர்சனம் வலுவாக இருந்தாலும், இறுதிப் பகுதியில் அரசியல் சுட்டல்கள் அளவுக்கு மீறி வெளிப்படுகின்றன.

ஆசிரியரின் ஆய்வு உழைப்பும் ராவணனின் பாத்திரச் சித்திரிப்பும் பாராட்டுக்குரியவை. கோபம், அச்சம், பெருமிதம், அன்பு எனப் பல உணர்வுகளுடன் வரும் ராவணன், வெறும் வில்லனாக அல்லாமல் சில இடங்களில் பரிவை ஏற்படுத்தும் மனிதனாகத் தெரிகிறான். பத்ரனின் சித்திரிப்பில் மிகையும் ஆங்காங்கே சலிப்பும் இருந்தாலும், கதையின் பிடிப்பு அவற்றை ஈடுசெய்கிறது. நீண்ட நாவல் முழுவதும் அந்தப் பிடிப்பைத் தக்கவைத்ததில் ஆசிரியர் பெருமளவு வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்.