Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

ராவணனின் இலட்சியத்தையும் சுதந்திரச் சிந்தனையையும் பாராட்டுவதோடு அவனது கொடுங்கோன்மையையும் குறைகளையும் மறைக்காத சித்தரிப்பு சிறப்பாக உள்ளது. அவனை நாயகனாக்கியதே அவனது குறைகளுக்கு வலுவான எச்சரிக்கையாகிறது. பத்ரனின் குரல் வழியாகச் சாதி, அதிகாரம், பண்பாடு சார்ந்த மோதல்கள் விரிவடைகின்றன; கதை ராமன்–ராவணன் போருடன் நின்றுவிடவில்லை. சில இடங்களில் நடை இயல்பற்றிருந்தாலும் அது பெரிய தடையல்ல. மிகச் சிறந்த புராண மறுவாசிப்பு.

நெடுங்காலமாக வில்லனாகவே பார்க்கப்பட்ட ராவணனின் மனநிலையை ஆராய்ந்து, பழக்கமான புராணக் கதையை மறுபரிசீலனை செய்ய வைப்பதில் நூல் வெற்றிபெறுகிறது. நல்லவர், கெட்டவர் என்ற பிரிவுகளைக் கடந்து, இனம், பண்பாடு, மதத்தின் பெயரால் தங்கள் நலனுக்காகப் போராடும் மனிதர்களையும் அவர்களைக் கண்மூடிப் பின்தொடரும் மக்களையும் காட்டுகிறது. சிறப்பான வாசிப்பு.

தோற்றவர்களின் குரலை முன்வைப்பதும் புராணத்துக்கு மாற்று விளக்கங்கள் தருவதும் நூலின் முக்கிய பலங்கள். பல கதைகளைச் சுவாரசியமாகப் பின்னும் ஆசிரியரின் திறன் தெரிகிறது. ஆனால் ஆங்கிலப் பதிப்பில் மலிந்திருக்கும் எழுத்து, இலக்கணப் பிழைகள் வாசிப்பை அடிக்கடி தடுக்கின்றன. சாதியைப் பற்றிய நீண்ட உரைகளும் அலுப்பூட்டுகின்றன; சில இடங்களில் கதை தடம் விலகுகிறது. இன்னும் கச்சிதமாகச் செம்மைப்படுத்தியிருந்தால் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். குறைகளையும் மீறி ஆசிரியரின் அடுத்த நூலை வாசிக்கும் ஆர்வம் மிஞ்சுகிறது.

அசுரர்களின் சமூகத்தையும் பண்பாட்டையும் விரிவாக அறியலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பை நூல் நிறைவேற்றவில்லை. தெளிவான தத்துவப் பின்னணியோ தனித்துவமான உரைநடையோ இல்லை. ராவணனும் பத்ரனும் குழப்பமான, நம்பகத்தன்மையற்ற பாத்திரங்களாகவே தோன்றுகிறார்கள்; ராவணன் வலிமையான மன்னனாக உயர்வதும் உறுதியாகச் சித்தரிக்கப்படவில்லை. சீதாவைப் பற்றிய மாற்றுக் கோணத்தை நிறுவினாலும், ராமனின் பாத்திரம் வலுப்பெறவில்லை. மொத்தத்தில் தர்க்கமற்ற மசாலாப் படம் போன்ற, நேரத்தை வீணாக்கும் வாசிப்பு.

முழுக்க இடதுசாரி இலட்சியவாதம்தான்.

ராமாயணக் கதையைத் தனது கதையோடு இயல்பாக இணைத்திருக்கும் மிகச் சிறந்த நூல். ராவணனின் குணங்களையும் திறன்களையும் பற்றிய பார்வை சுவாரசியமாக இருக்கிறது. பண்டைய தமிழர்கள் எப்படி வாழ்ந்திருக்கக்கூடும் என்ற கற்பனைச் சித்திரமும் ஓரளவு நம்பும்படியாக அமைந்துள்ளது.

தேவர்களை நல்லவர்களாக மட்டுமே பார்க்கும் வழக்கத்துக்கு மாறாக, அசுரர்களின் தரப்பை முன்வைக்கும் ஆசிரியரின் துணிச்சல் பாராட்டத்தக்கது. பத்ரனின் இணைக்கதையும் சீதாவின் பின்னணியும் தனித்துவமாகக் கவர்கின்றன. உள்ளடக்கத்தில் இருக்கும் அந்த வலிமை சொல்லும் முறையிலும் இருந்திருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக அமைந்திருக்கும்.

தோற்றவர்களின் பக்கத்திலிருந்து ராமாயணத்தைச் சொல்லும் இந்தப் புனைவு, பழகிப்போன நம்பிக்கைகளையே கேள்வி கேட்க வைக்கிறது. ராவணனின் சுயபுகழாக மட்டும் மாறிவிடாமல், சாதாரண அசுரனான பத்ரனின் குரல் கதைக்குப் பிடிப்பையும் நம்பகத்தன்மையையும் தருகிறது. மறக்கப்பட்ட மக்களின் தேவைகளும் விருப்பங்களும் அதன் வழி வெளிப்படுகின்றன. வென்றவர்களைத் தெய்வமாக்கி அவர்களது தவறுகளை நியாயப்படுத்தும் பார்வையை மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டும், அவசியம் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

சாதியையும் மரபான நம்பிக்கைகளையும் பகுத்தறிவுப் பார்வையில் கேள்விக்குள்ளாக்கும் கதை இது. ராவணன், பத்ரன் இருவரின் குரல்களும் அவர்களது குறைகளோடு வெளிப்படுவதால் பாத்திரங்களை நெருக்கமாக உணர முடிகிறது. மனித உணர்வுகளைத் துறக்க மறுக்கும் ராவணனின் வாதம் குறிப்பாகக் கவர்கிறது. இறுதியில் தத்துவச் சிந்தனைகள் வந்தாலும் கதை சலிப்பதில்லை. சில அச்சுப்பிழைகளை நீக்கியிருக்கலாம்; எனினும் அவை வாசிப்பின் சுவையைப் பெரிதாகக் குறைக்கவில்லை.

புராணத்தின் மாய நிகழ்வுகளுக்கு அளிக்கும் விளக்கங்கள் தொடக்கத்தில் கவர்கின்றன; ஆசிரியரின் ஆய்வும் புராண அறிவும் பாராட்டத்தக்கவை. ஆனால் ஆங்கிலப் பதிப்பின் ஏராளமான எழுத்து, இலக்கணப் பிழைகள் வாசிப்பைக் கெடுக்கின்றன. சுயபச்சாதாபத்தில் உழலும் ஒற்றைப் பரிமாணப் பாத்திரங்களும், நுணுக்கமற்ற சமகால ஒப்பீடுகளும் ஏமாற்றுகின்றன. நல்ல கருத்துகளைக் கொண்ட இந்தப் பெரிய முயற்சிக்கு இன்னும் செம்மையான எழுத்தும் பதிப்பாசிரியர் கவனமும் தேவை.