Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

தோற்ற ராவணனுக்கும் பத்ரனுக்கும் குரல் கொடுத்து ராமாயணத்தை மாற்றுக் கோணத்தில் சொல்லும் துணிச்சலான முயற்சி. அரக்கன் என்ற ஒற்றை அடையாளத்துக்கு அப்பால், ஆட்சியாளனாகவும் குடும்பப் பாசம் கொண்ட மனிதனாகவும் ராவணனை நாவல் சித்தரிக்கிறது. அவனது வேதனைகளை உணர்வுபூர்வமாக வெளிப்படுத்தும் விதம் மனதைத் தொடுகிறது. ராவணனைப் பற்றிய வழக்கமான எண்ணங்களை மறுபரிசீலனை செய்யவும், அவனைப் பற்றி மேலும் அறியவும் தூண்டும் சிறப்பான இதிகாசப் புனைவு.

ராவணனும் பத்ரனும் மாறிமாறிக் கதை சொல்வதில், அரசனின் வாழ்க்கையோடு அசுர மக்களின் வாழ்வும் விரிகிறது. செறிவாகப் பின்னப்பட்ட கதையும் சிறப்பான விவரிப்பும் நீண்ட நாவலிலும் தொடர்ந்து வாசிக்கத் தூண்டுகின்றன. ராவணனின் ஏற்றத்தாழ்வுகளுடன் உணர்வுபூர்வமாக ஒன்றிப் போகச் செய்வது இதன் பலம். சில எழுத்துப்பிழைகளும் மெய்ப்புப் பிழைகளும் இருந்தாலும், கதையின் ஈர்ப்புக்கு முன் அவை சிறிய குறைகளாகிவிடுகின்றன. இதிகாசப் புனைவில் ஆர்வமுள்ளவர்கள் படிக்க வேண்டிய நூல்.

சிறப்பான கதைசொல்லல் கொண்ட அருமையான நூல். ராவணனின் செயல்களை மனித உணர்வுகளின் அடிப்படையில் புரிந்துகொள்ளச் செய்கிறது. ராவணன்–சீதை உறவுக்குப் புதிய கோணத்தைத் தருவதோடு, சாதியமைப்பின் பொருத்தமற்ற தன்மையையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

கடவுள், அசுரர் என்ற அடையாளங்களைத் தாண்டி மனிதத்தன்மையைப் பற்றிச் சிந்திக்க வைக்கிறது. நம் தரப்பிலிருந்து கேள்விகளை எழுப்பும் இடத்தைப் பத்ரன் பெறுகிறான். தனக்குச் சரியென்று தோன்றியதைச் செய்யும் அசுரனையும் முடிவெடுக்கத் தடுமாறும் கடவுளையும் எதிரெதிரே வைக்கும் இந்நாவல், ஒருமுறையேனும் வாசித்துப் பார்க்க வேண்டிய நூல்.

அதீத சக்திகளைச் சாராமல், மனிதர்களின் உலகமாக ராவணனின் கதையைச் சொல்வதில் நாவல் வெற்றி பெறுகிறது. குறைகளுடன் சித்தரிக்கப்படும் ராவணனும் பத்ரனும் பரிவை ஏற்படுத்துகிறார்கள். தேவர்களை வெளிர்நிற வடஇந்தியர்களாகவும் அசுரர்களைக் கருமைநிற தென்னிந்தியர்களாகவும் காட்டுவது இனவெறிச் சாயலைத் தரலாம். எனினும், தேவர்களால் பாதிக்கப்பட்ட இருவரின் பார்வையிலிருந்து கதை சொல்லப்படுவதால் அந்தச் சித்தரிப்பைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

முதற்கட்ட வாசிப்பிலேயே கடுமையாக ஏமாற்றமளிக்கும் நூல். பிராமணர்களுக்கு எதிரான புலம்பலாகவே எழுத்து தெரிகிறது; கோபத்தை வெளிப்படுத்தும் விதத்திலும் முதிர்ச்சி இல்லை. மிகச் சாதாரணமான பேச்சுவழக்கு நடையும் சேர்ந்து, முதல் அறுபத்தொரு பக்கங்களுக்குப் பிறகு தொடர்ந்து படிக்கும் ஆர்வத்தை முற்றிலும் குலைக்கிறது.

எளிமையான, தெளிவான எழுத்து இருந்தாலும், ராவணனின் தரப்பிலிருந்து கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்த்த புதிய பார்வை கிடைக்கவில்லை. காதல், காமம், பொறாமை கொண்ட ராவணன் மனிதத்தன்மையின் வடிவம் என்றும், சாதியமைப்பை ஆதரிக்கும் ராமன் உள்ளிட்ட தேவர்கள் தீயவர்கள் என்றும் மீண்டும் மீண்டும் சொல்வதோடு நின்றுவிடுகிறது. பத்ரனின் அளவுக்கு மீறிய சுயசந்தேகமும் முடிவெடுக்க முடியாத தன்மையும் சலிப்பூட்டுகின்றன.

தன் வாழ்க்கையை அப்படியே மீண்டும் வாழத் தயாராக இருக்கும் ராவணனின் தொடக்கச் சித்தரிப்பு பெரும் எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்துகிறது. ஆனால் அதன்பின் அவனது புலம்பல்களும் சந்தேகங்களும் தடுமாற்றங்களுமே மேலோங்குகின்றன. தொடக்கத்தில் இருந்த ஆளுமையின் கவர்ச்சி தொடரவில்லை; பாதிக்கு மேல் படிக்கத் தோன்றாத அளவுக்கு ஏமாற்றமளிக்கும் நூல்.

ராமனைப் போற்றும் சூழலில், தோற்றுப்போன ராவணனையும் அவனது மக்களையும் மையப்படுத்தியிருப்பது துணிச்சலான முயற்சி. போரில் தோற்ற அரசனுக்கு மட்டுமல்ல, சாதாரண அசுரர்களுக்கும் என்ன நேர்ந்தது என்ற கேள்வியை நாவல் முன்வைக்கிறது. அசுரர்கள் எதிர்கொண்ட ஒடுக்குமுறை, சீதை கடத்தப்பட்டதற்கான காரணம் என ராமாயணத்தைப் படிக்கும்போது எழும் பல கேள்விகளுக்குக் கற்பனையின் வழியே சுவாரசியமான பதில்களைத் தருகிறது.

ராவணன், பத்ரன் பார்வையில் சொல்லப்படும் கதையில், அசுரர்–தேவர் தொன்மைகளுக்கான மாற்று விளக்கங்கள் ஆர்வமூட்டுகின்றன. அவற்றுக்கு வரலாற்றுச் சான்றுகள் இல்லாவிட்டாலும், ஆசிரியர் தர்க்கரீதியாக உருவாக்கியிருக்கிறார். எழுத்தில் அறிமுக ஆசிரியரின் தடுமாற்றம் தெரிகிறது; ஐந்நூறு பக்கக் கதையை இன்னும் சுருக்கியிருக்கலாம். இருந்தாலும் சாதி, இனப் பாகுபாடுகளுக்கு எதிரான விமர்சனம், குறிப்பாக இறுதியில், வலுவாகிறது. கதைக்காக மட்டுமல்ல, அதன் கருத்துகளுக்காகவும் பரவலாக வாசித்து விவாதிக்க வேண்டிய நூல்.