Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

இராமன், விபீஷணன், அனுமன் உள்ளிட்டோரைத் தெய்வங்களாக அல்லாமல் மனிதர்களாகக் காட்டுவது கதைக்கு நம்பகத்தன்மை தருகிறது. சாதி, வறுமை, சுகாதாரம் போன்ற சமூகச் சிக்கல்களைக் கதையுடன் இணைத்திருப்பதும் பிடித்திருக்கிறது. ஆனால் எழுத்தில் எதிர்பார்த்த நுட்பம் இல்லாதது ஏமாற்றம்; இறுதிப் பகுதியும் தேவையின்றி நீள்கிறது. புதுமையான அணுகுமுறைக்காகவும் இந்து இதிகாசங்களில் ஆர்வமுள்ளவர்களுக்காகவும் படிக்கத்தக்க நூல்.

இராமாயணப் பாத்திரங்களை மனிதர்களாகக் காட்டுவதும், சாதியமைப்பின் பாதிப்புகளை இன்றைய சமூகத்துடன் தொடர்புபடுத்திப் பார்க்க வைப்பதும் சுவாரசியம். ஆனால் விஷ்ணு, பிராமணர்கள், வடஇந்தியர்கள் குறித்த விமர்சனங்களில் சமநிலை குறைகிறது. எழுத்துப் பிழைகளுடன், ஒரே பாத்திரத்தின் தோற்றத்தை முரண்பட விவரிப்பது போன்ற குறைகளும் உள்ளன. இராமாயண நாயகர்களைப் புனிதர்களாக மட்டுமே பார்ப்பவர்களுக்கு ஏற்பில்லாமல் போகலாம். தகவல் திரட்டும் நூலாக அல்லாமல் தொன்மப் புனைவாக அணுகினால் நல்ல வாசிப்பு.

வென்றவர்களின் தரப்பிலேயே இதிகாசங்களும் சொல்லப்படுகின்றன என்ற எண்ணத்திலிருந்து, இராவணனுக்கும் அவனது மக்களுக்கும் குரல் கொடுக்கிறது நாவல். சாமானியனான பத்ரனின் வாழ்க்கைப் போராட்டங்களும் தோல்விகளுமே குறிப்பாக மனதை ஈர்க்கின்றன. கடவுள்களையும் தீயவர்களாகக் கருதப்படுபவர்களையும் மனிதர்களாக்கும் முயற்சி சிறப்பு; சில இடங்களில் அதன் தர்க்கம் தடுமாறுகிறது. வரலாறு, மதம், தொன்மம் கலந்த புனைவை விரும்புவோருக்கு நல்ல வாசிப்பு.

இராவணனின் தரப்பைச் சொல்லும் முயற்சி பெரும் ஏமாற்றமாக அமைந்துள்ளது. அவனது பல்திறன்களையும் குறைகளையும் கொண்ட சிக்கலான உருவத்துக்குப் பதிலாக, வெறுப்பையே ஏற்படுத்தும் பாத்திரமாக அவனை வளர்த்திருப்பது குறை. அசுரர்களின் துயரமும் தேவர்களின் கொடுமையும் மிகைப்படுத்தப்பட்டதாகத் தோன்றுகின்றன. தேவர்களை எதிர்த்ததாலேயே இராவணன் தீயவனாக்கப்பட்டான் என்ற அடிப்படைக் கருத்து சுவாரசியமானது; அதை நம்பவைக்கும் கதையாக மாற்றுவதில் நாவல் வெற்றிபெறவில்லை.

சமூகத்தின் இரு முனைகளில் இருக்கும் இராவணன், பத்ரன் ஆகியோரின் பார்வைகள் அசுரர்களின் வாழ்வையும் இராமாயணக் கதையையும் வேறுவிதமாக அணுக உதவுகின்றன. கதைக்களமும் சொல்லும் முறையும் தொடர்ந்து வாசிக்கத் தூண்டுகின்றன. ஆனால் எண்ணங்களை அளவுக்கு மீறி விவரிக்கும் இடங்கள் நீண்டு, ஆர்வத்தைக் குறைக்கின்றன. தெய்வீகத் தன்மையை ஒதுக்கிவிட்டு இதிகாசத்தை மனிதர்களின் கதையாகப் பார்க்க விரும்புவோருக்கு ஏற்ற வாசிப்பு.

இராவணனின் குறைகளை மறைக்காமலும் இராமனைத் தீயவனாக்காமலும், இருவரையும் சூழ்நிலைகள் எவ்வாறு உருவாக்குகின்றன என்பதைச் சொல்லும் விதம் சிறப்பு. சாமானியனான பத்ரனின் குரல் முக்கிய இடம் பெறுகிறது. சாதிப் பாகுபாடற்ற அசுர ஆட்சியிலிருந்து சாதியமைப்புள்ள தேவ ஆட்சிக்கான மாற்றத்தை நாவல் மையமாக்குகிறது. மொழியும் கதைசொல்லலும் ஈர்க்கின்றன. நிகழ்வுகளைவிட விளக்கங்கள் அதிகமாகத் தோன்றினாலும், அவற்றைத் தவிர்க்காமல் வாசிக்க வேண்டிய நூல்; இறுதிப் பகுதிகள் குறிப்பாகச் சிறந்துள்ளன.

இராவணனின் பார்வையில் இராமாயணத்தை அணுகும் இந்த நாவல், அதன் ஒழுக்கச் சிக்கல்களையும் சாதியப் பாகுபாடுகளையும் புதிய கோணத்தில் சிந்திக்க வைக்கிறது. நடைமுறை வாழ்வின் தன்மைகளைத் துல்லியமாகக் காட்டினாலும், நல்லவர்களே இல்லாத உலகம் வாசிப்பைக் கனமாக்குகிறது; புனைவில் எதிர்பார்க்கும் இலட்சிய உலகத்துக்கும் இடமில்லை. போர் விவரிப்புகளும் மெய்யியல் உரைகளும் சில இடங்களில் சலிப்பூட்டுகின்றன. இக்குறைகளுடன் அனைவரும் ஒருமுறை படிக்க வேண்டிய நூல்.

இராவணனின் கதையை ஆழமாகச் சொல்லும் நூல். நிகழ்வுகளும் இடங்களும் அழகாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. படித்துப் பார்க்க வேண்டிய புத்தகம்.

ராவணனின் பார்வையில் ராமாயணம் என்ற கரு நன்றாக இருந்தாலும், அவன் தொடர்ந்து தன்னம்பிக்கையின்றித் தவிப்பது ஏமாற்றமளிக்கிறது. காலத்துக்குப் பொருந்தாதவை உட்பட ஏராளமான சமூகப் பிரச்சினைகளைப் புகுத்தியிருப்பதும், தேவர்கள், ராமன், வடஇந்தியா மீதான பாரபட்சமும் உறுத்துகின்றன. அசுர சமூகத்தில் பாகுபாடு இல்லை என்ற கூற்றுக்குப் பத்ரனின் அனுபவங்களே முரணாகின்றன. சில பிரச்சினைகளில் மட்டும் கவனம் செலுத்தி, நீளத்தைக் குறைத்துச் செம்மைப்படுத்தியிருந்தால் நாவல் மேம்பட்டிருக்கும்.

ராவணனின் தரப்பிலிருந்து சொல்லப்படும் இந்த ராமாயணம், வால்மீகி மற்றும் துளசிதாசரின் கதைகளுக்குப் பழகியவர்களுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்டதாக இருக்கும். தர்மத்தின் பெயரில் இயங்கும் ராமனை நாவல் கடுமையாக விமர்சிக்கிறது. தன் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் நியாயம் தேடும் ராவணனின் பாத்திரம் நன்றாக அமைந்துள்ளது. பழகிய சித்தரிப்புகளை விட்டு விலகிய பார்வையைத் திறந்த மனதுடன் ஏற்கத் தயாராக இருப்பவர்கள் மட்டுமே இந்த நீண்ட நாவலை அணுகுவது நல்லது.