Reviews for அம்மா வந்தாள்

வேதப் பாடசாலையை விட்டுப் புறப்படும் அப்பு தனது வாழ்க்கையை எப்படி அமைத்துக்கொள்வான் என்ற எதிர்பார்ப்புடன் கதை தொடங்குகிறது. பின்னர் நாவல் எதிர்பாராத திசையில் நகர்கிறது. அம்மாவை அப்புவின் கதைக்குள் ஒரு பாத்திரமாக அமைத்திருந்தாலும், மொத்த வாசிப்பு சற்றே ஏமாற்றமளிக்கிறது. அப்புவின் பாத்திரம் மட்டுமே மனதில் நிலைத்து நிற்கிறது.

அம்மாவை நேரடியாக மையப்படுத்தாமல், அப்புவின் கதைக்குள் ஒரு பாத்திரமாகக் கொண்டுவந்திருப்பது தனிச்சிறப்பு. ஊரும் மனிதர்களும் வாசித்து முடித்த பின்னும் நினைவில் நிற்கும் அளவுக்கு எழுத்து காட்சிகளை உருவாக்குகிறது. அந்த அழகு குலையாமல் இதைத் திரைப்படமாக்குவது சாத்தியமில்லை என்றே தோன்றுகிறது. தமிழ் வாசகர்கள் படித்து ரசிக்க வேண்டிய நூல்.

நீண்ட காலம் வீட்டைவிட்டுப் படித்துவிட்டுத் திரும்பும் இளைஞனின் எதிர்பார்ப்புகளை நிஜம் குலைக்கிறது. மகிழ்ச்சி, குற்றவுணர்வு, அக்கறை, கோபம் எனப் பல உணர்வுகளை எழுப்பும் நாவல் இது. குடும்ப உறவுகளின் கருத்து முரண்பாடுகளைத் தி.ஜா கையாளும் விதம் சிறப்பு. சங்கடப்படுத்தாமல் தேவையான விவரங்களோடு எழுதப்பட்டிருப்பதால், மீண்டும் வாசிக்கத் தோன்றுகிறது.

வேதம் கற்றுவிட்டு வீடு திரும்பும் அப்பு, தாயைப் பற்றிய தனது நம்பிக்கைகளுக்கும் எதிர்ப்படும் உண்மைகளுக்கும் இடையே தவிக்கிறான். அவனுடைய இறுக்கமான அறநம்பிக்கைகளை உறவுகள் கேள்விக்குள்ளாக்குகின்றன. இந்தச் சிக்கல்களை நுட்பமாகச் சொல்லியிருப்பது சிறப்பு. ஆனாலும் எல்லாவற்றையும் வாசகரின் ஊகத்துக்கு விடாமல், இன்னும் கொஞ்சம் விளக்கியிருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும்.

காலத்தை முந்திய சிந்தனையும் நுட்பமான கதைசொல்லலும் இந்த நாவலின் சிறப்புகள். ஆனால் மோகமுள் படித்த பின் இதை வாசிக்கையில், பெண் பாத்திரங்களின் அமைப்பு அதையே நினைவூட்டுகிறது. கதைக்களம் மாறினாலும் அந்த ஒற்றுமை ஈர்ப்பைக் குறைக்கிறது. மோகமுள் தந்த எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றாததால், அம்மா வந்தாள் பெரிதாகக் கவரவில்லை.

அறுபதுகளிலேயே இத்தகைய உறவுச் சிக்கலை எழுதிய துணிவு வியக்க வைக்கிறது. அலங்காரத்தின் குற்றவுணர்வு, அவளை விட்டுக்கொடுக்க முடியாத தண்டபாணியின் பாசம், உண்மையை ஏற்கத் தவிக்கும் அப்புவின் மனநிலை ஆகியவை கதையின் மையமாகின்றன. தொடக்கத்தில் நேரடியாகப் புரியாவிட்டாலும், வாசிக்க வாசிக்கப் புதிர் அவிழ்வது சுவாரஸ்யம் தருகிறது. சமூகத்தின் ஒழுக்கப் பார்வைக்கும் பெண்ணின் தனிப்பட்ட விருப்பத்துக்கும் இடையிலான முரண்பாட்டையும் கதை சிந்திக்க வைக்கிறது.

வேதம், ஒழுக்கம், குடும்பம், காதல் ஆகியவற்றுக்கிடையில் சிக்கிய அப்புவின் மனநிலையை நாவல் இயல்பாக வெளிப்படுத்துகிறது. இந்துவின் காதலில் ஏக்கமும் தனிமையும் உரிமை உணர்வும் கலந்திருக்கின்றன; அலங்காரத்தையும் ஒரே தீர்ப்புக்குள் அடக்க முடியவில்லை. பாத்திரங்களை அவர்களின் சூழலோடு புரிந்துகொள்ளத் தூண்டும் சித்தரிப்பு இது. காவிரிக்கரை, வீடுகள், வேதசாலை பற்றிய நுணுக்கமான வர்ணனைகள் அக்கால வாழ்க்கையைக் கண்முன் கொண்டுவருவது குறிப்பாகச் சிறப்பு.

குற்றவுணர்வு, மனமாற்றம், உறவுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் முயற்சி ஆகியவை ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் நாவல். நீண்ட கால வேதக் கல்விக்குப் பின் குடும்பத்திடம் திரும்பும் அப்பு, தன் நம்பிக்கைகளை உலுக்கும் கேள்விகளை எதிர்கொள்கிறான். பேச்சுகளும் தயக்கங்களும் வழியாக உண்மைகள் படிப்படியாகத் தெரியவருவது வாசிப்பில் தீவிரத்தைச் சேர்க்கிறது. இந்துவின் உறுதியும் அப்புவின் குழப்பமும் நினைவில் நிற்கும் வகையில் அமைந்த சிறந்த படைப்பு.

கதாபாத்திரங்களின் வழியாக உண்மையைத் தேடும் தனித்துவமான முயற்சி இந்த நாவல். அப்புவின் மனப்போராட்டத்தையும் தந்தையைப் புரிந்துகொள்வதில் உள்ள சிக்கலையும் நுட்பமாகப் பதிவுசெய்கிறது. தாய்க்கும் மகனுக்கும் இடையிலான உரையாடல்கள் சிறப்பாக அமைந்திருக்கின்றன. சரி, தவறு என்ற தீர்ப்பை வாசகரிடம் விட்டாலும், செயல்கள் குடும்பத்தில் ஏற்படுத்தும் விளைவுகளைத் தொடர்ந்து காட்டுகிறது. காவிரிக்கரையின் வர்ணனைகளும் கதை நிகழும் இடங்களை நெருக்கமாக்குகின்றன.

தாயின் உறவு மீறலை மையமாகக் கொண்டு நாவல் எழுதுவது எளிதல்ல. அந்தச் சிக்கலான பொருளை எடுத்துக்கொண்ட தி.ஜாவின் படைப்புத் துணிவே அம்மா வந்தாளின் முக்கியத்துவமாகத் தெரிகிறது. ஒரு செவ்வியல் படைப்பு.