Reviews for அம்மா வந்தாள்

எதிர்பார்த்ததற்கு மாறாகச் செல்லும் கதையென்றாலும், பவானி அம்மாள், இந்து, அப்பு ஆகியோரால் அதனுடன் ஒன்ற முடிகிறது. அப்புவின் காவிரியும் கிராமமும் இந்தப் பாத்திரங்களோடு சேர்ந்து நினைவில் நிற்கின்றன.

சரியும் தவறும் மனிதரையும் சூழலையும் பொறுத்து மாறுவதைச் சிந்திக்க வைக்கும் கதை. உண்மையை அறிய விரும்புவதையும், நடந்தவற்றை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வதையும் பற்றிய கேள்விகளை எழுப்புகிறது. எல்லாப் பாத்திரங்களும் அவற்றை ஆசிரியர் விவரிக்கும் விதமும் கவர்கின்றன. மனிதர்களின் இயல்பை நினைவூட்டும் அருமையான நாவல்.

இவ்வளவு நுணுக்கமான, சர்ச்சைக்குரிய கருவை அறுபதுகளிலேயே எழுதியிருப்பது வியப்பளிக்கிறது. மனிதர்கள் விதிகளை மட்டும் பின்பற்றுவதில்லை; தங்கள் உணர்வுகளின்படியும் செயல்படுகிறார்கள் என்பதை நாவல் உணர்த்துகிறது. படித்துப் பார்க்க வேண்டிய நூல்.

அலங்காரத்தின் செயல்களுக்கான காரணங்களையும் அவளுடைய குற்றவுணர்வையும் நாவல் தெளிவுபடுத்தவில்லை. குடும்பத்தினர் எல்லாவற்றையும் அறிந்தும் அமைதியாக இருப்பது நம்பகமாக இல்லை. வீட்டில் அவளுக்கு இருக்கும் அதிகாரம் மட்டும் அவளுடைய தேர்வுகளை நியாயப்படுத்துமா என்ற கேள்வியும் நீடிக்கிறது. மொத்தத்தில் ஏமாற்றமளித்தாலும், துணிவான இந்துவும் அப்பாவியான அப்புவும் ஏற்கும்படி இருக்கிறார்கள்; கடைசி உரையாடல் மனதில் பதிகிறது.

உயர்ந்த மதிப்பீடுகள் ஏற்படுத்திய எதிர்பார்ப்பை இந்த நாவல் நிறைவேற்றவில்லை. அலங்காரத்தின் தேர்வுகளுக்கும் குற்றவுணர்வுக்கும் போதிய விளக்கம் இல்லை; குடும்பத்தினரின் மௌனமும் நம்பும்படியாகத் தோன்றவில்லை. அவளுடைய அதிகாரம் அவளது செயல்களை நியாயப்படுத்துவதாக ஏற்க முடியவில்லை. இந்துவின் துணிவும் அப்புவின் அப்பாவித்தனமும் மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்ள முடிந்த பாத்திர அம்சங்கள். இறுதி உரையாடல் மட்டும் குறிப்பிடத்தக்க தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

ஒலிநூல் வடிவில், பாத்திரங்களின் நுட்பமான முரண்பாடுகளால் கதையின் அடிப்படையையும் அவர்கள் இயல்பையும் புரிந்துகொள்வது சிரமமாக இருக்கிறது. பவா செல்லதுரையின் கதைசொல்லல் பல குழப்பங்களைத் தெளிவுபடுத்துகிறது. நாவலைப் புரிந்துகொள்ள மீண்டும் ஒருமுறை கேட்க வேண்டியிருக்கிறது.

தமிழ்ச் சமூகத்தில் பெண் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்று வகுக்கப்பட்ட விதிகளை இந்த நாவல் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. பழகிய கட்டுப்பாடுகளை மீறிச் சிந்திக்கும் தி.ஜானகிராமனின் முற்போக்குப் பார்வை இதில் வெளிப்படுகிறது.

காலம் கடந்தும் புத்துணர்வுடன் இருக்கும் இந்த நாவல், பழைய காலச் சூழலைக் கண்முன் கொண்டுவருகிறது. கதையைத் திசைதிருப்பாமல் நகர்த்தியிருப்பதும் மூன்று முக்கியப் பெண் பாத்திரங்களை வடிவமைத்திருப்பதும் சிறப்பு. மறுமணம், திருமண உறவுக்கு வெளியான தொடர்புகள், ஆண்களின் கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றின் வழியே பெண்களின் விடுதலையைப் பேசும் படைப்பாக அமைந்துள்ளது.

மரபுகள் கேள்விக்குள்ளாகும் அறுபதுகளின் பின்னணியில், பழைய வழக்கங்களுக்கும் நிச்சயமற்ற எதிர்காலத்துக்கும் இடையிலான அமைதியின்மையை இந்த நாவலில் காண முடிகிறது. அந்த வகையில் கசாக்கின் இதிகாசத்தை நினைவூட்டுகிறது. வடிவத்தில் நாவலாக இருந்தாலும் நாடகத்தன்மை கொண்டது; மனித உறவுகள், தனிமனிதச் சுதந்திரம், சமூகப் பொறுப்பு பற்றிய மாறும் சிந்தனைகளை ஆராய்கிறது.

வேதப் படிப்பு முடிந்ததும் அப்பு தனது எதிர்காலத்தை எப்படித் தீர்மானிக்கிறான் என்பதைச் சில மாத நிகழ்வுகளுக்குள் செறிவாகச் சொல்லும் நாவல். அவனுடைய குடும்பத்தினர், பவானியம்மாள், இந்து ஆகியோர் நன்கு உருவாக்கப்பட்டு வாசிப்புக்குப் பின்னும் நினைவில் நிற்கிறார்கள். அப்புவின் அடுத்தகட்ட வாழ்க்கையையும் இன்னும் கொஞ்சம் தொடர்ந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும்.