Reviews for அம்மா வந்தாள்

தாயிடமிருந்து பெற்றதாக நம்பும் ஒழுக்க மதிப்புகளுக்கும் நேரில் காணும் வாழ்வுக்கும் இடையே அப்பு எதிர்கொள்ளும் முரண்பாடு கதையை நகர்த்துகிறது. ஒழுக்க விதிகளைவிட மனித உணர்வுகளுக்கு இடமளிக்கும் தி.ஜானகிராமனின் எழுத்து வாசிப்பில் ஆழ்த்துகிறது. பழமைவாத நம்பிக்கைகளைச் சலனப்படுத்தும் இந்த அறுபதுகளின் செவ்வியல் நாவலை நவீனத் தமிழ் இலக்கிய வாசகர்கள் தவறவிடக் கூடாது.

உறவு என்ற பெயரில் ஒருவரின் ஆசைகளைக் கட்டுப்படுத்தும் உரிமை மற்றவருக்கு இல்லை என்பதை அழுத்தமாகச் சொல்லும் நாவல். அலங்காரமும் அப்புவும் ஒருவர்மீது ஒருவர் வைத்திருக்கும் எதிர்பார்ப்புகளும், அவை சிதைவதால் ஏற்படும் ஏமாற்றங்களுமே மையம். இந்த உணர்வுகளுக்குக் காரணமான சூழல்கள் இயல்பாகவும் நேர்த்தியாகவும் வளர்க்கப்பட்டுள்ளன.

தொடக்கத்தில் கதைக்குள் நுழைவது சிரமமாக இருந்தாலும், வாசிப்புப் பழக்கம் கைகொடுக்கிறது. போகப்போக எழுத்தின் அழகும் இறுக்கமான கட்டமைப்பும் தொடர்ந்து வாசிக்கத் தூண்டுகின்றன. மனிதர்களின் மீறல்கள், அவற்றை உணர்ந்து மீள அவர்கள் எடுக்கும் முயற்சிகள் ஆகியவை மனதை உலுக்குகின்றன. பாத்திரங்களின் மறுபக்கங்களைக் காட்டும் விதமும், கதைக்கு இடையூறின்றி மரபைப் பின்னியிருப்பதும் சிறப்பு.

அலங்காரமும் இந்துவும் மரபு மீறலை எதிர்கொள்ளும் விதங்களே கதையின் மையம். அவர்களை முழுமையாக ஏற்கவும் வெறுக்கவும் முடியாத அப்புவின் தடுமாற்றம், மூவரின் உணர்வுகளையும் இணைக்கிறது. தடைசெய்யப்பட்டதை நாடும் மனித இயல்பையும், தனிப்பட்ட உணர்வுகளுக்கு மரபுகள் தடையாகும்போது அவற்றை மீறும் முனைப்பையும் இந்த நாவல் பேசுகிறது.

எழுதப்பட்ட காலம், தேர்ந்தெடுத்த கருப்பொருள், அதைச் சொல்லிய நேர்த்தி ஆகியவற்றால் செவ்வியல் இலக்கியத்துக்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக விளங்குகிறது இந்த நாவல். தி.ஜா.வின் எழுத்து வீச்சு எம்.வி.வெங்கட்ராமின் எழுத்தை நினைவூட்டுகிறது. அசோகமித்திரன், ஜெயகாந்தன், எம்.வி.வெங்கட்ராம் ஆகியோரின் படைப்புகளைப் போல் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் படைப்பு.

மெதுவாக நகர்வதால் எல்லோருக்கும் ஏற்ற வாசிப்பல்ல; பொறுமையுடன் அணுகினால் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் நாவல். இந்துவும் அலங்காரமும் கொண்ட ஒற்றுமைகளும் வேறுபாடுகளும் சிறப்பாக உருவாகியுள்ளன. பெண்களை மையப்படுத்திய பாத்திரப்படைப்பும், அறுபதுகளிலேயே இப்படியொரு கருவை எடுத்த துணிச்சலும் குறிப்பிடத்தக்கவை. நுட்பமாகப் பொதிந்துள்ள கருத்துகள் மறுவாசிப்பில் மேலும் திறக்கக்கூடும்; நிதானமான இலக்கிய வாசிப்பை விரும்புவோருக்குப் பரிந்துரைக்கலாம்.

அழகு தரும் தற்பெருமையும் துணிவும் அலங்காரத்தின் வாழ்வில் ஏற்படுத்தும் சிக்கல்களை நுணுக்கமாகக் காட்டும் நாவல். மகனின் மூலம் தன் குற்றவுணர்விலிருந்து மீள நினைக்கும் தாயும், தன் தடுமாற்றத்துக்கு அவளிடமே காரணம் தேடும் மகனும் முக்கியமானவர்கள். வேதத்தில் தஞ்சம் தேடியும் தன் வேதனையை மறக்க முடியாத தண்டபாணியின் நிலையும், பாத்திரங்களின் சொல்லுக்கும் மனநிலைக்கும் இடையிலுள்ள வேறுபாடுகளும் ஆழமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன.

அலங்காரம், தண்டபாணி, அப்பு ஆகியோரின் உறவுகளில் குற்றவுணர்வும் சமாளிப்பும் எவ்வாறு வெளிப்படுகின்றன என்பதைச் சொல்லும் நாவல். இன்றைய சூழலுக்கு அந்நியமாகத் தோன்றும் கதைக்களம் என்றாலும், வாசிப்பு சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது. எல்லாவற்றையும் நேரடியாக விளக்காமல், நிகழ்வுகளின் வழியே புரியவைக்கும் தி.ஜா.வின் எழுத்துநடை இந்தக் கதையை வாசிக்கச் செய்கிறது.

மரபுகள் இறுக்கமாகக் கடைப்பிடிக்கப்படும் வேதபாடசாலைச் சூழலில், துணிச்சலான பாத்திரங்களை உருவாக்கியிருக்கிறார் தி.ஜா. ஒழுக்க நம்பிக்கைகளுக்கும் மனத்தின் விருப்பங்களுக்கும் இடையிலான மோதலே கதையின் மையம். அப்புவின் தாய்ப்பாசம் சோதனைக்குள்ளாவதும், அலங்காரத்தின் ஆளுமையும் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. அதிர்ச்சியூட்டும் நிகழ்வுகளைக்கூட ஆரவாரமின்றிச் சொல்லும் நுட்பமும், அக்ரஹாரப் பேச்சுமொழியும் குறிப்பிடத்தக்கவை. எழுதப்பட்ட காலத்தை எண்ணும்போது இதன் துணிச்சல் மேலும் தெளிவாகிறது.