Reviews for அம்மா வந்தாள்

மனிதர்களின் பலவீனங்களை நுணுக்கமாக வெளிப்படுத்துவதில் தி.ஜாவின் திறமை தெரிகிறது. சற்றுத் தவறினாலும் வேறு திசைக்குச் சென்றுவிடக்கூடிய கதையை அவர் கவனமாகக் கையாண்டிருக்கிறார். அழகான நடையும் சிறந்த பாத்திரப் படைப்பும் கொண்ட இந்த நாவல், உளவியல் சித்தரிப்பிலும் சிறந்து விளங்குகிறது. கட்டாயம் வாசிக்க வேண்டிய படைப்பு.

சடங்கு சம்பிரதாயங்களால் பாதிக்கப்படுபவர்களின் மனநிலையைப் பதிவுசெய்யும் சீர்திருத்தப் பார்வை நாவலில் தெரிகிறது. அதைவிட, உறவுகளின் முரண்பாடுகளோடு மனிதர்கள் எப்படி வாழ்கிறார்கள் என்பதே கவனம் பெறுகிறது. கோபத்துக்கும் மன்னிப்புக்கும் அவரவர் காரணங்கள் இருக்கின்றன; சில நேரங்களில் காரணமே இல்லாமலும் இருக்கலாம். அப்பு, இந்து, அலங்காரம் உள்ளிட்டோரின் வழியாக வாழ்க்கையில் செய்துகொள்ளும் அனுசரிப்புகளைச் சித்தரிக்கும் கதை இது.

மொழியின் சிறப்பும் கதாபாத்திரங்களின் நேர்த்தியும் அம்மா வந்தாளைத் தமிழின் சிறந்த நாவல்களில் ஒன்றாக்குகின்றன. அலங்காரத்தின் விருப்பங்கள், தண்டபாணியின் மௌனம், அப்புவின் மனத்தடுமாற்றம் ஆகியவை பல கேள்விகளை எழுப்புகின்றன. தன் செயலைத் தவறென உணர்ந்தும் அலங்காரம் அதைத் தொடர்வதும், பரிகாரம் தேடுவதும் சிக்கலாகத் தெரிகின்றன. சுருக்கமான நாவலுக்குள் இந்த உறவுகளைப் பல கோணங்களில் சிந்திக்க இடமிருக்கிறது.

அப்புவின் எண்ணங்களோடு வாசகரையும் பயணிக்க வைத்து, அவனுக்குத் தெரியவரும் விஷயங்களை நாமும் படிப்படியாக அறியும்படி கதை நகர்கிறது. காவிரிக்கரையும் திருவல்லிக்கேணியும் உயிரோடு தோன்றுகின்றன. இந்து, அலங்காரம் ஆகியோரின் பார்வைகளுக்கும் இடமளிக்கும் நாவலில், இயல்பான உரையாடல்களுக்குள் ஆழமான வாழ்க்கைக் கேள்விகள் எழுகின்றன. வாசித்து முடித்த பின்னும் கதாபாத்திரங்களையும் அவர்களின் உணர்வுகளையும் மீண்டும் நினைக்க வைக்கும் படைப்பு.

தாயைப் புனித உறவாக மட்டுமே பார்க்காமல், மனமும் உடலும் தேவைகளும் கொண்ட பெண்ணாக அணுகச் செய்கிறது இந்த நாவல். அலங்காரம், இந்து, பவானி ஆகியோர் வழியே பெண்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட கட்டுப்பாடுகள் கேள்விக்குள்ளாகின்றன. ஒரு பையன் முதிர்ச்சியடையும் கதைக்குள் குடும்ப உறவுகளின் உளவியல் சிக்கல்களைப் பின்னியிருக்கும் விதம் ஆழமாகச் சிந்திக்க வைக்கிறது. அறுபதுகளிலேயே இப்படியொரு படைப்பைத் தந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

மனித மனத்தின் மீறல்களையும் பிராயச்சித்தம் தேடும் தவிப்பையும் பேசும் நாவல். மீறலுக்கும் அதிலிருந்து விடுபடத் தேடும் வழிக்கும் மனமே அடிப்படை எனக் காட்டுகிறது.

பெரிய எழுத்தாளர்களின் படைப்புகள் புரியுமா என்ற தயக்கத்தைத் தகர்க்கும் நாவல். அப்பு, தண்டபாணி இடையிலான உரையாடல்கள் சிறப்பாக உள்ளன; காவிரிக்கரையையும் திருவல்லிக்கேணியையும் கண்முன் நிறுத்துகின்றன வர்ணனைகள். இன்றைய வாசகருக்குக் கதைக்கரு பழையதாகத் தோன்றலாம். ஆனால் எழுதப்பட்ட காலத்தின் துணிச்சலையும், இன்றும் பொருந்தும் கருத்துகளையும் சேர்த்துப் பார்க்கையில் செவ்வியல் படைப்பு என்ற மதிப்பைப் பெறுகிறது.

பாராட்டத்தக்க முயற்சி; செவ்வியல் நாவல் என்பதில் ஐயமில்லை.

காலங்காலமாக நிலவும் ஒழுக்க மரபுகளையும் ஆசாரங்களையும் மீறி, மனிதர்களை அவர்களின் உணர்வுகளே தீர்மானிக்கின்றன என்பதே நாவலின் கரு.

நுட்பமான பாத்திரங்களின் உரையாடல்கள் வழியாக, மனித உறவுகள் மரபைவிட உணர்ச்சிகளுக்கே எளிதில் வசப்படுவதைத் தி.ஜா. காட்டுகிறார். மரபுக்குக் கொடுக்கப்படும் புனிதத் தன்மையை இந்த நாவல் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.