Reviews for தாமிரபரணியில் கொல்லப்படாதவர்கள்

மாரி செல்வராஜ் தனது வாழ்க்கையோடு தொடர்புடைய மனிதர்களை நினைவுகூர்ந்து, அவர்களின் வழியாகத் தனது பால்யத்தையும் நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறார். கதாபாத்திரங்கள்தான் இந்தக் கதைகளுக்கு உயிர். அவர்கள்மூலம் தன்னையும் வாசகரையும் இணைக்கும் விதமும், அழுகை, காதல், நட்பு போன்ற உணர்வுகளையும் உறவுகளையும் வெளிப்படையாகப் பேசும் விதமும் அழகாக இருக்கின்றன.

ஒரு எழுத்தாளர் இயக்குநராக உருவான அடித்தளத்தை இந்தப் புத்தகத்தில் பார்க்க முடிகிறது. நம்மோடு தொடர்புடைய மனிதர்களின் உண்மைகளைச் சூழலும் காலமும் ஒருநாள் வெளிப்படுத்தும் என்பதையும் கதைகள் சொல்கின்றன. மாரி செல்வராஜையும் அவரது படைப்புகளையும் விரும்புபவர்கள் நிச்சயம் வாசிக்கலாம்.

ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் கண்ணீரையும், சாதியால் சிதைந்த வாழ்க்கையையும், அன்புக்குக் கூட அனுமதி கேட்க வேண்டிய நிலையையும் இந்தக் கதைகள் பேசுகின்றன. குழந்தைகளின் பார்வையில் தெரியும் சமூகக் கொடூரம் உட்பட, ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் வரும் உண்மைகள் என்னை உள்ளுக்குள் நொறுக்கின.

கதைகள் முடிந்த பிறகும் அவற்றின் வலி மனதை விட்டு நீங்கவில்லை. அதில் வரும் மனிதர்களும் அவர்களின் வேதனைகளும் கனவிலும் என்னைத் தொடர்ந்தன. படித்து முடித்ததும் நிம்மதியாகக் கடந்து செல்ல முடியாத அனுபவமாக இந்தப் புத்தகம் இருந்தது.

தினமும் நம்மைக் கடந்து செல்லும், ஆனால் நாம் கவனிக்கத் தவறும் மக்களைப் பற்றிய புத்தகம் இது. போதனை செய்யாமலும் போர்க்குரல் எழுப்பாமலும் அவர்களின் வாழ்க்கையைச் சொல்லி நம்மைச் சுற்றிப் பார்க்க வைக்கிறது. திருநெல்வேலி மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த நானே இத்தனை காலம் அவர்களைக் கவனிக்கவில்லை; அருவருப்புடன் விலகிச் சென்றிருக்கிறேன். சிறுவயதிலிருந்தே எனக்குக் கற்பிக்கப்பட்ட பார்வை அதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.

பாலியல், பாலினம், ஆசை, பாலியல் தொழிலாளர்கள், மனித இயல்பு, நாய்கள், மாடுகள், பன்றிகள் எனப் பலவற்றை நான் இதுவரை காணாத விதத்தில் இந்தப் புத்தகம் பேசுகிறது. என் அடையாளத்தையும் முன்பிருந்த பார்வைகளையும் அது உடைத்துவிட்டது. 'பரியேறும் பெருமாள்' முதல் எனக்குப் பிடித்த இயக்குநராக இருந்த மாரி செல்வராஜ், இப்போது நான் எட்ட முடியாத உயரத்தில் நிற்கும் படைப்பாளியாகத் தெரிகிறார். ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு வந்தால் அனைவருக்கும் பரிந்துரைக்க விரும்புகிறேன்.

முதல் கதையில் வரும் வாலாட்டாத சுரேஷ் எனக்கு ஒரு கவிதையை நினைவூட்டினான். வலிகளைப் பொதுவான அனுபவமாக மாற்றும் விதம், ஆறாத குற்றவுணர்வு, ஒப்பனையில்லாத மனித மனங்கள், நம் பொதுவான எண்ணங்களை உடைக்கும் உண்மைகள் என இந்தக் கதைகள் எனக்குத் தெரியாத ஒரு திசையைக் காட்டின.

சில வரிகள் என்னைத் தூங்கவிடவில்லை. குறிப்பாக 'வனத் தெய்வம்' கதையின் கருவையும் வடிவத்தையும் கண்டு வியந்தேன்.

முன்பு மாரி செல்வராஜை நல்ல கதையைக் கிடைத்தால் திறமையாகப் படமாக்கும் இயக்குநராக மட்டுமே நினைத்தேன். இந்தப் புத்தகம் அந்த எண்ணத்தை முற்றிலும் மாற்றியது. அவரிடம் தலைமுறைகளுக்குச் சொல்லும் அளவுக்குக் கதைகள் இருக்கின்றன; அவற்றைச் சொல்லும் திறனும் அபாரமாக இருக்கிறது.

பொதுவாக ஒரு வாரத்தில் பதினைந்து, இருபது சிறுகதைகளை வாசித்துவிடுவேன். ஆனால் இந்த இருபத்தொரு கதைகளை முடிக்க எனக்குச் சில மாதங்கள் பிடித்தன. வாசிப்பது கடினமாக இருந்ததால் அல்ல; ஒவ்வொரு கதையின் தாக்கத்தையும் உள்வாங்க நேரம் தேவைப்பட்டது. ஒரு கதையை முடித்தவுடன் அடுத்த கதைக்குச் செல்ல முடியவில்லை. திரையிலும் எழுத்திலும் தொடர்ந்து வலுவான கதைகளைச் சொல்லக்கூடிய கதைசொல்லி மாரி செல்வராஜ்.

ஊரில் நடந்த உண்மைச் சம்பவங்களுக்குள் தன்னையும் ஒரு பாத்திரமாக வைத்து மாரி செல்வராஜ் கதை சொல்லும் நடை எனக்குப் பொருந்தவில்லை. சில கதைகளின் தலைப்புகளும் சரியாக அமையவில்லை.

ஆனால் உடல், நிர்வாணம், கழிவு போன்ற சங்கடமான விஷயங்களைக்கூட மறைக்காமல் எழுதும் துணிச்சல் அவரிடம் இருக்கிறது. சாதியின் கொடுமையையும் மனிதர்களின் துன்பங்களையும் பேசும் சில கதைகள் என்னை உலுக்கின. எது உண்மை, எது கற்பனை என்று பிரிக்க முடியாத அளவுக்கு அவை உயிரோட்டமாக உள்ளன. இன்றைய மாரி செல்வராஜ் என்ற படைப்பாளியின் அடித்தளத்தை இந்தக் கதைகளில் பார்க்க முடிகிறது. அம்பேத்கரைப் பொதுத்தலைவராக ஏற்க வேண்டிய முக்கியத்துவத்தையும் இவை உணர்த்துகின்றன.

திருநெல்வேலியின் இனிமையான முகத்துக்கு அப்பால், தாமிரபரணியைச் சுற்றி வாழும் மக்களின் கசப்பான வாழ்க்கையை இந்தக் கதைகள் காட்டுகின்றன. மாரி செல்வராஜ் அறிமுகப்படுத்தும் மனிதர்களின் வாழ்வு நிறைய வலிகளைக் கொண்டது. பெரும்பாலான கதைகள் மனதைத் தொந்தரவு செய்தாலும், எழுத்தின் வேகம் அனைத்தையும் ஒரே மூச்சில் படிக்க வைக்கிறது.

‘செண்பகவல்லி புராணம்’, ‘பால்யத்தின் நினைவு’ போன்ற கதைகள் தூக்கத்தைக் கலைக்கும் அளவுக்குப் பாதித்தன. மாஞ்சோலை படுகொலையை ‘தாமிரபரணியில் கொல்லப்படாதவர்கள்’ கண்முன் நிறுத்துகிறது. வெளிப்படையாகவும் மறைமுகமாகவும் அரசியல் பேசப்படுகிறது; சில கதைகளின் கிண்டலான முடிவுகள் நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் போலி மனிதர்களை அடையாளம் காட்டுகின்றன.

ஒரே ஊரும் ஒரே அனுபவமும் ஒவ்வொருவருக்கும் வேறுவிதமாகத் தெரிவதை அறிமுக உரையிலிருந்தே உணர முடிகிறது. இந்தத் தொகுப்பின் மனிதர்களைப் போன்றவர்களை நாமும் வாழ்க்கையில் எங்காவது சந்தித்திருப்போம். காதல், அவமானம், மரணம், குற்ற உணர்வு, அதிகாரத்தின் வன்முறை எனப் பல அனுபவங்களை மாரி செல்வராஜ் தன் தனித்துவமான நடையில் சொல்லியிருக்கிறார்.

எனக்குப் பால்யம் பிடிக்கும் என்பதாலோ என்னவோ, சிறுவயது மற்றும் விடலைப் பருவத்தைப் பற்றிய கதைகள் அனைத்தும் மிகவும் பிடித்தன. வசனங்களிலும் சம்பவங்களிலும் தெரியும் மாரி செல்வராஜின் தனித்துவம் ரசிக்க வைக்கிறது. பொறுமையாகப் படித்தால், இந்த 21 கதைகளில் ஏதாவது ஒன்று நம் சொந்தக் கதையைப் போலத் தோன்றலாம்.

தலைப்பைப் பார்த்ததும் தாமிரபரணியில் நடந்த படுகொலையைப் பற்றிய நூல் என்று நினைத்தேன். ‘பரியேறும் பெருமாள்’ படத்திலும் அதற்கான குறிப்புகள் இருந்ததால், அந்தச் சம்பவத்தை மாரி செல்வராஜ் வேறொரு கோணத்தில் காட்டுவார் என்ற எதிர்பார்ப்புடன் வாசிக்கத் தொடங்கினேன். ஆனால் இது அந்தச் சம்பவத்தை மட்டும் பேசவில்லை. அவரது பால்யம், அவரைச் சுற்றி வாழ்ந்த மக்கள், அவர்கள் கொடுத்த அனுபவங்கள் மற்றும் காயங்கள் அனைத்தும் வெளிப்படையான எழுத்தில் பதிவாகியுள்ளன.

அழகாகத் தோன்றும் கிராமங்களின் அசிங்கமான பக்கங்களையும் இந்தக் கதைகள் காட்டுகின்றன. பல பெண்கள் உடலாகவும் கற்பாகவும் மட்டுமே பார்க்கப்படுவது வேதனை அளித்தது; ஜோ மட்டும் தனித்துவமாகத் தெரிகிறாள். மாஞ்சோலை படுகொலையுடன், நாம் கேள்விப்படாத வேறு சமூகக் கொடுமைகளையும் தலைப்புக் கதை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவருகிறது. வாசித்த பிறகு தாமிரபரணியை முன்புபோல் பார்க்க முடியவில்லை.

இவை சிறுகதைகளாக இருந்தாலும், ஒரு டாக்குமென்டரி அல்லது குறும்படத்தைப் பார்த்த உணர்வைத் தருகின்றன. சம்பவங்களைக் கண்முன் நிறுத்தும் மாரி செல்வராஜின் வெளிப்படையான எழுத்தே அதற்குக் காரணம். சில கதைகள் கதறி அழ வைக்கின்றன; சில கதைகள் எதுவும் செய்ய முடியாத இயலாமையுடன் அமைதியாக உட்கார வைத்துவிடுகின்றன.

இந்த மனிதர்கள் நம்முடன் வாழ்பவர்கள்தான். அவர்களுக்கு ஏற்படும் அவமானம், ஏமாற்றம், இயலாமை அனைத்துக்கும் சக மனிதர்களே காரணமாக இருப்பது இன்னும் வலிக்கிறது. வேறு எந்தப் புத்தகமும் என்னை இந்த அளவுக்குப் பாதித்ததில்லை. இதைப் பற்றி மேலும் எழுதத் தோன்றவில்லை; வாசித்து உணர வேண்டிய புத்தகம் இது.