Reviews for தாமிரபரணியில் கொல்லப்படாதவர்கள்

இந்தத் தொகுப்பில் வரும் மனிதர்கள் நமக்கு அந்நியமானவர்கள் அல்ல. அவர்கள் வாழும் வாழ்க்கை, அவர்கள் சந்திக்கும் அவமானங்கள், அவர்களுக்கு நேரும் அநீதிகள் — இவை எல்லாம் இப்போதுகூட நம்மைச் சுற்றி, தமிழ்நாட்டில் அல்லது இந்தியாவின் ஏதோ ஒரு மூலையில், நடந்துகொண்டிருக்கக்கூடும். அதுதான் இந்தக் கதைகளை உறுத்தலாக மாற்றுகிறது.

இருபத்தொரு சிறுகதைகளின் தொகுப்பு. பெரும்பாலான கதைகள் வெறுமனே நகர்வதில்லை; உணர வைக்கின்றன, ஓங்கி அறைகின்றன. வாசித்து முடித்த பிறகும் மனதில் தங்கிவிடுகின்றன.

சிறப்பான புத்தகம். ரசித்து வாசித்தேன்.

இந்தத் தொகுப்பில் வரும் மனிதர்கள் நமக்கு அன்னியமானவர்கள் அல்ல — தினமும் நம் கண்முன் நடமாடுபவர்கள்தான். ஆனால் அவர்களை இதுவரை நாம் பார்த்திராத ஒரு கோணத்தில் இந்தக் கதைகள் நிறுத்திப் பார்க்கின்றன.

வழக்கமான கதைகளும் உண்டு, வழக்கத்துக்கு மாறான கதைகளும் உண்டு. இரண்டிலும் சமூக அநீதி என்பது மென்மையாகச் சொல்லப்படவில்லை; நேரடியாக, அறைந்தாற்போல் சொல்லப்படுகிறது. அந்தத் தெளிவுதான் இந்தப் புத்தகத்தின் பலம்.

ஒரு கதையைத் தொடங்கும்போது நாம் எடுத்துக்கொள்ளும் நிலைப்பாடு, அதே கதை முடியும்போது அப்படியே இருக்குமா? இந்தத் தொகுப்பு அந்தக் கேள்வியைத் திரும்பத் திரும்ப நம்மிடம் கேட்கிறது.

ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு புரிதலோடு ஆரம்பிக்கிறது; முடியும்போது அந்தப் புரிதல் தலைகீழாக மாறியிருக்கிறது. யார் சரி, யார் தவறு என்று அவசரமாக முடிவெடுக்கும் நம் பழக்கத்தை இந்தக் கதைகள் மெல்ல அசைத்துப் பார்க்கின்றன. வெறும் கதைகளாக நில்லாமல் வாழ்க்கைப் பாடமாக இவை நிற்பதற்குக் காரணம் இதுதான்.

சொற்களை மிச்சப்படுத்தி எழுதும் மொழி இது. கூச்சலோ, தேவையற்ற விளக்கமோ இல்லை; சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்லிவிட்டு அமைதியாக விலகிக்கொள்கிறது.

அந்த அமைதிதான் நம்மைத் தாக்குகிறது. ஒவ்வொரு கதையையும் படித்து முடிக்கும்போது, சொல்ல முடியாத ஒரு சோகம் நெஞ்சில் தொற்றிக்கொள்கிறது. புத்தகத்தை மூடிய பிறகும் அது கலையாமல் நிற்கிறது.

படித்து முடித்ததும் உடனே அடுத்த புத்தகத்தை எடுக்க மனம் வராது. ஒரு விதமான மௌனம் நம்மைச் சூழ்ந்துகொள்கிறது.

காரணம், இதில் இருப்பவை கற்பனையான துயரங்கள் அல்ல. நம் சமூகத்தில் நடந்தவை, இப்போதும் நடந்துகொண்டிருப்பவை — ஆனால் யாரும் வெளியே சொல்லாதவை. அவற்றின் மீது இந்தப் புத்தகம் வெளிச்சத்தைத் திருப்பிப் போடுகிறது. அந்த வெளிச்சத்தில் தெரிவதைப் பார்க்கச் சற்று தைரியம் வேண்டும்.

வெளிப்படையாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் — சிறுகதைத் தொகுப்பு என்ற பெயரில் வரும் ஒரு தொடர் அதிர்ச்சி இது.

பரியேறும் பெருமாள் நமக்குள் ஏற்படுத்திய அதே கனத்த உணர்வை, இதில் உள்ள ஒவ்வொரு கதையும் மீண்டும் கொண்டுவந்து நிறுத்துகிறது. ஒவ்வொன்றும் அதே வலியின் வேறு வேறு வடிவம் என்று சொல்லலாம். மிகவும் பிடித்த தொகுப்பு.

இந்தக் கதைகளில் வருபவர்கள் நம் ஊரில், நம் தெருவில் நாம் கடந்து போனவர்கள்தான். ஆனால் அவர்களுக்குள் இருந்த வாழ்வை இதுவரை நாம் எட்டிப் பார்த்ததில்லை.

அந்த வாழ்வைத்தான் இந்தச் சிறுகதைகள் திறந்து காட்டுகின்றன. ஒவ்வொன்றும் மனதைக் கசக்கிப் பிழிகிறது; மனித வாழ்வின் கசப்பான உண்மைகளை மறைக்காமல், குரல் தாழ்த்தாமல் உரக்கச் சொல்கிறது.

திருநெல்வேலி மண்ணும் அதைச் சுற்றியுள்ள வாழ்விடங்களும்தான் இந்தக் கதைகளின் நிலம். அந்த மண்ணின் வாசனையும், பேச்சு வழக்கும், மனிதர்களும் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் நிறைந்திருக்கிறார்கள்.

அந்தச் சூழலிலிருந்து எழும் சிறுகதைகள் ஒவ்வொன்றும் சுவாரஸ்யமாக நகர்கின்றன. இதில் காந்தியைக் கொல்லும் திட்டம் பற்றிய கதை தனித்து நிற்கிறது — தொகுப்பிலேயே மிகவும் பிடித்தது அதுதான். மற்ற கதைகளும் ஏறக்குறைய அதே தரத்தில் இருக்கின்றன.

படித்து முடித்ததும் மிஞ்சுவது ஒரே ஒரு எண்ணம்தான் — பலதரப்பட்ட மனிதர்களால் நிரம்பியதுதான் இந்த உலகம்.

மனிதர்களின் முகமூடிகளையும், அதற்குப் பின்னால் இருக்கும் உண்மையான முகங்களையும் அறிந்துகொள்வதுதான் வாழ்க்கை போலும். யாருடன் யாராக இருக்கிறோம், யாரைப் பற்றித் தெரிந்துகொண்டு விலகிக்கொள்கிறோம் — இதுவே வாழ்வாகிவிடுகிறது. அந்த உணர்வை மீதம் வைத்துச் செல்கிறது இந்தத் தொகுப்பு.

நேரடியாகச் சொல்கிறேன் — இது ஒரு நதியைப் பற்றிய புத்தகம் அல்ல; அந்த நதி மௌனமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த வாழ்க்கைகளைப் பற்றிய புத்தகம்.

நதி அழகானது, அமைதியானது, கனிவானது, புனிதமானது என்று சொல்லிவைத்திருக்கிறோம். ஆனால் இந்தத் தாமிரபரணி அப்படியல்ல. செவிட்டு நதியைப் போல, மலட்டு நதியைப் போல, ரத்தத்தையும் வெறியையும் ரகசியங்களையும் தனக்குள் ஒளித்துக்கொண்டு, கரைக்கு அப்பால் நடக்கும் வாழ்க்கையைப் பார்த்தும் பாராமலும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சொற்களின் கோர்வையில், அவன் சந்தித்த மனிதர்களும் அவர்களின் துயர் மிகுந்த வாழ்க்கையும் விரிகின்றன. அவனை அரட்டும் பால்யம், அவன் செல்ல விரும்பாத ரயில் பாதை, அவன் கேட்க விரும்பாத ஏசல்கள், ஒரே ஒரு முறையாவது பார்த்துவிட வேண்டும் என்று ஏங்க வைக்கும் தேவதை முகங்கள் — எல்லாம் ஒருசேர நம் கண்முன் நிறுத்தப்படுகின்றன. மேடையேறி இரட்டைத் தம்ளர் ஒழிப்பு பற்றி முழங்குபவர்களும், பீயைப் பீ என்று சொல்லத் தயங்கி மலம் என்று சொல்லும் மாமனிதர்களும் அப்பட்டமாக வந்து நிற்கிறார்கள்.

இது நாவலா, கதையா, சிறுகதையா, கட்டுரையா, காட்சியா — வாசிப்பவருக்கு ஏற்ப மாறுபடும். ஆனால் ஒன்று மட்டும் நிச்சயம்: கொல்லப்படாதவர்களைத் தெரிந்துகொள்வது, கொல்லப்பட்டவர்களைத் தெரிந்துகொள்வதற்குத்தான்.