Reviews for தாமிரபரணியில் கொல்லப்படாதவர்கள்

இவை பெயரளவில் சிறுகதைகள்; அவற்றின் ஆழம் அதிகம். நாம் கவனிக்கத் தவறிய மனிதர்களை மாரி செல்வராஜ் கண்டுகொண்டு கதைகளில் நடமாட விட்டிருக்கிறார். ஒவ்வொரு கதையும் சொல்ல முடியாத ஓர் உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. வாசிக்க வாசிக்கத் திணறச் செய்யும் இந்தக் கதைகளைக் கடந்து செல்வது எளிதல்ல.

மாரியின் எழுத்து எப்போதும் இளமையோடு பயணிக்கிறது. காதல், வலி, பரிவு, சாதியம், வன்மம் எனப் பலவற்றை இந்தத் தொகுப்பு பேசுகிறது. பசுவின் மீதான அன்பும், சாதியின் கொடூரமும், சக மனிதருக்கான பரிவும் கதைகளை அமைக்கின்றன. அவரது எழுத்து அவருடைய வாழ்வின் ஓர் அங்கமாகவே இருக்கிறது. அடுத்து அவரது கவிதைத் தொகுப்பை வாசிக்க விரும்புகிறேன்.

இவற்றை வெறும் சிறுகதைகள் என்று அழைப்பது சரியாகத் தோன்றவில்லை. சில பக்கங்களே இருந்தாலும் அவை ஆழமானவை. மனிதர்களின் கீழ்மையை வேர்வரை வெளிச்சமிட்டுக் காட்டும் எதார்த்தம் அச்சுறுத்துகிறது. பல கதைகள், புத்தகத்தை மூடி விளக்கை அணைத்த பிறகும் கண்களை மூட விடாமல் தவிக்கச் செய்தன. வேறொரு புத்தகத்தைத் தொடங்கும்போது இவற்றைக் கடந்து போய்விடுவோமோ என்ற வருத்தம் வருகிறது.