Reviews for மாதொருபாகன்

காளி, பொன்னாவின் பாத்திரப்படைப்பும் குழந்தைக்கான ஏக்கமும் மனதில் நிற்கின்றன. மலையாள மொழிபெயர்ப்பு சூழலையும் உணர்வுகளையும் சிறப்பாகக் கொண்டுவருகிறது. ஆனால் கதையை வளர்த்துவிட்டு முக்கியத் திருப்பத்தில் நிறுத்துவது, சிந்திக்க இடமளிக்கும் முடிவாக அல்லாமல் நிறைவின்மையாகத் தோன்றுகிறது. தலைப்பு எதிர்பார்க்க வைக்கும் ஆண்–பெண் இணைவு குறித்த விவாதமும் மிகக் குறைவு. எழுத்துச் சுதந்திரத்திற்கான ஆதரவு இருந்தாலும், நாவல் பெரும் ஏமாற்றத்தைத் தருகிறது.

குழந்தை பெற்றால்தான் வாழ்க்கை நிறைவடையுமா என்ற கேள்வியை இன்றும் பொருத்தமாக எழுப்பும், சிந்திக்க வைக்கும் கதை. ஆனால் மொழிபெயர்ப்பில் உணர்வுகளின் ஆழம் குறைந்து, வாசிப்பு வறட்சியாக இருக்கிறது. தமிழில் இதை வாசித்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும் என்ற எண்ணத்தைத் தருகிறது.

குழந்தையின்மையால் அவமானங்களைச் சந்திக்கும் காளி–பொன்னாவின் அன்பான உறவு சித்தரிக்கப்பட்ட விதம் பிடித்திருக்கிறது. குழந்தைகள்மீது இயல்பான பாசம் கொண்ட பொன்னா தாயாக ஏங்குகிறாள்; பிறரின் குத்தல் பேச்சுகளால் கசப்படைந்தாலும் தன் மனதை வெளிப்படையாகச் சொல்கிறாள். காளிக்கும் அதே ஏக்கம் இருந்தாலும், அவன் நிலைமையை ஓரளவு ஏற்றுக்கொண்டவனாகத் தெரிகிறான். இந்த வேறுபாடுகளை உணர்த்தும் கதை, இருவர்மீதும் பரிவை ஏற்படுத்துகிறது.

கதையின் மையக்கருத்தும் உச்சக்கட்டத்தை நோக்கி அது நகரும் விதமும் பிடித்திருக்கின்றன. ஆனால் முதல் முக்கால் பகுதியில் ஒரே மாதிரியான சம்பவங்கள் மீண்டும் மீண்டும் வருவதால் மேலோட்டமாகக் கடந்துவிடத் தோன்றுகிறது. மொழிபெயர்ப்பிலுள்ள சொற்றொடர்கள் வழக்கமான தமிழ்ப் பேச்சுகளை நினைவூட்டுகின்றன; தமிழிலேயே வாசித்திருக்கலாமே என்ற விருப்பத்தையும் தருகின்றன.

அன்போடு வாழும் காளி–பொன்னாவைக் குழந்தையில்லை என்பதற்காகச் சமூகம் நிம்மதியாக இருக்கவிடுவதில்லை. தம்பதியரின் வாழ்க்கை முடிவுகளில் உறவினர்கள் தலையிடும் அதிகாரம் எங்கிருந்து வருகிறது என்ற கோபத்தையும் கேள்வியையும் கதை எழுப்புகிறது. பிறர் பேச்சைப் பொருட்படுத்தாமல் வாழச் சொல்லும் சித்தப்பா ஆறுதலாக இருக்கிறார். பெருமாள்முருகனின் ஆழமான எழுத்தும் முடிவு தரும் வலியும் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. குழந்தையின்மை குறித்த இழிபேச்சு இன்றும் தொடர்வதால் கதை நெருக்கமாகிறது.

பழைய காலத்தில் நடந்தாலும், குழந்தையில்லாத தம்பதியர்மீது இன்றும் சுமத்தப்படும் அழுத்தங்களை உணர்த்தும் கதை. குறிப்பாகப் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் அவமானங்களையும் ஒதுக்கலையும் பெருமாள்முருகன் திறம்படச் சித்தரிக்கிறார். திருமணத்தையோ குழந்தைப்பேற்றையோ மறுப்பதல்ல நாவலின் நோக்கம்; அவற்றைக் கட்டாயமாக்கி மற்றவர்களைத் துன்புறுத்துவதைப் புரியவைப்பதே. கடுமையான சொற்களும் சமூக யதார்த்தத்தின் பகுதியாகத் தோன்றுகின்றன. பிறர் வாழ்க்கையை அணுகுவதில் நம் அனைவருக்கும் புரிதல் தரக்கூடிய நாவல்.

கதை மோசமில்லை; முடிவை அறியும் ஆர்வமும் இருக்கிறது. ஆனால் மொழிபெயர்ப்பில் வாசிக்கும்போது நடை மிகவும் பலவீனமாகவும் தொடர முடியாத அளவு சலிப்பாகவும் உள்ளது. பண்பாட்டுச் சடங்குகள், உணவு, உடை போன்றவற்றுக்குப் போதிய விளக்கமில்லாததால் புரிந்துகொள்வது கடினம். காலமாற்றங்களும் உறவுமுறைகளும் குழப்புகின்றன. எளிய நிகழ்வுத் தொகுப்பாகத் தோன்றும் எழுத்தில் கதையும் பாத்திரங்களும் வளரவில்லை; இந்தக் குறைகளுக்குக் காரணம் மொழிபெயர்ப்பாகவும் இருக்கலாம்.

குழந்தை வேண்டும் என்ற ஏக்கம் தம்பதியரை மட்டுமல்லாமல், நண்பர்கள், உறவினர்கள், சமூகத்தையும் எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதே கதையின் மையம். அந்த ஏக்கத்தைப் படிப்படியாகத் தீவிரப்படுத்தி உச்சத்துக்குக் கொண்டுசெல்லும் விதம் பிடித்திருக்கிறது. பாத்திரங்களின் அன்றாட வாழ்வையும் பழக்கங்களையும் சுற்றி உருவாகும் சூழலும் சிறப்பு. பெருமாள்முருகனின் பிற படைப்புகளையும் மொழிபெயர்ப்பில் வாசிக்க ஆர்வம் தருகிறது.

மணவாழ்வு, காதல், குடும்ப உறவுகள், பாலியல், விழுமியங்கள், சாதி, உள்ளூர் வாழ்க்கைமுறை ஆகியவற்றை நெருக்கமாகச் சித்தரிக்கும் நாவல்.

கொங்கு நாட்டுக் கிராம வாழ்வையும் குழந்தைக்காக ஏங்கும் காளி–பொன்னாவின் மனநிலையையும் நெருக்கமாகச் சித்தரிக்கிறது. முதல் பாதியின் அன்றாட விவரிப்புகள் சிலருக்கு மெதுவாகத் தோன்றலாம்; அவையே கதைக்குள் ஈர்க்கவும் செய்கின்றன. பொன்னாவின் சித்தரிப்பு நிறைவளிப்பதோடு, ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் வெவ்வேறு ஒழுக்க அளவுகோல்கள் ஏன் என்ற கேள்வியையும் எழுப்புகிறது. மரபுக்காகத் தனிமனிதர்கள் செய்யும் தியாகங்களைச் சிந்திக்க வைக்கும் நாவல்; முடிவு சில கேள்விகளைத் திறந்தே வைக்கிறது.