Reviews for மாதொருபாகன்

முதல் அத்தியாயத்திலிருந்தே காளியும் பொன்னாவும் ஈர்த்துவிடுகிறார்கள்; அடுத்து என்ன நடக்கும் என்பதை அறியாமல் வாசிப்பை நிறுத்த முடியவில்லை. முடிவு ஏற்படுத்தும் வலியால் நாவலைப் பற்றிய உணர்வுகளை உடனே தெளிவுபடுத்திக்கொள்வது கடினம். பொதுவாக ஆண்களுக்குரியவை எனக் கருதப்படும் பண்புகள் பொன்னாவிடமும் பெண்களுக்குரியவை எனக் கருதப்படுபவை காளியிடமும் வெளிப்படும் விதம் குறிப்பாகப் பிடித்திருக்கிறது.

வட்டாரச் சொற்களை அப்படியே பயன்படுத்தியிருப்பதால் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பிலும் உள்ளூர்த் தன்மை நிலைக்கிறது. குழந்தையில்லாத தம்பதியர் எதிர்கொள்ளும் கொடுமைகளும் கனமான உணர்வுகளும் நிறைந்திருந்தாலும் இறுதிவரை வாசிப்பில் பிடிப்பு குறையவில்லை. சுற்றியுள்ளவர்களின் கசப்பான பேச்சுக்கு அடிபணியாமல், ஒருவரையொருவர் குற்றம் சொல்லாமல் அன்பைப் பகிரும் பொன்னாவும் காளியும் ஈர்க்கிறார்கள். மனிதர்கள் அடிபணியும் சடங்குகளையும் பழக்கங்களையும் பற்றிச் சிந்திக்க வைக்கிறது.

ஒருவர்மீது ஒருவர் அன்பும் வாழ்வில் நிறைவும் கொண்ட காளி, பொன்னாவுக்குத் திருமணமாகிப் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாகியும் குழந்தையில்லை என்பதே குறை. காலம் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்படாவிட்டாலும் இந்தக் கதை இன்றைக்கும் பொருந்துகிறது. எழுத்து மிக அழகாக அமைந்துள்ளது. அந்த அழகை ஆங்கிலத்தில் தந்திருக்கும் அனிருத்தன் வாசுதேவனின் மொழிபெயர்ப்பும் பாராட்டுக்குரியது; தமிழில் மூலத்தை வாசிக்க வேண்டும் என்ற ஆவலை ஏற்படுத்துகிறது.

செறிவான கதையோட்டத்துடன் மனித உணர்வுகளின் எதிர்பாராத மாற்றங்களையும் அவற்றின் விளைவுகளையும் கவனமாகச் சித்தரிக்கிறது நாவல். பாத்திரங்கள் நேர்த்தியாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளன; அக்காலக் கொங்கு நாட்டுக் கிராம வாழ்க்கையும் தெளிவாகக் கண்முன் விரிகிறது. மொழிபெயர்ப்பு நன்றாக இருந்தாலும் சில நுணுக்கங்கள் விடுபட்டிருக்கலாம் என்ற உணர்வு மட்டும் உள்ளது; அது வாசிப்புச் சார்பாகவும் இருக்கக்கூடும்.

பொன்னா, காளி தம்பதியர் குழந்தையில்லாததால் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளைச் சொல்லும் மாதொருபாகன், வாசித்து முடித்த பிறகும் தாக்கத்தைத் தக்கவைக்கும் நாவல். குழந்தைக்காகக் குடும்பம் எடுக்கும் முடிவு காளியை ஆழமாகப் பாதிக்கிறது. அந்த மனவேதனையை வெளிப்படுத்தும் ஆசிரியரின் எழுத்து மிகவும் பிடித்திருக்கிறது.

சிறுகதையாக இருந்திருந்தால் ரசிக்க முடிந்திருக்கலாம்; நாவலாகக் கதை முன்னேறாமல் நீண்டுகொண்டே செல்கிறது. மொழிபெயர்ப்பில் எழுத்து நன்றாக இருந்தாலும் பாத்திரங்கள் வளரவில்லை, அவர்களுடன் உணர்வுபூர்வமான நெருக்கமும் ஏற்படவில்லை. இடங்கள், மனிதர்கள் பற்றிய பின்னணித் தகவல்களும் மையக்கருவுக்கு வலுச் சேர்க்கவில்லை. நம்பும்படியான சோகக் கதைதான்; ஆனால் இதைச் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் என்ன என்ற கேள்வியே மிஞ்சுகிறது.

காளி, பொன்னாவின் நெருக்கமான உறவில் ஏற்படும் விரிசல்களை நுட்பமாகச் சித்தரிக்கிறது நாவல். விரிவான விவரணைகள் கதை நிகழும் காலச்சூழலை நம்பகமாக உணர வைக்கின்றன.

குழந்தையில்லாத அன்பான தம்பதியரின் வாழ்வில் சமூகத்தின் அழுத்தம் ஏற்படுத்தும் பாதிப்பை அழகாகச் சொல்கிறது மாதொருபாகன். இல்லாத ஒன்றைச் சுட்டிக்காட்டியே மனிதர்களை எவ்வளவு நெருக்கடிக்கு உள்ளாக்க முடிகிறது என்பதை உணர்த்துகிறது. முன்பின்னாக நகரும் நிகழ்வுகள் பல இடங்களில் வாசிப்பு ஆர்வத்தைக் கூட்டுகின்றன. பதின்ம வயதுக் காதலைச் சில வரிகளிலேயே சுவையாக விவரிக்கும் விதமும் குறிப்பிடத்தக்கது.

காளி, பொன்னாவின் குழந்தை ஏக்கம் வாசகரையும் பற்றிக்கொள்கிறது. ஆனால் நாவல் அதோடு நின்றுவிடாமல் நம்பிக்கைகள், ஆண் பெண் உறவு, ஆன்மிகம், பாலியல் எனப் பல தளங்களில் விரிகிறது. பூவரச மரம், கால்நடைகள், பயணம், திருவிழா என அவர்களின் வாழ்விடங்களை நெருக்கமாக உணர முடிகிறது. எதிர்பார்க்க முடிந்தாலும் ஏற்க மனமில்லாத முடிவு பல சிந்தனைகளை எழுப்புகிறது. சடங்குகள் மனித வாழ்வை நிர்ணயிப்பதை வலுவாகக் காட்டும் படைப்பு.

அமைதியாகவும் நுட்பமாகவும் விரியும் இந்த நாவலில் பெரிய சம்பவங்கள் குறைவு. இருந்தாலும் காளி–பொன்னாவின் மணவாழ்வையும் குழந்தையின்மையையும் பற்றிய கேள்விகள் மெலிதான எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகின்றன. மதமும் பாலியலும் இணையும் விதம் சர்ச்சைக்கான காரணத்தைப் புரியவைக்கிறது. அதைவிட மனதில் நிற்பது திருச்செங்கோட்டின் கிராமச் சூழலையும் வேளாண் வாழ்க்கையையும் பெருமாள் முருகன் விவரிக்கும் அழகு.