Reviews for மாதொருபாகன்

குழந்தையில்லாத தம்பதியின் வேதனையையும் சமூகத்தின் கொடுமையையும் நேர்மையாகப் பதிவு செய்யும் இந்த நாவல், அதன்மீது குவிக்கப்பட்ட கண்டனங்களுக்குத் தகுதியானதல்ல. காளியின் சித்தப்பா நகைச்சுவையோடு சமூக எதிர்பார்ப்புகளையும் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறார். ஆனால் முடிவு திடீரெனவும் சற்றுத் திணிக்கப்பட்டதாகவும் தோன்றுகிறது. காளியின் கோபம் உணர்வுபூர்வமாகத் தாக்கவில்லை; உறவின் எதிர்காலம் குறித்த பல கேள்விகள் பதிலின்றி நிற்பது நிறைவைக் குறைக்கிறது.

பெருமாள் முருகனின் மொழிநடையே நாவலின் முக்கிய பலம். காளி, பொன்னாவின் குழந்தை ஏக்கத்தோடு அன்றாடக் கிராம வாழ்க்கையையும் இணைத்து, நுணுக்கமான உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துகிறார். கிராம வழக்கங்களும் சூழலும் உயிர்ப்புடன் அமைந்துள்ளன. குழந்தையின்மையால் ஏற்படும் சமூக அவமதிப்பைப் பேசும் இந்தக் கதை, அன்பு, ஏக்கம், இழப்பு பற்றிய விரிந்த அனுபவமாகிறது. சிந்திக்க வைக்கும், நினைவில் நிற்கும் வாசிப்பு.

குழந்தையின்மை குறித்த சமூக அழுத்தத்தை, சமூகம் தன் தொடர்ச்சியை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ளும் முயற்சியாக வாசிக்க இடமளிக்கிறது நாவல். தொடக்கத்தில் ஒரு நோக்கத்துடன் உருவான பழக்கங்கள் பின்னர் கேள்வியின்றிப் பின்பற்றப்படுவதையும் சிந்திக்க வைக்கிறது. காளி, பொன்னாவின் கதையில் இந்த முரண்கள் வெளிப்படுகின்றன. இறுதி அத்தியாயங்கள் பரபரப்பாக நகர்ந்து, சமூக வழக்கங்களையும் தனிமனித விருப்பங்களையும் புதிதாகப் பார்க்கத் தூண்டுகின்றன.

நமக்காக வாழ்வதா, பிறர் அபிப்பிராயத்துக்காக வாழ்வதா என்ற கேள்வியைக் காளி, பொன்னாவின் வாழ்க்கை எழுப்புகிறது. ஆனால் சிறுகதைக்குரிய விஷயத்தைத் தேவையின்றி நீட்டியிருப்பதால் நாவலுக்கான மனவெழுச்சி கிடைக்கவில்லை. பெருநோம்பியின் வரலாற்றுப் பின்னணி குறித்தும், தலித்துகளைத் தாழ்வாகக் காட்டுவதுபோல் தோன்றும் சில வரிகள் குறித்தும் கேள்விகள் மிஞ்சுகின்றன. சுமாரான படைப்புக்குச் சர்ச்சைகளே அதிக விளம்பரம் தந்திருக்கின்றன.

குழந்தையில்லாத தம்பதியைச் சுற்றத்தாரின் ஏச்சுகளும் எதிர்பார்ப்புகளும் எவ்வளவு தூரம் துரத்துகின்றன என்பதைத் தயக்கமின்றிப் பேசுகிறது நாவல். காளியும் பொன்னாவும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தாலும், குழந்தையே குடும்பத்தின் நிறைவு என்ற சமூக நம்பிக்கை அவர்களை அலைக்கழிக்கிறது. பிறர் பேச்சைப் புறக்கணிப்பது எளிதல்ல என்பதையும், தத்தெடுப்பில்கூட குறுக்கிடும் சாதிப் பற்றையும் மறைக்காமல் காட்டுகிறது. நுட்பமான ஒரு பிரச்சினையை நேரடியாக அணுகியிருக்கிறது.

குழந்தையில்லாத காளி, பொன்னாவின் அன்பையும் அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் அவமானங்களையும் மனதைத் தொடும்படி சொல்கிறது மாதொருபாகன். சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய கிராமத்தின் வாழ்வு கண்முன் விரிகிறது. பழக்கவழக்கங்களும் சடங்குகளும் நம்பிக்கைகளும் தம்பதியின் அன்றாடத்தை எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதை நுணுக்கமாகக் காட்டுகிறது. குழந்தைக்கான ஏக்கமும் ஊராரின் ஏச்சுகளும் அவர்களது உறவுக்குள் ஏற்படுத்தும் நெருக்கடியை உணரச் செய்யும் சிறந்த கதைசொல்லல்; பலவித உணர்வுகளைத் தரும் நல்ல வாசிப்பு.

குழந்தையில்லாத தம்பதியின் வேதனையைத் தத்ரூபமாகக் காட்டுகிறது மாதொருபாகன். காளி, பொன்னாவின் பேரன்பு, முத்துவுடனான நட்பு, சித்தப்பா பாத்திரம், தொண்டுப்பட்டிச் சூழல் ஆகியவற்றுக்காக ஒருமுறை வாசிக்கலாம். அதே நேரம், குறிப்பிட்ட ஊரையும் சமூகத்தையும் பெயரிட்டதைத் தவிர்த்திருக்கலாம்; கருத்துச் சுதந்திரம் பிறரைப் புண்படுத்தக் கூடாது என்ற எண்ணமும் எழுகிறது. ஆசிரியர் மன்னிப்புக் கேட்ட பிறகும் அவர்மீது தொந்தரவு தொடர்ந்தது வருத்தத்திற்குரியது.

கிராம வாழ்வும் தனியுரிமையற்ற சூழலும் உறவினர்களின் தலையீடும் மிகச் சிறப்பாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றன. ஆனால் காளி, பொன்னாவின் காதலில் உடலுறவைத் தாண்டிய ஆழம் போதவில்லை. தங்கள் சிக்கலைப் பற்றி மனம்விட்டுப் பேசவோ இணைந்து முடிவெடுக்கவோ முடியாதது, கதையை நகர்த்துவதற்கான ஆசிரியரின் ஏற்பாடாகவே தோன்றுகிறது. வர்ணனைகளில் சுற்றிவரும் கதை தெளிவான தீர்வை நோக்கிச் செல்லவில்லை; நிறைவற்ற முடிவும் சேர்ந்து மொத்த வாசிப்பை ஏமாற்றமாக்குகிறது.

வாசிக்க இனிய எழுத்தும் சமூக மரபுகளை எதிர்கொள்ளும் பார்வையும் இருந்தாலும், மொத்தத்தில் ரசிக்க முடியாத நாவல். பொன்னாவின் ஆசைகளையும் அன்றாட அவமானங்களையும் நுட்பமாகக் காட்டுகிறது; சாதிக்கும் குழந்தைப்பேற்றுக்கும் தரப்படும் முக்கியத்துவத்தைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. ஆனால் இறுதியில் காளியின் அணுகுமுறையும், குழந்தை பெற்றால்தான் தனக்கு மதிப்பு என்ற பொன்னாவின் எண்ணமும் கடும் எரிச்சலைத் தருகின்றன. சமூக அழுத்தத்தை வெளிப்படுத்தவே இவை அமைந்திருந்தாலும், முடிவு முந்தைய நல்ல அம்சங்களையும் ரசிக்கவிடவில்லை.

குழந்தையில்லாத காளி, பொன்னாவைச் சமூகம் வதைக்கும் விதம், காதல், திருமணம், காமம் பற்றிப் பல கேள்விகளை எழுப்புகிறது. ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் வெவ்வேறு ஒழுக்க அளவுகோல்களை வைத்திருக்கும் மனப்போக்கை நம்மிடமே அடையாளம் காணச் செய்கிறது. ஆனால் பாத்திரங்கள் ஒவ்வொன்றும் ஏதோவொரு கட்டத்தில் கசப்பையே தருகின்றன. கதைக்கான முடிவு இந்நூலில் சொல்லப்படவில்லை; இந்த மனிதர்களைத் தொடர்நாவல்களில் மீண்டும் சந்திக்கவும் விருப்பம் ஏற்படவில்லை.