Reviews for மாதொருபாகன்

தமிழின் மிகச் சிறந்த நாவல்களில் ஒன்றாகக் கருதத்தக்க, ஒரே மூச்சில் வாசிக்க வைக்கும் படைப்பு. குழந்தையில்லாத தம்பதியர் சமூகத்தில் சந்திக்கும் அவமதிப்புகளையும், சடங்குகளில் பங்கேற்க முடியாமல் ஒதுக்கப்படுவதையும் பேசுகிறது. அத்தகைய அனுபவங்கள் ஏற்படுத்தும் மனவேதனை கதையின் மையமாக இருக்கிறது.

காளி–பொன்னாவின் காதலுக்கு நடுவே குழந்தையின்மையைச் சுட்டிக்காட்டும் சமூகமும், ஒரு குழந்தை பிறந்தால் ஊரின் பேச்சு அடங்கிவிடும் என ஏங்கும் குடும்பங்களும் நிற்கின்றன. குழந்தைக்காக அவர்கள் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளும் சந்திக்கும் சிக்கல்களுமே கதையை நகர்த்துகின்றன. வாசித்து முடித்த பின்னும் உணர்ச்சிகளின் தாக்கமும் மனக்கனமும் நீடித்து, அர்த்தநாரி, ஆலவாயன் ஆகிய தொடர்ச்சிகளை வாசிக்கத் தூண்டும் நாவல்.

ஆரம்ப வாசிப்பிலேயே, காதல், குழந்தையின்மை, சாதி, சமூக அழுத்தம் ஆகியவற்றைப் பேசும் இந்தக் கதையில் மேலும் ஆராய வேண்டியவை நிறைய இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. பெருமாள் முருகன் இந்திய அளவில் மட்டுமல்லாமல் பரவலாகக் கவனிக்கப்பட வேண்டிய எழுத்தாளர். நாவலைச் சூழ்ந்த சர்ச்சை, கருத்துச் சுதந்திரம் குறித்துப் பேசுவதற்கும் முக்கியமான இடமளிக்கிறது.

குழந்தையின்மையைச் சுற்றிய சமூக எதிர்பார்ப்புகளுக்கு நடுவே காளியும் பொன்னாவும் ஒருவர்மீதான அன்பைப் பற்றிக்கொண்டு வாழ்கிறார்கள். அவர்களது வாழ்க்கையைப் பெருமாள் முருகன் காட்சிகளாகக் கண்முன் நிறுத்துகிறார்; மால்குடி டேஸ், பாவக் கதைகள் போன்ற படைப்புகளை நினைவூட்டும் எழுத்து. குழந்தைக்கான ஏக்கமும் சமூக அழுத்தமும் அந்த அன்பைச் சோதிக்கின்றன. இவர்களின் கதைக்கு வெவ்வேறு முடிவுகளுடன் இரண்டு தொடர்ச்சிகள் இருப்பதும் மனதை வருத்துகிறது.

ஒருவர்மீது ஒருவர் அன்புடன் வாழும் தம்பதியின் வாழ்க்கையில், குழந்தையின்மையைச் சுட்டிக்காட்டிச் சமூகம் தொடர்ந்து வலியை ஏற்படுத்துகிறது. அந்த வலியிலிருந்து மீள வழியாகத் தோன்றும் திருவிழா மரபே அவர்களது உறவைச் சோதிக்கிறது. எளிய, வலுவான சொல்லாடல் தம்பதியின் வாழ்க்கைக்குள் வாசகரை இழுத்துவிடுகிறது. கிராம வாழ்வோடு பின்னியுள்ள மூடநம்பிக்கைகள், பழக்கவழக்கங்கள், சாதியமைப்பு ஆகியவையும் நன்றாக வெளிப்படுகின்றன.

அன்பும் வசதியான பண்ணை வாழ்வும் இருந்தும், பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாகக் குழந்தையில்லாத காளி, பொன்னாவின் துயரத்துக்குள் நாவல் அழைத்துச் செல்கிறது. ஆங்கிலேயர் ஆட்சி பற்றிய கதைகள், இயற்கைக் காட்சிகள், ஊராருடனான சந்திப்புகள் எனச் சிறு நிகழ்வுகள் பின்னப்படுகின்றன. சாதி வேரூன்றிய கிராம வாழ்வின் சித்தரிப்பு சுவாரசியமானது. நாவலில் கனவுபோன்ற விசித்திரமான தன்மை நிலவுகிறது; வாசிப்பின் பெரும்பகுதியில் காரணம் பிடிபடாத அமைதியின்மையும் ஏற்படுகிறது.

அன்புக்குக் குறைவில்லாத காளி, பொன்னாவின் திருமண வாழ்வில், குழந்தையின்மை காரணமாகச் சமூக மரபுகளும் முன்முடிவுகளும் எப்படித் தலையிடுகின்றன என்பதை நாவல் ஆராய்கிறது. ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலச் சிற்றூரில் கதை நடந்தாலும், திருமணங்கள் மீது விழும் சமூக அழுத்தம் இன்றும் பொருந்துவதாக இருக்கிறது. வெவ்வேறு முடிவுகளை முன்வைக்கும் இரண்டு தொடர்நாவல்கள் இருப்பதும் அவற்றைப் படிக்கும் ஆர்வத்தைத் தூண்டுகிறது.

குழந்தை பெறுவது மட்டுமே தம்பதியின் வாழ்க்கை நோக்கம் என்பதுபோல் குடும்பமும் சமூகமும் கொடுக்கும் நெருக்கடியைத் தீவிரமாகச் சொல்லும் நாவல். தென்னிந்தியக் கிராமத்தின் வாழ்க்கை முறையும் பண்பாடும் கதையோடு வருகின்றன. மொழிபெயர்ப்பில் நடையின் இயல்பான ஓட்டமும் உள்ளூர் குறிப்புகளின் தாக்கமும் குறைந்திருக்கின்றன. அந்தக் குறையைத் தாண்டி, சமூக அழுத்தத்தால் ஆணும் பெண்ணும் படும் வேதனையைச் சொல்லும் மிக நல்ல வாசிப்பு.

குழந்தையில்லாத காளி, பொன்னாவின் வாழ்க்கையை ஊர்ப்பேச்சு தாங்க முடியாததாக மாற்றுகிறது. வழிபாடுகளும் பரிகாரங்களும் பலனளிக்காத நிலையில், அவர்களுக்கு முன்வைக்கப்படும் ஒரு யோசனை உறவில் நெருக்கடியை உருவாக்குகிறது. தமிழகக் கிராம வாழ்வையும் அதன் பண்பாட்டையும் அறிந்துகொள்ள நாவல் ஒரு வாய்ப்பளிக்கிறது. எனினும், மொழிபெயர்ப்பில் கதையின் நயமும் பண்பாட்டுக் கூறுகளும் கணிசமாகக் குறைந்துவிட்டதாகத் தோன்றுகிறது.

சர்ச்சைகளைத் தாண்டிப் பார்த்தால், இது மிக நன்றாக எழுதப்பட்ட கதை. குறைகள் இருந்தாலும் தடை செய்ய வேண்டிய நூல் அல்ல; இதில் பண்பாட்டை அவமதிக்கும் எதுவும் தெரியவில்லை. கதையின் மையத்திலுள்ள திருவிழா வழக்கம் வியப்பூட்டலாம், அதற்காகப் போராட்டம் தேவையில்லை. சமூகம் தன்னைப் பற்றிப் பார்க்க விரும்பாதவற்றை எழுத்தாளர் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார் என்பதே பொருத்தமாகத் தோன்றுகிறது.