Reviews for மாதொருபாகன்

மனித மனத்தின் நுணுக்கங்களைப் பெருமாள்முருகன் கூர்ந்து கவனித்து எழுதுகிறார்; பூனாச்சியைவிடவும் இந்த நாவல் சிறப்பாக இருக்கிறது. பொன்னாவின் மகிழ்ச்சியும் வலியும் நெருக்கமாக உணர முடிகின்றன. குழந்தையின்மையால் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் துயரத்தைச் சொல்லும் இத்தகைய கதைகளைப் புரிந்துகொள்ளாமல் எதிர்ப்பது வருத்தமளிக்கிறது. மனதைப் பாரமாக்கும் வாசிப்பு.

சமூகத்தையும் பண்பாட்டையும் உறவுகளையும் பேசும்போதும், அவற்றுக்குள் வாழும் சாதாரண மனிதர்களிடமிருந்து கவனத்தைத் திருப்பாதது பெருமாள்முருகனின் சிறப்பு. கதாபாத்திரங்களின் பார்வையிலேயே அவர்களின் உலகையும் நெருக்கடிகளையும் அறிகிறோம். சமூக விதிகளும் பிறரது தலையீடும் தனிவாழ்வை எவ்வளவு வலியுடன் கட்டுப்படுத்துகின்றன என்பதை நாவல் உணர்த்துகிறது. அன்பு மட்டும் போதாது எனச் சமூகம் தீர்மானிக்கும்போது, ஆழமான காதலைக்கூட காப்பது கடினமாகிவிடுகிறது.

ஆங்கிலத்தில் வாசிக்கும்போதும் தமிழ் வரிகள் காதில் ஒலிப்பது போன்ற அழகு இந்த மொழிபெயர்ப்பில் இருக்கிறது. பொன்னாவும் காளியும் தங்கள் உலகுக்குள் இழுத்துக்கொள்கிறார்கள். அவர்களின் அன்பே போதும் என நினைத்தாலும், சமூகத்தின் தொல்லை ஓய அவர்களுக்குக் குழந்தை பிறக்காதா என்ற ஏக்கம் உருவாகிறது. சமூக மனப்போக்கை மாற்றுவதைவிட அதுவே எளிதாகத் தோன்றுகிறது. முடிவு வேறுவிதமாக இருந்திருக்கலாம் என்ற வருத்தம் மிஞ்சுகிறது.

சில இடங்களில் கவிதையாகும் நடையும், காளி–பொன்னாவின் குழந்தையின்மைக்கு எதிராக நிலம் மற்றும் கால்நடைகளின் வளம் வைக்கப்படும் விதமும் ரசிக்கத்தக்கவை. ஆனால் கதை நீண்டுகொண்டே போவது வாசிப்பைச் சிரமமாக்குகிறது. முக்கிய நிகழ்வுக்குப் பிறகு அவர்களின் உறவு எப்படி மாறுகிறது என்பதை அறியும் எதிர்பார்ப்பை முடிவு நிறைவேற்றவில்லை. காளியின் எதிர்வினையும் ஏமாற்றமளிக்கிறது; மொத்தத்தில் பெரிதும் ஏமாற்றிய நாவல்.

காட்சிகள் கண்முன் விரியும் நடை, கிராமத்துப் பின்னணியில் அமைந்த தமிழ்த் திரைப்படத்தைப் பார்ப்பது போன்ற உணர்வைத் தருகிறது. வித்தியாசமாகவும் சுவாரசியமாகவும் இருக்கும் நாவல், நீதிபோதனை செய்யாமல் துணிச்சலாகக் கதையைச் சொல்வது பிடித்திருக்கிறது. ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் சில நுட்பங்கள் விடுபட்டிருக்கலாம் என்பதால், முழு அனுபவத்திற்காகத் தமிழில் மீண்டும் வாசிக்கத் தோன்றுகிறது.

கிராமத்துத் தமிழகத்தின் வாழ்க்கை நன்றாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. உறுதியான பொன்னா, அக்கறையுள்ள காளி, கவலைப்படும் உறவினர்கள், போலித்தனம் கொண்ட அண்டை வீட்டார் எனப் பாத்திரங்கள் தெளிவாக உருவாகியுள்ளன; நல்லய்யனும் கவனத்தைப் பெறுகிறார். சில இடங்களில் மொழி உவப்பாக இல்லை. அதே நேரத்தில், அந்தச் சூழலையும் அன்றாட வாழ்வையும் ஒளிவுமறைவின்றிக் காட்ட அத்தகைய சொற்கள் தேவைப்பட்டிருக்கலாம்.

காளி–பொன்னாவின் உறவில் நிறைந்திருக்கும் தீவிரமான காதலே நாவலின் மைய ஈர்ப்பு. அவர்களது அன்பையும், குழந்தை இல்லாததால் ஏற்படும் விரக்தியையும் நன்றாக உணர முடிகிறது. இந்த நூலைச் சுற்றிய சர்ச்சை, புத்தகங்களுக்குத் தடை விதிப்பதையும் தணிக்கையையும் ஏற்க முடியாது என்ற எண்ணத்தை வலுப்படுத்துகிறது. இதன் வாசிப்பு எதிர்ப்பையும் சுதந்திரத்தையும் உணர்த்துகிறது.

நீண்ட திருமண வாழ்வுக்குப் பிறகும் அன்புடன் இருக்கும் குழந்தையற்ற தம்பதியின் நிலை மனதைத் தொடுகிறது. அவர்களை ஊரார் துன்புறுத்துவது கோபத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது. ஆனால் சில பாத்திரச் சித்தரிப்புகள் ஓரளவு சிறப்பாக இருந்தாலும், கதையும் சொல்லும் விதமும் சாதாரணமாகவே உள்ளன. குறிப்பாக முடிவு கடும் ஏமாற்றத்தைத் தருகிறது. நாவலைச் சுற்றிய சர்ச்சைக்கான காரணத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடிந்தாலும், படைப்பாக அது பெரிதாகக் கவரவில்லை.

பெருமாள்முருகனின் தமிழ் நடை தடையின்றி ஓடி வாசிப்பில் ஈர்ப்பை ஏற்படுத்துகிறது. துயரத்துடன் சிறிது நகைச்சுவையும் கலந்து, நட்பு, காதல், தாம்பத்திய நெருக்கம் ஆகியவை அழகாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றன. தம்பதியின் உணர்வுகள் பாசாங்கின்றி வெளிப்படுகின்றன; குறிப்பாகப் பொன்னாவின் பாத்திரம் நினைவில் நிற்கிறது. திருச்செங்கோட்டையும் அதன் மக்களையும் கவனமாகப் பதிவு செய்துள்ள இந்த நாவல் தமிழ் வாசகர்கள் படிக்க வேண்டிய ஒன்று.

திருமணமாகிப் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாகியும் குழந்தை இல்லாத தம்பதியைச் சூழ்நிலைகள் எப்படிப் பாதிக்கின்றன என்பதை இயல்பாகச் சொல்கிறது நாவல். காளிக்கும் பொன்னாவுக்கும் இடையிலான அன்புதான் இதில் குறிப்பாக மனதைக் கவர்கிறது.