Reviews for மாதொருபாகன்

ஆர்வமூட்டும் பல விவாதங்களைத் தொடங்கினாலும், அவற்றை நாவல் ஆழமாக எடுத்துச் செல்லவில்லை. திருவிழாவில் கதை உச்சத்தை அடைவதைவிட, தொடக்கத்தில் வரும் தெய்வம் பற்றிய விவாதமே அதிகம் ஈர்க்கிறது. மொழிபெயர்ப்பில் தமிழ்ச் சொற்களைத் தந்து உடனே அவற்றின் பொருளையும் விளக்கும் முறை, குறிப்பாக அந்தச் சொற்கள் தெரிந்திருக்கும்போது, வாசிப்பின் ஓட்டத்தைத் தடுக்கிறது.

குழந்தையில்லாத தம்பதியின் வாழ்க்கையில் மற்றவர்களின் கருத்துகளும் அனுதாபமும் எவ்வளவு இடம் பிடிக்கின்றன என்பதை நாவல் வெளிக்கொணர்கிறது. குழந்தை வேண்டும் என்ற ஏக்கம் அவர்களை எந்த எல்லைக்கும் செல்லத் தூண்டக்கூடும் என்பதும் நம்பும்படியாக உள்ளது. நிஜ வாழ்க்கையில் நடக்கும் இத்தகைய அனுபவங்களை ஆராய்ந்து எழுதியிருப்பது பாராட்டத்தக்கது. சிறப்பான படைப்பு.

குழந்தையில்லாத கிராமத்துத் தம்பதியின் ஏக்கத்தையும், குழந்தை பெற்றே ஆக வேண்டும் என்று ஊர் கொடுக்கும் அழுத்தத்தையும் நாவல் சித்தரிக்கிறது. இரு மையப் பாத்திரங்களும் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. மனிதர்களின் மனச்சிக்கல்களை வெளிப்படுத்துவதில் பெருமாள் முருகனின் திறமை தெரிகிறது. நூலில் வரும் பண்பாட்டு விவரங்களின் துல்லியத்தை உறுதிப்படுத்த முடியாவிட்டாலும், பாத்திரங்களின் உணர்வுகள் ஈர்க்கின்றன.

கதைக்குள் உடனே இழுத்துக்கொள்ளும் பெருமாள் முருகனின் எழுத்து, பொன்னாவின் வலியையும் காளியின் கவலையையும் நெருக்கமாக உணர வைக்கிறது. எழுத விரும்புபவர்களுக்குப் பொறாமை தரும் நடை. குழந்தை பெறுவதுதான் வாழ்க்கையா, இவர்களின் இடத்தில் இருந்தால் என்ன செய்வோம் என்ற கேள்விகளை எழுப்புவதில் நாவல் வெற்றி பெறுகிறது. அவசியம் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

மண்ணின் தன்மையையும் சூழலையும் சிறப்பாக உருவாக்கி, கதைக்குள் உடனே இழுத்துக்கொள்கிறது இந்த வித்தியாசமான நாவல். ஆனால் சில இடங்களில் கதை முன்னும் பின்னுமாக நகர்வது சரியாக அமையவில்லை. எது சரி, எது தவறு, யார் சரி, யார் தவறு என்ற கேள்விகளை முடிவில் எழுப்புகிறது; எளிதாக யாரையும் சரியானவர் அல்லது தவறானவர் என்று பிரித்துவிட முடியவில்லை.

இந்தியக் கிராமச் சமூகத்தில் மதம், பழமைவாதம், சாதி ஆகியவை பின்னிப் பிணைந்திருப்பதைப் பிடிப்புடன் பேசும் நாவல். ஷியாம் பெனகலின் ‘அங்குர்’ திரைப்படத்தை நினைவூட்டுகிறது. கிராமியப் பண்பாட்டின் தன்மை மங்காமல், எளிதில் அணுகக்கூடிய மொழியில் அமைந்துள்ள மொழிபெயர்ப்பு தனிப் பாராட்டுக்குரியது. ஓய்வான ஒரு பிற்பகலில் வாசிக்க ஏற்ற நூல்.

ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத் திருச்செங்கோட்டை மையமாகக் கொண்ட இந்த நாவல், அன்பான தம்பதியின் வாழ்க்கையில் சமூகத்தின் பழிச்சொல் ஏற்படுத்தும் வேதனையை மனதைத் தொடும்படி சொல்கிறது. கதாபாத்திரங்கள் நிஜ மனிதர்களைப் போல உயிர்ப்புடன் இருக்கின்றன. கடுமையான மரபுகளும் சடங்குகளும் எதிர்பார்ப்புகளும் நிறைந்த சமூகத்தைச் சிறப்பாகச் சித்தரிக்கிறது. எளிய கதைதான்; ஆனால் நெருக்கமாக உணரச் செய்து நெகிழ வைக்கிறது.

நேர்த்தியான மொழியும் சுவாரசியமான கதைசொல்லும் உத்திகளும் வாசிப்பின் வேகத்தைத் தக்கவைக்கின்றன. நுட்பமாகப் பின்னப்பட்டிருந்தாலும் கதையின் ஓட்டம் இயல்பாக இருக்கிறது. அந்தப் பகுதியின் பண்பாடு, மக்களின் உணர்வுகள், குழந்தைப்பேறு குறித்தும் சொத்து குறித்தும் அவர்களிடம் நிலவும் எண்ணங்கள் ஆகியவற்றைப் பெருமாள் முருகன் வலுவாக வெளிப்படுத்துகிறார். ஒரே மூச்சில் வாசிக்கத் தூண்டும் நாவல்.

கடந்த கால வாழ்க்கையைச் சுவை குறையாமல் கண்முன் கொண்டுவருகிறது பெருமாள் முருகனின் எழுத்து. ‘சாமி பிள்ளை’ என்ற வழக்கத்தை இன்றைய தலைமுறைக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறது. நல்லுபையன் சித்தப்பா போன்ற ஒருவர் ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் இருந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றுகிறது. முடிவு ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது; வாசித்து முடித்த பிறகும் காளியின் நினைவு நீங்குவதில்லை.

குழந்தையில்லாத தம்பதியின் துயரம் மனதைத் தொடும்படி சொல்லப்பட்டுள்ளது. குழந்தைக்காக அவர்கள் எதையும் செய்யத் தயாராக இருக்க, உறவினர்களும் அவர்களை வற்புறுத்துவதில் எல்லை பார்ப்பதில்லை. அன்பும் ஏமாற்றுதலும் தவிப்பும் கலந்த கதை இது. இருப்பினும், மொழிபெயர்ப்பு சற்றுத் தடுமாறுகிறது; அத்தியாயங்களுக்கும் பக்கங்களுக்கும் இடையே எண்ணங்கள் தாவுவது வாசிப்பைச் சீராகச் செல்லவிடவில்லை.