Reviews for மாதொருபாகன்

எழுத்துநடை நன்றாக இருக்கிறது. பேசப்படும் கருத்துகள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்துக்கும் மக்களுக்கும் பொருந்தக்கூடியவை என்றாலும், அவற்றுடன் நெருக்கம் ஏற்படவில்லை. முடிவில் நிறைவின்மை தெரிகிறது. பலவற்றை வாசகரின் முடிவுக்கே விட்டுவிடாமல், ஆசிரியர் இன்னும் தெளிவான நிலைப்பாட்டை எடுத்திருந்தால் நாவல் சிறப்பாக இருந்திருக்கும்.

மனதைத் தொடும் கதை என்றாலும், பாத்திரங்கள் கடைப்பிடிக்கும் சடங்குகளை மானுடவியல் நோக்கில் விளக்குவதற்காக அடிக்கடி விலகிச் செல்கிறது. இந்த இடையீடுகள் நாவலை முழுமையாக ரசிக்கத் தடையாக இருக்கின்றன. ஆனாலும் பெருமாள் முருகன் சொல்ல முயலும் கதையின் உருக்கம் குறைந்துவிடவில்லை. வாசிக்கவே கூடாது என்று சிலர் எதிர்த்த நூல் இது என்பதும் நினைவில் நிற்கிறது.

நவீன உலகின் வருகைக்கு முந்தைய ஒரு நிலப்பரப்பின் எளிய மனிதர்களை இந்தப் புனைவு மீட்டுருவாக்குகிறது. உழைப்பு, அன்பு, ஏமாற்றம் ஆகியவற்றோடு அவர்கள் வாழ்க்கையை நடத்துகிறார்கள். கடுமையான எதிர்பார்ப்புகளும் பழமைவாதமும் கொண்ட சமூகத்தில் ஆண்களும் பெண்களும் எதிர்கொள்ளும் துயரங்களை ஆசிரியர் ஆழ்ந்த பரிவுடன் சித்தரிக்கிறார்.

மொழியைக் கையாளும் திறனால் பொன்னாவின் மனநிலையிலிருந்து விலகி நிற்க முடியாதபடி ஆசிரியர் கதையைச் சொல்கிறார். சாதிய நம்பிக்கைகளின் நுணுக்கங்கள் வெளிப்படையாகச் சொல்லப்படாத இடங்களிலும் உணர முடிகிறது. சிறிய விவரங்களுக்கும் கவனம் தரும் இந்தக் கதைசொல்லல் மதிப்புக்குரியது. சமூக முரண்பாடுகளைப் பற்றி வாசிக்க விரும்புவோர் படிக்க வேண்டிய நாவல்.

அன்பால் இணைந்த காளியும் பொன்னாவும் சமூக எதிர்பார்ப்புகளால் சிதைவதை நாவல் மனதைத் தொடும்படி சித்தரிக்கிறது. குழந்தைக்கான அவர்களின் ஏக்கத்தில் மென்மையான அன்போடு அவமானமும் ஊர்ப்பேச்சின் வலியும் கலந்திருக்கின்றன. மண்ணோடு இணைந்த எளிய கதைசொல்லல், மரபுகள் தம்பதியின் நெருக்கத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் எவ்வாறு ஒடுக்குகின்றன என்பதை உணர்த்துகிறது. அழகும் வேதனையும் சேர்ந்திருப்பது இந்தப் படைப்பின் சிறப்பு.

கதை மிகவும் ஈர்க்கிறது; அதன் இரு தொடர்ச்சிகளையும் ஆசிரியரின் பிற நூல்களையும் வாசிக்கும் ஆர்வத்தைத் தருகிறது. ஆனால் மொழிபெயர்ப்பில் சில நுட்பங்கள் விடுபட்டதாகத் தோன்றுகிறது. பின்னணி விளக்கங்களும் சொற்பொருள் பட்டியலும் இருந்திருந்தால் உதவியிருக்கும். பல எழுத்துப் பிழைகள் இருப்பது செம்மையாக்கத்தில் போதிய கவனம் செலுத்தப்படாததைக் காட்டுகிறது. இக்குறைகளைத் தாண்டியும் ரசிக்கத்தக்க கதை.

எழுத்தும் காட்சிகளை அமைக்கும் விதமும் சிறப்பாக உள்ளன. குழந்தைப்பேறு, துணைக்கு உண்மையாக இருத்தல் ஆகியவற்றைச் சுற்றிய அனுபவங்கள் தமிழ்ச் சமூகத்தில் எவ்வாறு உணரப்படுகின்றன என்பதை நாவல் உயிரோட்டமாகக் காட்டுகிறது. அந்த நிஜத்தன்மையே வாசிப்பை மனதுக்கு நெருக்கடியானதாகவும் ஆக்குகிறது. இவற்றைச் சித்தரித்த விதம் பாராட்டத்தக்கது என்றாலும், முடிவு எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றவில்லை.

குழந்தையில்லாத தம்பதியின் வேதனையையும் மற்றவர்களைப் போல வாழ அவர்கள் தேடும் வழிகளையும் நாவல் மனதைத் தொடும்படி சொல்கிறது. முடிவில் வரும் தேர்வு பண்பாட்டு நோக்கில் தவறாகத் தோன்றினாலும், அதற்குத் தள்ளப்படும் பாத்திரங்களின் நிலையைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. குழந்தையின்மை பாவமல்ல; சமூகத்துக்காகவே வாழ வேண்டும் என்ற அழுத்தமும் மாற வேண்டும்.

தமிழர் பண்பாட்டையும் பழக்கவழக்கங்களையும் இந்த நாவல் சரியாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தவில்லை. குறிப்பாகக் கொங்கு மரபுகளையும் பிறரின் நம்பிக்கைகளையும் ஆசிரியர் வெறுப்புடனும் பாரபட்சத்துடனும் அணுகுவதாகத் தோன்றுகிறது. கதையும் எழுத்தும் கடும் ஏமாற்றம் அளிக்கின்றன; இதற்குக் கிடைத்த விருதுகளும் வியப்பையே ஏற்படுத்துகின்றன.

ஆழமாக நேசிக்கும் தம்பதியைச் சமூக மரபுகள் கடுமையாகச் சோதிக்கும் எளிய கதை. துணைப் பாத்திரங்கள் நன்றாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. எளிமையான எழுத்து, தம்பதியின் காதலையும் காமத்தையும் விவரிக்கும்போது கவித்துவம் பெறுகிறது. இன்னும் பல சம்பவங்களுடன் செறிவான கதையாக இருக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பால் சிறிய ஏமாற்றம் ஏற்படுகிறது. இருந்தாலும், ஓய்வு நேரத்தில் வாசிக்க ஏற்ற நல்ல நூல்.