Reviews for மாதொருபாகன்

பொன்னாவின் மீது அன்பை ஏற்படுத்தும் கதை, முடிவில் காளிக்காக வருந்த வைக்கிறது. அவன் பலவற்றை விட்டுக்கொடுப்பதில் அவள் மீதான அளவற்ற காதலுடன், அவள் தனித்துவிடக்கூடாது என்ற அச்சமும் தெரிகிறது. இத்தனை அன்பு இருந்தும் பொன்னா ஏன் அவ்வாறு தேர்ந்தெடுத்தாள் என்ற கேள்வி எழுகிறது. காளியின் நிலை மிகுந்த சோகத்தைத் தருகிறது.

மொழிபெயர்ப்பு முழுமையான வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தரவில்லையோ என்ற சந்தேகத்தால் தமிழ் மூலத்தை வாசித்துப் பார்க்கத் தோன்றுகிறது. பூனாச்சியின் மொழிபெயர்ப்பு கண்ணீர் வரவழைக்கும் அளவுக்கு நெகிழ்வித்தது. ஆனால் மாதொருபாகனின் கதாபாத்திரங்கள் மீது இரக்கத்தைவிட எரிச்சலை ஒட்டிய உணர்வே ஏற்படுகிறது.

வகுப்பறையிலோ குழு விவாதத்திலோ வாசித்து ஆராய ஏற்ற நூல். தனியாக வாசிக்கும்போது கடந்து செல்வது சிரமமாக இருக்கிறது. தென்னிந்தியப் பண்பாட்டையும் அன்றாட வாழ்வையும் சிறிது அறிந்துகொள்ள உதவுவது பிடித்திருக்கிறது. குழந்தைகள் இல்லாததற்காக மனிதர்கள் ஒதுக்கப்படும் விதம் குறித்துச் சிந்திக்க வைக்கிறது.

குழந்தையில்லாதவர்களின் நிலையையும் சமூகம் அவர்களை நடத்தும் விதத்தையும் நாவல் எடுத்துரைக்கிறது. பொன்னாவின் முடிவில் உடன்பாடு இல்லை; அனுதாபம் காளியின் பக்கமே இருக்கிறது. ஆனாலும் பொன்னாவின் வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்கும் உரிமை அவளுடையது. அவளைக் குறைசொல்பவர்கள், குழந்தையில்லாதவர்களிடம் சிகிச்சை பற்றித் துருவிக் கேட்பதையும் நிறுத்த வேண்டும். மனிதர்களை அவர்கள் இருப்பதுபோல ஏற்றுக்கொள்வது அவசியம்.

உள்ளடக்கம் சர்ச்சைக்குள்ளானாலும், நாவல் எழுதப்பட்ட விதம் சிறப்பாக இருக்கிறது. விரிவான சித்தரிப்புகள் கதாபாத்திரங்களுக்கு உயிரூட்டி, அவர்களோடு ஒன்றச் செய்கின்றன. அவர்களின் வலி வாசகருக்கும் வந்து சேருகிறது. இலக்கியத்தில் ஆர்வமுள்ளவர்கள் வாசிக்கப் பரிந்துரைக்கத்தக்க நாவல்.

வாசித்து முடித்த பிறகும் மனதை விட்டு அகலாத தாக்கத்தைத் தருகிறது. குழந்தையில்லாதவர்களின் வலியைத் தெளிவாக உணர்த்துகிறது நாவல். குழந்தை இல்லாத நிலையிலும் காளிக்கும் பொன்னாவுக்கும் இடையிலான அளவற்ற காதல் மனதில் நிற்கிறது. அந்த இருவரின் வழியாகக் குழந்தையின்மையின் வேதனையை நெருக்கமாக உணர முடிகிறது.

சுமாரான வாசிப்புதான்; படித்ததற்காக வருந்தும் அளவுக்கு இல்லை. பாத்திரங்களின் உணர்வுகள் முழுமையாக வந்து சேராததற்கு மொழிபெயர்ப்பும் காரணமாக இருக்கலாம்; தமிழில் அவை நன்றாக வெளிப்படக்கூடும். தொன்மங்களும் மாய யதார்த்தத்தை ஒத்த கற்பனையும் இன்னும் இருக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பு நிறைவேறவில்லை. சினுவா அச்செபேயின் திங்ஸ் ஃபால் அபார்ட் நாவலையும் இது நினைவூட்டுகிறது.

நாவலுக்குக் கிடைத்த பரவலான பாராட்டுகளுக்கு ஏற்ப வாசிப்பு அமையவில்லை. குடும்பமும் சமூகமும் சந்திக்கும் இடத்தில் மதமும் மூடநம்பிக்கையும் ஏற்படுத்தும் கொடுமைகளைச் சொல்லும் எழுத்தில் எதிர்பார்த்த வலிமை இல்லை. இது மொழிபெயர்ப்பின் குறையாகவும் இருக்கலாம்; தமிழில் வாசித்தால் வேறுபடக்கூடும். இருந்தாலும் கதையின் தொடர்ச்சியை அறிய அடுத்த நூலை வாசிக்கும் ஆர்வம் இருக்கிறது.

கிராமத்து வழக்கங்களையும் தேர்த்திருவிழாவின் பண்பாட்டுப் பின்னணியையும் காட்டிய விதம் பிடித்திருக்கிறது. ஆனால் முடிவு ஏமாற்றமளிக்கிறது; கதையை அந்தரத்தில் விட்டுவிட்ட உணர்வே மிஞ்சுகிறது. வாசகரின் கற்பனைக்கு இடமளிப்பது நோக்கமாக இருக்கலாம். சில நூல்களில் அது பொருந்தினாலும், இந்த நாவலில் நிறைவைத் தரவில்லை.

குழந்தைப்பேறு இல்லாத தம்பதியின் ஒரே பிரச்சினையை மையமாக வைத்து முழு நாவலையும் கொண்டு சென்றிருக்கிறார் பெருமாள் முருகன். முடிவு முதலில் ஏமாற்றமளித்தாலும், வாசித்து முடித்த பிறகும் கதையைப் பற்றி யோசிக்க வைக்கிறது. மனதில் நீடிக்கும் அந்தத் தாக்கமே நாவலின் மீதான மதிப்பைச் சற்றுக் கூட்டுகிறது.