Reviews for மாதொருபாகன்

பாலினம், பாலியல் சார்ந்த சிக்கல்களை நுண்ணுணர்வுடன் அணுகும் சிறந்த நாவல். சுருக்கமான மொழியில் வட்டாரத் தன்மை குறையவில்லை; இடையிடையே கவித்துவமும் இருக்கிறது. பல அடுக்குச் சிக்கல்களை ஆசிரியர் நேர்த்தியாகக் கையாள்வதால், வாசித்து முடித்தும் மனதை விட்டு அகலாத படைப்பாகிறது. நிச்சயம் வாசிக்கப் பரிந்துரைக்கலாம்.

அருமையான வாசிப்பு. நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு தமிழில் வாசிக்கும்போது தொடக்கத்தில் சற்றுச் சிரமம் இருந்தாலும், சில பக்கங்களிலேயே எளிதாகச் செல்லத் தொடங்குகிறது. முன்பு வாசித்தவற்றிலிருந்து மாறுபட்ட எழுத்துநடை கவனத்தை ஈர்க்கிறது.

நாவல் சொல்லும் உண்மையும், அதைச் சிறப்பாகக் கடத்தும் மொழிபெயர்ப்பும் பாராட்டுக்குரியவை. வலியை உணர்த்தும் எழுத்து ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. கதையின் துயரம் வாசிக்க வாசிக்க வலுத்து அதிர்ச்சியளிக்கிறது; வாசித்து முடித்த பின்னும் அந்த வேதனை நீங்குவதில்லை.

குழந்தை பெற முடியாமல் தவிக்கும் தம்பதியின் நிலையை நல்ல கதைசொல்லலுடன் வெளிப்படுத்துகிறது. நவீன காலத்துக்கு முந்தைய தென்னிந்தியச் சமூகத்தையும் பண்பாட்டையும் சிறப்பாகச் சித்தரிக்கிறது. ஆனால் முடிவு நிறைவளிக்கவில்லை; கதை முடிவடையாமல் தொங்குவதுபோன்ற உணர்வைத் தருகிறது.

வாசிப்பு மெதுவாகவே நகர்கிறது. குழந்தை பெறாததற்காக ஒரு பெண்ணைச் சமூகம் துன்புறுத்துவதையும், அது தம்பதியின் அன்பைப் பாதிப்பதையும் நாவல் காட்டுகிறது. சமூக அழுத்தம், களங்கம் சுமத்துதல், நிபந்தனையற்ற அன்பு, பொறாமை ஆகியவற்றைப் பலரது பார்வையிலும் சொல்லும் விதம், கணவன் மனைவி இருவர் மீதும் பரிவை ஏற்படுத்துகிறது.

தமிழ் இலக்கியத்தை வாசிக்கத் தொடங்குவதற்கு இது பொருத்தமான தேர்வாக அமையவில்லை. முக்கியக் கதாபாத்திரங்களைவிட்டு விலகிச் செல்லும் பல பின்னோக்குக் காட்சிகள் கதையை நகர்த்த உதவாதவையாகத் தோன்றுகின்றன. முடிவும் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அதே நேரம், எழுத்தாளர் சொல்ல நினைத்ததைப் புரிந்துகொள்ள இன்னும் தயாராக இல்லாததும் இந்த வாசிப்பு அனுபவத்துக்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.

குழந்தையின்மையால் குடும்பமும் சமூகமும் ஒதுக்கும் ஒரு தம்பதியின் ஆழமான அன்பைச் சொல்கிறது. குழந்தை வேண்டும் என்ற விருப்பத்துக்கும், சமூக வழக்கத்துக்காகக் குழந்தை பெற்றாக வேண்டும் என்ற கட்டாயத்துக்கும் உள்ள எல்லையை நாவல் தொடர்ந்து கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. நிஜம், நினைவுகள், கனவுபோன்ற எண்ணங்கள் என மாறும் எழுத்து சுவாரசியமானது. நடை சற்றுத் திடுக்கிடும் விதமாக மாறுவது அவ்வளவாகப் பிடிக்காவிட்டாலும், பூனாச்சியைப் போல இங்கு அது அதிகம் உறுத்தவில்லை. தொடரின் மற்ற இரு நூல்களையும் வாசிக்கத் தூண்டுகிறது.

பெருமாள் முருகனின் எழுத்தாற்றல் மீது மதிப்பு இருந்தாலும், இந்த நாவல் முழுமையாகக் கவரவில்லை. பல இடங்களில் எழுத்தின் ஓட்டம் தடைபடுகிறது; சில பகுதிகள் சலிப்பூட்டுகின்றன. இருப்பினும் மையக் கருத்து நன்றாக இருக்கிறது. குழந்தையில்லாதவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்களையும் அழுத்தங்களையும் எடுத்துக்காட்டுவது நூலின் முக்கியமான அம்சம்.

தம்பதியரின் நெருக்கம் வாசிப்பில் ஆழ்த்துகிறது; பெரும்பாலான கதாபாத்திரங்கள் இயல்பாக இருக்கின்றன. குறிப்பாக நல்லான் மிகவும் பிடித்த பாத்திரம். அதேசமயம், வாழ்வின் மீதான நம்பிக்கையின்மையையும் சமூகத்தோடு பொருந்த முடியாத அந்நிய உணர்வையும் இந்த வாசிப்பு மேலும் வலுப்படுத்துகிறது.

புனைவுகள் மீதான ஆர்வத்தை மீண்டும் தூண்டக்கூடிய நாவல். பெருமாள் முருகனின் விரிவான பின்னணிச் சித்தரிப்பு, அவர் உருவாக்கும் உலகுக்குள் வாசகரை அழைத்துச் செல்கிறது. நுட்பமாகக் கையாள வேண்டிய கதைக்கரு. இன்றைய வாசகர்களும் தங்களோடு தொடர்புபடுத்திக்கொள்ளக்கூடிய அம்சங்கள் கதையில் இருக்கின்றன.