Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

தோற்றவர்களின் தரப்பைக் கேட்பதில் ஆர்வமிருந்தாலும், இந்த மறுகதை ஏற்கும்படி இல்லை. ராமன்–ராவணன் மோதலில் உள்ள தன்னடக்கம், அறம் சார்ந்த அம்சங்களை ஒதுக்கிவிட்டு, சாதியால் ஏற்பட்ட கசப்பையே நாவல் முன்னிறுத்துவதாகத் தோன்றுகிறது. இந்து மரபின் குறியீடுகளைப் புரிந்துகொள்ளாமல் எதிர்மறையாகச் சித்தரிப்பதும், கற்பனையையும் கசப்பையும் கொண்டு சமூகப் பிளவுகளைத் தூண்டுவதும் இதன் அடிப்படைப் பிரச்சினைகள்.

ராவணனின் பார்வையில் ராமாயணத்தை வாசிப்பது சுவாரசியமாக இருக்கிறது. வென்றவர்கள் சொல்வதே வரலாறாகிவிடும்போது, தோற்றவர்களிடம் வேறொரு கதை இருக்கலாம் என்பதை நாவல் முன்வைக்கிறது. நம்பும்படியாக அமைந்துள்ள இந்த மாற்றுக் கதை, இந்துப் புராணங்களைப் பற்றி இதுவரை கற்றவற்றையும் கேள்விக்குள்ளாக்கத் தூண்டுகிறது.

துணிச்சலும் ஒளிவுமறைவற்ற எழுத்தும் கொண்ட அற்புதமான படைப்பு. இதன் சிறப்பைச் சொல்ல ஒரு சிறிய விமர்சனம் போதாது.

ராவணனின் தரப்பிலிருந்து ராமாயணத்தைச் சொல்லும் எண்ணமும், அற்புதங்களைத் தவிர்த்து நிகழ்வுகளை இணைத்த விதமும் பாராட்டுக்குரியவை. ராமனையும் மனிதனாக அணுகுவது சிறப்பு. ஆனால் வன்முறையைத் திரும்பத் திரும்ப விவரிப்பதும், ராவணனின் இளமைக்குப் போதிய இடமின்றி ஆட்சிக்காலத்தில் நீள்வதும் சலிப்பூட்டுகின்றன. பாத்திர முரண்பாடுகளும் பலவீனமான எழுத்தும் நல்ல கருவை வீணாக்குகின்றன. பல பாகங்களாக விரிந்திருக்க வேண்டிய கதையை ஒரே நாவலில் அடைத்த அவசரம் தெரிகிறது.

தோற்றவர்களின் தரப்பிலிருந்து ராமாயணத்தைச் சொல்லும் துணிச்சலான, சுவாரசியமான முயற்சி. ராவணனின் பார்வையில் கதையை வாசிப்பது புத்துணர்வு தருகிறது. ஆனால் எழுத்தில் தெளிவு குறைவு; தேவைக்கு அதிகமான சொற்கள் வாசிப்பைச் சிரமமாக்குகின்றன. சரியாகச் செம்மைப்படுத்தியிருந்தால் பாதி அளவிலேயே இந்தக் கதையைச் சொல்லியிருக்கலாம்.

கதை சொல்லும் விதம் மிகச் சிறப்பாக இருக்கிறது. ஆனால் ராமனின் பெருமையை உடைக்கும் முயற்சியில் ஆசிரியர் தோற்றுவிட்டார். மாற்றுக் கோணம் என்ற பெயரில் ராவணனின் தீவிர ஆதரவாளராகவே எழுதுகிறார்; அந்த அளவுக்குச் சார்புள்ள பார்வையை ஏற்றுக்கொள்வது கடினம்.

பார்க்கும் கோணம் மாறும்போது பழக்கமான கதையும் புதிதாகிறது என்பதை இந்த நாவல் உணர்த்துகிறது. ராவணனின் தரப்பிலிருந்து சொல்லப்படும் ராமாயணம், மாயச் செயல்களை நம்பியிருக்காமல் கதையில் ஈடுபாடு கொள்ள வைக்கிறது. தெரிந்த இதிகாசத்திலேயே புதிய மனிதர்களையும் செய்திகளையும் அறிமுகப்படுத்துகிறது. தியாகம், நட்பு, பொறுப்பு ஆகியவற்றைப் பற்றிச் சிந்திக்க வைப்பதுடன், ராவணன், சீதை, ராமன் பற்றிய பார்வையையும் விரிவுபடுத்துகிறது.

ராவணனின் கண்களால் உலகைப் பார்த்து அவனது செயல்களை நியாயப்படுத்த முயலும் மாற்றுப் புனைவாக இந்த நாவல் ஈர்க்கிறது. ராவணனை மனிதத்தன்மையுடனும் ராமனைச் சிறுமைகளுடனும் காட்டி, பழக்கமான சித்திரங்களைத் தலைகீழாக்குகிறது. தெரிந்த சம்பவங்களையே இந்தக் கோணத்துக்கு ஏற்ப எப்படி மாற்றுவார் என்ற ஆர்வம் வாசிப்பை நகர்த்துகிறது. ஆனால் பிராமணர்களை ஒட்டுமொத்தமாக மோசமாகச் சித்தரிப்பதை ஏற்க முடியவில்லை; எந்தச் சமூகத்திலும் நல்லவர்களும் கெட்டவர்களும் உண்டு. அந்தக் குறையையும் மீறி ரசிக்க வைத்த நூல்.

ராவணன், பத்ரன் இருவரின் குரல்களில் விரியும் கதை, ராமாயணத்துக்குப் புதுப் பார்வை தருகிறது. பாத்திரங்களை நன்மையும் தீமையும் கலந்த மனிதர்களாகக் காட்டுவதும், சாதி உள்ளிட்ட மரபுகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்குவதும் ஈர்க்கின்றன. ஆனால் அவர்களின் மனமாற்றங்களுக்கும் உறவுச் சிக்கல்களுக்கும் போதிய விளக்கமில்லை; ராமனின் பாத்திரமும் வலுவாக உருவாகவில்லை. அற்புதங்களுக்கு இயல்பான விளக்கம் தரும் முயற்சிகள் சில இடங்களில் செயற்கையாகின்றன. பத்ரனின் பகுதிகளும் தேவையற்ற விவரிப்புகளும் வாசிப்பைத் தொய்வடையச் செய்தாலும், மாற்றுக் கோணத்துக்காகப் படிக்கலாம்.

ராவணனின் தரப்பிலிருந்து ராமாயணத்தைப் பார்க்கச் செய்வதே இந்த நாவலின் சிறப்பு. தேவர்கள் என்பதாலேயே அவர்களின் செயல்கள் அனைத்தும் நியாயமாகிவிடுமா என்று கேட்பதுடன், தோற்ற அசுரர்களுக்கும் குரல் கொடுக்கிறது. ராவணனின் குறைகளை மறைக்காமல் சித்தரித்திருப்பதும் பாராட்டத்தக்கது. அனுமனின் சித்தரிப்பு சற்றே உறுத்தினாலும், எதிர்த்தரப்பின் பார்வையாக அதைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. ராமாயணக் கதைகளை அறிந்தவர்கள் திறந்த மனதுடன் அணுக வேண்டிய, மனதைத் தொடும் மறுவாசிப்பு.