Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

ராவணனைவிடப் பத்ரனே இந்த நூலின் மீது ஈர்ப்பை ஏற்படுத்துகிறான். அரசனிடம் முழு விசுவாசத்துடன், அவனுக்காக எதையும் செய்யத் தயாராக இருக்கும் சாதாரண மனிதன் அவன். ஆனால் அரசனின் முடிவுகளுக்கேற்ப வாழ வேண்டிய அவனுடைய வாழ்க்கை முன்னேறுவதில்லை. போருக்கு முன்பும் போரின்போதும் அவன் எதிர்கொள்ளும் வாழ்க்கையே கதையைச் சுவாரசியமாக்குகிறது. ராமன், ராவணன், சீதை ஆகியோரைவிடப் பத்ரனின் கதையாகவே இது மனதில் நிற்கிறது.

மறுபக்கத்தின் பார்வையை முன்வைப்பதன் மூலம், ஒருவரைப் பற்றிய முன்முடிவுகளை மறுபரிசீலனை செய்ய வைக்கிறது.

ராமாயணத்தைத் தனது கற்பனையில் மறுபடியும் சொல்லும் இந்த நாவலில், சாதாரண மனிதனான பத்ரனின் பாத்திரம் கவனத்தை ஈர்க்கிறது. ராவணன் சீதையின் சுயம்வரத்துக்குச் செல்லும் பகுதியிலிருந்து கதை பிடிப்புடன் நகர்கிறது. சாதிப் பிரிவுகளும் மதக் கட்டுப்பாடுகளும் சமூகத்தை எப்படி மாற்றுகின்றன என்ற சித்தரிப்பு, அன்றைய சமூகத்தோடு இன்றைய வாழ்க்கையையும் சிந்தித்துப் பார்க்க வைக்கிறது. மத நம்பிக்கையையும் பொதுவாழ்வையும் பிரித்துப் பார்க்க வேண்டியதன் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தும் நூல்.

வழக்கமான இராமாயணச் சித்திரிப்பைவிட, குறைகளுள்ள மனிதனாக இராவணனைக் காட்டும் இந்தக் கதை நம்பும்படியாக இருக்கிறது. வென்றவர்களால் அரக்கனாகச் சித்திரிக்கப்பட்டவனின் தரப்புக்கு நியாயம் செய்ய முயல்கிறது. சாதி அமைப்பு சாதாரண மக்களை எப்படிப் பாதிக்கிறது என்பதும் நன்றாக விளக்கப்பட்டுள்ளது. பதிப்புச் செம்மையாக்கத்தில் உள்ள குறைகளும், தர்பார், பக்ஷீஷ் போன்ற பாரசீகச் சொற்களின் பயன்பாடும் சிறிய உறுத்தல்கள்.

வேறொரு பார்வையைத் தருகிறது. பிடித்திருக்கிறது!

வென்றவர்களின் கதைக்கு மாறாக, இராவணன் மற்றும் பத்ரன் வழியே தோற்றவர்களின் தரப்பைச் சொல்லும் முயற்சி சிறப்பாக அமைந்துள்ளது. மாயங்களையும் அவதாரங்களையும் விலக்கி, ஆசைகளும் குறைகளும் கொண்ட மனிதர்களாகப் பாத்திரங்களை உருவாக்கியிருப்பது வலிமை. இராவணனின் முரண்பாடுகள் அவனைச் சுவாரசியமாக்குகின்றன; பத்ரனின் குரல் சாதாரண மக்களின் துயரங்களையும் சாதி, செல்வம் சார்ந்த அநீதிகளையும் வெளிப்படுத்துகிறது. புராணப் பாத்திரங்களுக்கு மனித முகம் கொடுப்பதில் ஆசிரியர் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்.

சாதி அனுபவங்களைப் பேசுவதையே சாதி வெறுப்பாக ஒதுக்காமல் வாசிக்க வேண்டிய, சிறப்பாக எழுதப்பட்ட மாற்றுக் கதையாடல். இராவணனின் கனவுகளையும் முரண்பாடுகளையும் சொல்லும் அதே நேரத்தில், அவனுடைய ஆட்சியையும் கேள்விக்குள்ளாக்கும் பத்ரனின் பார்வை முக்கியமானது. தெய்வீக விளக்கங்களைச் சாராமல் புராண நிகழ்வுகளை மனிதர்களின் செயல்களாக அணுகுகிறது. எளிதில் வாசிக்க முடிந்தாலும் மதம், புராணம், அதிகாரம் குறித்த ஆழமான கேள்விகளை எழுப்பும் இந்நாவலுக்குப் போதிய அங்கீகாரம் கிடைக்கவில்லை.

நன்கு தெரிந்த இராமாயணத்தை வில்லனாக அறியப்பட்டவனின் தரப்பிலிருந்து சொல்வது புதுமையாகவும் புத்துணர்வூட்டுவதாகவும் இருக்கிறது. மாயாஜாலமோ அரக்கர்களோ அதிமனிதர்களோ இல்லாத இந்த மறுகதையாடலில், இரண்டாம் பாதி ஒரே அமர்வில் முடிக்கத் தூண்டும் அளவுக்குப் பிடிப்பாகச் செல்கிறது.

இராமனையும் இராவணனையும் முற்றிலும் வேறொரு கோணத்தில் பார்க்க வைக்கும் சிறந்த வாசிப்பு. நல்லவர், கெட்டவர் என்று மனிதர்களைப் பிரித்துவிட முடியாது என்பதை உணர்த்துகிறது. இன்றைய சமூகத்தோடும் அரசியலோடும் இந்தக் கதையை எளிதாகப் பொருத்திப் பார்க்க முடிகிறது.

பழகிய இராமாயணக் கதையைச் சாதாரண அசுரனான பத்ரனின் பார்வையில் அணுகுவது சுவாரசியமாக இருக்கிறது. இராவணனின் ஆட்சியிலும் ஏழைகள் புறக்கணிக்கப்படுவதையும், சாதிக் கட்டுப்பாடுகளால் மக்கள் ஒடுக்கப்படுவதையும் நாவல் பேசுகிறது. இராமனையும் இராவணனையும் குறைகளுள்ள மனிதர்களாகக் காட்டும் இந்த மாற்றுப் பார்வை கவனிக்கத்தக்கது. பிற மரபுகளில் கல்வியறிவு மிக்கவனாக அறியப்படும் இராவணனின் சித்திரிப்பு இந்நூலில் வேறுபடுகிறது; சில நிகழ்வுகளும் பழகிய இராமாயண வடிவங்களில் காணாதவை.