Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

முதலில் குழப்பத்தில் ஆழ்த்தினாலும், புராணங்கள் குறித்த தெளிவை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும் நூல்.

பழக்கமான இராமாயணத்தை இராவணனும் பத்ரனும் சொல்லும்போது, அசுரர்களின் பார்வை புதிதாக விறுவிறுப்பையும் வியப்பையும் சேர்க்கிறது. வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் ஒடுக்கப்பட்ட குரலைக் கேட்க வைக்கும் முயற்சி சிறப்பாக வந்துள்ளது. மொழிபெயர்ப்பும் கதைக்கு மெருகூட்டுகிறது. சில இடங்களில் தொய்வு தெரிந்தாலும், முழுமையாகப் பார்க்கையில் அருமையான நூல்.

ஆனந்த் நீலகண்டனின் அழகான மொழியும் விவரிப்புத் திறனும் புராணப் புனைவுக்குப் புத்துணர்ச்சி தருகின்றன. ஆனால் இராவணனை உயர்த்துவதற்காக இராமனை அளவுக்கு மீறிக் கொடூரமாகச் சித்தரித்திருப்பது கடுமையான உறுத்தல். அத்தகைய தேவையற்ற காட்சிகளும் சில இடங்களில் நீளும் விவரணைகளும் வாசிப்பைக் கசக்கச் செய்கின்றன. மொத்தத்தில் நல்ல நூலாக இருந்தாலும், இந்தச் சித்தரிப்புகள் அதன் இலக்கியத் திறனுக்கு இடையூறாகின்றன.

இராவணனின் பார்வையில் இராமாயணத்தைச் சொல்லும் கருவும், உணர்ச்சிவேகமுள்ள நடையும் ஈர்க்கின்றன. குறிப்பாக அவனது இளமையும் அதிகாரத்தை நோக்கிய பயணமும் வரும் முதல் பாதி விறுவிறுப்பானது. பிற்பகுதியில் முக்கிய நிகழ்வுகளுக்கான காரணங்கள் நம்பும்படியாக இல்லை; புஷ்பக விமானம் பற்றிய விவரங்களும் நீளும் முடிவும் கவனத்தைச் சிதறடிக்கின்றன. அச்சுப்பிழைகள், மீண்டும் வரும் வாக்கியங்கள், காலத்துக்குப் பொருந்தாத உரையாடல்கள் ஆகியவை நல்ல வாசிப்பின் தரத்தைக் குறைக்கின்றன.

இராவணனை வெறுமனே பெருமைப்படுத்தாமல், நற்குணங்களும் குறைகளும் உள்ள மனிதனாகச் சித்தரித்திருப்பது சிறப்பு. பத்ரனின் பார்வை, அரசனின் கதைக்கு இணையாகச் சாதாரண மக்களின் பசியையும் போராட்டத்தையும் முன்வைக்கிறது. வென்றவர்களின் கதையைப் பார்வை மாற்றிக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் நல்ல முயற்சி. எழுத்தில் சில இடங்களில் முதிர்ச்சிக் குறைவும் வாசிப்பில் தொய்வும் இருந்தாலும், படித்துப் பார்க்கத் தகுந்த நூல்.

மாயசக்திகளும் வலிமையான ஆயுதங்களும் கொண்ட இராவணனை எதிர்பார்த்தால், இங்கே சமத்துவமான சமூகத்தை உருவாக்கப் போராடும் சாதாரண மனிதனே வருகிறான். அவனுக்காக உழைத்தும் உரிய மதிப்பைப் பெறாத பத்ரனின் வாழ்க்கையும் இணைந்து சொல்லப்படுகிறது. இராவணனின் சுயசரிதையைப் போன்ற அமைப்பில், அவனையும் அவனது மக்களையும் முன்வைக்கும் இராமாயண மறுகதை இது.

இராவணனின் கதையைவிடப் பத்ரனின் கதைசொல்லலே அதிகம் கவர்கிறது. தெய்வங்களாக அல்லாமல் உணர்ச்சிகளுள்ள மனிதர்களாகப் பாத்திரங்களை அணுகுவதும், சாதியத்தின் மீதான விமர்சனமும் புத்துணர்வளிக்கின்றன. எளிதாக வாசிக்க முடிகிறது; சில அத்தியாயங்கள் நெகிழவைக்கின்றன. இந்த மாற்றுக் கதையை உருவாக்க உதவிய ஆதாரங்களைக் கொடுத்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும். அச்சுப்பிழைகளும் விவரங்களில் தோன்றும் முரண்பாடுகளும் தொகுப்பில் இன்னும் கவனம் தேவைப்படுவதை உணர்த்துகின்றன. மொத்தத்தில் மிகவும் ரசிக்கக்கூடிய நாவல்.

இராவணனின் தரப்பிலிருந்து சொல்லப்படும் கதை சில இடங்களில் நம்பவைக்கிறது; சாதியக் கொடுமைகள் மீதான நையாண்டியும் வலுவாக உள்ளது. இராவணன், பத்ரன் உள்ளிட்ட பாத்திரங்கள் நன்கு உருவாகியிருந்தாலும் இராமன், இலட்சுமணன் ஒருபக்கமாகவே சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள். நீண்ட மன உரையாடல்கள் கதையை நகர்த்துவதில்லை. மிகையான சொற்பிரயோகம், மொழிப்பிழைகள், மீண்டும் வரும் வசைகள் வாசிப்புச் சுவையைக் குறைக்கின்றன. இராமன் மீதான கசப்பும் தெரிகிறது. இருப்பினும் நல்ல கருவும் விரிவான ஆய்வும் சேர்ந்த சுவாரசியமான மாற்றுப்பார்வை.

மூல இதிகாசத்திலிருந்து எடுத்துக்கொண்ட சுதந்திரங்களை ஏற்றால், இராவணன் மற்றும் பத்ரனின் சிறப்பான பாத்திர உருவாக்கத்திற்காக ரசிக்கக்கூடிய நூல். இராவணனின் உணர்ச்சிவசப்பட்ட வாழ்வையும் இராமனின் கடமைப்பற்றையும் விமர்சனத்துடன் அணுகுகிறது; சாதாரண மக்களின் துயரத்தைச் சொல்லும் பத்ரன் தனித்து நிற்கிறான். வடக்கு–தெற்கு எதிர்வைப்புகள் மீண்டும் மீண்டும் வருகின்றன; பிராமண எதிர்ப்பும் சில இடங்களில் வலிந்து சேர்க்கப்பட்டதாகத் தோன்றுகிறது. தொடக்க நடையும் தடுமாறுகிறது. இக்குறைகள் இருந்தாலும் கதைக்கருவும் பாத்திரங்களும் வாசிப்பைச் சுவையாக்குகின்றன.

இராவணன், பத்ரன் வழியாக அசுரச் சமூகத்தின் கதையைச் சொல்லும் நாவல், பழக்கமான புராண நிகழ்வுகளுடன் கற்பனையைச் சிறப்பாக இணைக்கிறது. தேவர்களாக இருந்தாலும் அசுரர்களாக இருந்தாலும் வென்றவர்கள் ஏற்படுத்தும் அழிவுகள் ஒன்றுதான் என்ற பார்வை குறிப்பிடத்தக்கது. சமூகமும் அரசியலும் மையமாக உள்ள இந்தக் கதை, வெற்றியாளர்கள் வரையறுக்கும் தர்மத்தைத் தோற்றவர்களின் தரப்பிலிருந்தும் ஆராயச் சொல்கிறது. மாறுபட்ட பார்வைகளைப் புரிந்துகொள்ளவும் நம்பிக்கையை இழக்காமல் இருக்கவும் படிக்க வேண்டிய நூல்.