கோடிக்கணக்கான இந்தியர்கள் வாக்களிக்கும் மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரத்தை (EVM) வடிவமைத்த பொறியாளர், அப்துல் கலாமின் எம்.ஐ.டி. வகுப்புத் தோழர், 'பாஸ்வேர்ட்', 'கோப்பு' போன்ற கணினித் தமிழ்ச் சொற்களைத் தமிழுக்குக் கண்டுபிடித்தவர். இந்த மூன்று அடையாளங்களும் ஒரே மனிதரைச் சேர்ந்தவை. அவர்தான் சுஜாதா. பாரத் எலெக்ட்ரானிக்ஸ் நிறுவனத்தில் ஓர் அறிவியல் மூளையாக இருந்தவர், தமிழ் வாசகர்கள் படிக்கும் முறையையே மாற்றிய ஓர் எழுத்தாளராகவும் இருந்தார். அந்தப் பொறியியல் மூளை சாதாரண நாளிதழ்களைப் படிக்கும்போது, தொலைக்காட்சி பார்க்கும்போது, சென்னை ரோட்டில் போக்குவரத்து நெரிசலில் சிக்கும்போது என்ன நினைத்தது? அந்தச் சிந்தனைகளைத் தொண்ணூறுகளின் இறுதியில் அவர் விகடன் குழும இதழில் ஒரு தொடராக எழுதினார். அந்தத் தொடரின் தொகுப்புதான் 'சுஜாதாட்ஸ்'.
தலைப்பே ஒரு வார்த்தை விளையாட்டுதான். 'சுஜாதா' என்ற பெயரையும் 'thoughts' என்ற ஆங்கிலச் சொல்லையும் ஒன்றாகப் பிசைந்து 'சுஜாதாட்ஸ்' என்று ஆக்கியிருக்கிறார்கள். இந்தத் தலைப்பிலேயே புத்தகத்தின் ஆன்மா இருக்கிறது. இன்றைய மனிதனுக்கு நீளமான கட்டுரைகளைப் படிக்கவோ, நீண்ட சொற்பொழிவுகளைக் கேட்கவோ நேரமில்லை என்று சுஜாதாவே ஓர் இடத்தில் சொல்கிறார். எனவே சுருக்கத்திலேயே ஒரு புரிதலைக் கடத்த வேண்டும். அந்தச் சிந்தனையின் வடிவமாக 2008-இல் விகடன் பிரசுரம் வெளியிட்ட இந்நூல், இருநூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பக்கங்களில், நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட குறுங்கட்டுரைகளைத் தாங்கி நிற்கிறது. ஒவ்வொன்றும் இரண்டு அல்லது மூன்று பக்கங்களில் முடிந்துவிடும். ஒரு பேருந்து பயணத்தில், ஒரு காபி இடைவேளையில், ஒரு கட்டுரையைப் படித்து முடிக்கலாம்.
இந்தக் கட்டுரைகள் தொடும் தலைப்புகளின் வீச்சுதான் இந்நூலின் முதல் ஆச்சரியம். Y2K பிரச்சினையின் பீதி, கர்நாடக இசையின் நுணுக்கம், சென்னையின் போக்குவரத்து நெரிசல், 'சும்மா' என்ற பேச்சுவழக்குச் சொல்லின் வேர் எங்கிருந்து வந்தது என்ற மொழியாய்வு, அரசியல், சினிமா, தொலைக்காட்சித் தொடர்கள், சுற்றுச்சூழல், இலக்கியம், புத்தகங்கள் என எதுவும் அவருக்கு ஒரு கட்டுரைப் பொருள்தான். தொண்ணூறுகளின் இறுதியில் எழுதப்பட்ட இந்தக் கட்டுரைகளில் சில இன்று வரலாற்றுப் பதிவுகளாக மாறிவிட்டன. இணையமும் தொலைத்தொடர்பும் நம் வாழ்க்கையை எப்படி மாற்றப்போகின்றன என்று அவர் அன்று செய்த சில கணிப்புகள், இன்று படிக்கும்போது, அவர் கிட்டத்தட்ட சரியாகச் சொல்லியிருந்ததைக் கண்டு வியக்க வைக்கின்றன. ஒரு பொறியாளனின் கண் எதிர்காலத்தைப் பார்த்த விதம் இது.
இந்தக் கட்டுரைகளின் உயிர் சுஜாதாவின் தனித்துவமான மொழிநடை. தமிழ் இலக்கியத்தில் 'சுஜாதா வாக்கியம்' என்று ஒரு தனி அடையாளமே உண்டு. வெளியுலகை உற்றுநோக்கும் கூர்மை, தேவையில்லாத வர்ணனைகளைத் தவிர்க்கும் சிக்கனம், எங்கு பார்த்தாலும் தலைதூக்கும் கிண்டலும் நகைச்சுவையும் ஆகிய இந்த மூன்றும் சேர்ந்ததுதான் அவரது நடை. சிறிய வாக்கியங்கள். கூரிய அவதானிப்புகள். ஆங்கிலச் சொல்லை ஒரு தமிழ் வாக்கியத்தின் நடுவே தயக்கமின்றிப் போட்டு, அதை ஒரு நகைச்சுவையாக மாற்றும் திறமை. கணினித் தொழில்நுட்பத்திற்குத் தமிழ்ச் சொற்களைக் கண்டுபிடித்த அதே மனிதர்தான், அந்தத் தொழில்நுட்பத்தைப் பற்றி எழுதும்போது நம்மைச் சிரிக்கவும் வைக்கிறார். அறிவியலை எளிய மனிதனுக்குக் கடத்துவதே அவரது வாழ்நாள் வேலையாக இருந்தது. அந்த எளிமைதான் இந்நூலின் ஒவ்வொரு வரியிலும் இருக்கிறது.
இந்தத் தொகுப்பை வாசிக்கும்போது, சுஜாதா என்ற எழுத்தாளனின் முழு உலகமும் பின்னணியில் விரிகிறது. 'என் இனிய இயந்திரா' என்ற நூலின் வழியே தமிழுக்கு அறிவியல் புனைகதையைக் கொண்டுவந்தவர் அவர். கணேஷ்-வசந்த் என்ற வழக்கறிஞர்-துப்பறிவாளர் ஜோடியை உருவாக்கி, ஒரு தலைமுறையையே துப்பறியும் கதைகளுக்கு அடிமையாக்கியவர். கணையாழி இதழில் 'கணையாழியின் கடைசிப் பக்கங்கள்' என்ற தொடரை எழுதி, தமிழ் இதழியலின் வடிவத்தையே மாற்றியவர். மணிரத்னத்துடன் 'ரோஜா', ஷங்கருடன் 'ஜென்டில்மேன்', 'இந்தியன்', 'முதல்வன்', 'அன்னியன்' என நம் சினிமாவின் மிக முக்கியமான வசனங்களைத் தந்தவர். ஷங்கரின் 'எந்திரன்' படத்திற்கு வசனம் எழுதிக்கொண்டிருந்தபோதுதான் 2008-இல் அவர் மறைந்தார். ஒரு ரோபோவைப் பற்றிய படத்தின் வசனத்தை எழுதிக்கொண்டே, தமிழ் அறிவியல் புனைகதையின் முன்னோடி கண்மூடியது ஒரு வியப்பான தற்செயல்.
சுஜாதாவின் சிந்தனைகளை மட்டும் தனியாகப் பொறுக்கி எடுத்தாலே ஒரு புத்தகம் ஆகிவிடும். "ஓர் உடலின் முக்கியப் பணி, உங்கள் மூளையைத் தாங்கிச் செல்வது!" என்று அவர் எழுதும்போது, அதில் அறிவியலும் கிண்டலும் ஒன்றாகக் கலந்திருக்கின்றன. "அறியாமைதான் பயம்" என்று அவர் சொல்வது ஒரு பகுத்தறிவாளனின் குரல். "கடவுள் இருக்கிறார். கடவுள்கள் இல்லை" என்ற ஒற்றை வரியில் அவர் ஒரு முழுத் தத்துவத்தைச் சுருக்கிவிடுகிறார். இந்த ஒற்றை வரிகள்தான் 'சுஜாதாட்ஸ்' என்ற நூலின் ஆதார சக்தி. நீளமாக விளக்காமல், ஒரு கூரிய வரியில் வாசகனின் மூளையில் ஒரு தீப்பொறியைப் பற்றவைத்துவிட்டுக் கடந்துபோகும் பழக்கம் அவருடையது.
இந்நூலை இன்று வாசிப்பதில் ஒரு நேர்மையான எச்சரிக்கையும் உண்டு. தொண்ணூறுகளின் சில நிகழ்வுகள், சில நகைச்சுவைகள், அன்றைய சூழலை அறிந்தவர்களுக்கு மட்டுமே முழுமையாகப் புரியும். அந்தக் காலத்தைத் தாண்டிப் பிறந்த ஒரு வாசகனுக்கு, சில குறிப்புகள் இன்று காலாவதியாகத் தோன்றலாம். ஆனால் அதுவே இந்நூலின் ஒரு தனிச் சுவை. இது ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தின் புகைப்படம். தொலைக்காட்சியும் இணையமும் தொலைபேசியும் தமிழ்நாட்டின் நடுத்தர வர்க்க வீடுகளுக்குள் நுழைந்துகொண்டிருந்த ஒரு மாற்றத்தின் தருணத்தை, ஒரு கூரிய அறிவியல் மனம் எப்படிப் பார்த்தது என்பதன் பதிவு. நான்கு வரிகளில் ஓர் உலகத்தைக் காட்டிவிடும் சுஜாதாவின் கலையை அறிய விரும்புபவர்களுக்கு, இது ஒரு சிறந்த தொடக்கப் புள்ளி. படித்து முடித்தபின், அந்தக் கூரிய வரிகளில் சில உங்கள் மூளையில் தங்கிவிடும். அதுதான் சுஜாதா விரும்பிய சுருக்கத்தின் வெற்றி.
